Την έναρξη της πορείας προς την 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (τέλος Μάρτη αρχή Απρίλη) σηματοδότησε η συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου (ΠΣΟ) του μετώπου, την Κυριακή 30 Νοέμβρη. 

Το ΠΣΟ ενέκρινε κατά πλειοψηφία το προσχέδιο Θέσεων που είχε κατατεθεί από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή (ΚΣΕ) και συζήτησε για τα καθήκοντα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στις συνθήκες που διαμορφώνονται. Πρώτος σταθμός η μάχη για την πανεργατική απεργία ενάντια στον προϋπολογισμό των αντεργατικών επιθέσεων της ΝΔ στις 16 Δεκέμβρη. 

Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλαμε οι σύντροφοι/ες του ΣΕΚ στη συζήτηση που έγινε τόσο στο ΠΣΟ όσο και προηγουμένως στην ΚΣΕ. Όπως αναφέρει το Κείμενο Συμβολής των σ. του ΣΕΚ:

«Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι εξελίξεις και ο “πολιτικός χρόνος” πυκνώνουν. Δεν γνωρίζουμε πότε θα καταρρεύσει και με ποια αφορμή μια κυβέρνηση που έχει γίνει τόσο μισητή. Ζούμε σε συνθήκες που θυμίζουν τον “σεισμό” του 2012 με το πολιτικό σύστημα να βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Σε μια τέτοια περίοδο το ζήτημα που μπαίνει επί τάπητος για την αντικαπιταλιστική Αριστερά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι να οργανώσει και να κατευθύνει την παρέμβασή της ώστε αυτή τη φορά να μην μείνουμε στα μισά του δρόμου. 

Για να το κατορθώσει αυτό το μέτωπό μας χρειάζεται να κάνει μια θαρρετή στροφή, που θα σημαδέψει και την πορεία προς την 6η Συνδιάσκεψή μας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να αναπτύξει ενωτικά, με όλον τον κόσμο που παλεύει και αναζητάει, χωρίς περιχαρακώσεις, τις πρωτοβουλίες της και ταυτόχρονα να τις κάνει αιχμηρές πολιτικά. 

17 Νοέμβρη πορεία Πολυτεχνείου Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Στροφή

Αυτή η στροφή θα κάνει πραγματικά ορατή και ελκτική την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και θα αναζωογονήσει και τις εσωτερικές της λειτουργίες που έχουν απονεκρωθεί. Ανοίγοντας τις πύλες της σε όλο αυτό το δυναμικό που διαμορφώνεται από τις εξελίξεις, τις μάχες, και τις πολιτικές εμπειρίες που αποκομίζει».

Σ’ αυτή την κατεύθυνση καταθέσαμε μια σειρά τροπολογίες/προσθήκες στο προσχέδιο Θέσεων. Για την ανάγκη να βάλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πολύ ψηλά στις προτεραιότητές της την πάλη ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις κυβέρνησης και άρχουσας τάξης που δίνουν χώρο στους φασίστες, «με ενωτικές και αιχμηρές πρωτοβουλίες δράσης που στο κέντρο τους θα έχουν την εργατική τάξη, τα συνδικάτα της, σε όλες τις μάχες που ανοίγουν». 

Για την ανάπτυξη μαχητικών και ενωτικών πρωτοβουλιών στο εργατικό κίνημα με αφετηρία τη μάχη ενάντια στον προϋπολογισμό: «Να αξιοποιήσουμε τη θετική πείρα από την απεργιακή κινητοποίηση της 10 Οκτώβρη, για να ξεσηκώσουμε όλους τους εργατικούς χώρους, συσπειρώνοντας όλο το δυναμικό που θέλει να παλέψει και να συγκρουστεί με τις επιθέσεις της άρχουσας τάξης και δεν καλύπτεται από την αναμονή και την ‘εκλογολογία’ των ηγεσιών της ρεφορμιστικής Αριστεράς».

Μια ακόμα προσθήκη στο προσχέδιο Θέσεων αφορούσε την ανάγκη να προχωρήσει: «άμεσα το επόμενο διάστημα σε ένα γύρο εκδηλώσεων στις γειτονιές και σε όλες τις πόλεις, για να προβάλλουμε την αντικαπιταλιστική εναλλακτική, για να συζητήσουμε ανοιχτά και συντροφικά με τον κόσμο του αγώνα και της Αριστεράς, για το πώς οι αγώνες μας θα έχουν τη νικηφόρα έκβαση που τους αξίζει».

Αυτές οι τρεις τροπολογίες-προσθήκες γίνανε επί της ουσίας δεκτές από το σώμα. Δεν έγινε, όμως, το ίδιο με την τέταρτη που αφορούσε την παρέμβασή των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις σχολές και το φοιτητικό κίνημα. Η προσθήκη αυτή πρότεινε: «χρειάζεται οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να αδράξουν την ευκαιρία και να πάρουν πρωτοβουλίες για να συσπειρώσουν όλο το δυναμικό φοιτητριών/ών που θέλουν να δώσουν και αυτή τη μάχη, μαζί με τη μάχη για την Παλαιστίνη, ενάντια στον ρατσισμό, τον σεξισμό και την τρανσφοβία. 

Υπέρβαση

Κομμάτι αυτής της διαδικασίας είναι η προσπάθεια για θετική υπέρβαση της πολυδιάσπασης της ΕΑΑΚ, για ενιαία σχήματα στις σχολές που θα συζητάνε και θα δρουν συλλογικά και δημοκρατικά, πέρα και ενάντια σε κάθε λογική υποκατάστασης, βίαιης επιβολής όπως αυτή της προβοκατόρικης επίθεσης της 15 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο».

Η πλειοψηφία του ΠΣΟ απέρριψε αυτή την πρόταση. Με επιχείρημα ότι η διάσπαση είναι δεδομένη, πρόταξε την επιλογή της συγκρότησης γύρω από τα σχήματα της attack. Πρόκειται για μια λανθασμένη επιλογή. Είναι τουλάχιστον αντίφαση από τη μια να γίνεται η εκτίμηση, στο προσχέδιο Θέσεων, για την ύπαρξη ενός μεγάλου δυναμικού του κόσμου της Αριστεράς και του αγώνα που είναι μετέωρο και αναζητάει πολιτικό και οργανωτικό σημείο αναφοράς και από την άλλη στον χώρο της νεολαίας η επιλογή να είναι  τελικά η περιχαράκωση. Γι’ αυτό τον λόγο, οι σ. του ΣΕΚ απείχαμε από την τελική ψηφοφορία για το κείμενο του προσχεδίου Θέσεων. 

Η συζήτηση στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε όλο το δυναμικό του κόσμου που παλεύει θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα χέρι-χέρι με τις μάχες που θα δίνουμε μαζί.