Πώς βλέπετε την προοπτική να προχωρήσει ο κλάδος των ΜΜΕ σε απεργία διαρκείας και πώς σκέφτεστε από τη μεριά σας, οι απεργοί της Ελευθεροτυπίας, να ενισχύσετε αυτή τη μάχη;
Γεωργία: Εχει τεράστιο νόημα μια απεργία διαρκείας. Γιατί, πέρα από τα έντυπα και τα μέσα ενημέρωσης τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε απεργιακές και αγωνιστικές κινητοποιήσεις, σε μια πληθώρα άλλων μέσων έχει επιβληθεί μια τρομοκρατία, βλέπε Μπόμπολα, όπου έχουν αποκεφαλιστεί όλοι οι συνάδελφοι οι οποίοι συνδικαλίζονταν και δεν μπορούν πλέον να εισηγηθούν στο σωματείο τους αποφάσεις υπέρ απεργιών και κινητοποιήσεων. Επομένως κάτι που θα καλύπτει ολόκληρο τον κλάδο είναι πολύ σημαντικό. Όπως είναι συνολική η επίθεση των εργοδοτών, πρέπει να είναι συνολική και η επίθεση των εργαζομένων. Δεν είμαστε κάτι ενιαίο οι απεργοί της Ελευθεροτυπίας, πολλές απόψεις υπάρχουν εδώ μέσα, αλλά πιστεύω ότι το πιο μαχητικό κομμάτι που έχει καταφέρει να κερδίσει και ένα μεγάλο κομμάτι από τους υπόλοιπους, θα είναι μέσα και μπροστά σε αυτή τη διαδικασία και θα την στηρίξει και με το όποιο απεργιακό φύλλο θα βγάλει.
Μωυσής: Η απεργία διαρκείας είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Πρώτον να πειστούν όντως οι συνάδελφοι να την ψηφίσουν και να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή άλλος δρόμος για μας τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας. Εμείς στην Ελευθεροτυπία ήμασταν εξίσου διστακτικοί πριν πολλούς μήνες στο να απεργήσουμε και να αντιδράσουμε στο ιδιαίτερο δικό μας πρόβλημα της μη καταβολής των δεδουλευμένων. Σήμερα καταλαβαίνουμε πολύ καλά, και γι' αυτό είμαστε πλέον σε απεργία διαρκείας, πόσο λάθος κάναμε που χρονοτριβούσαμε και θα ήμασταν σήμερα ίσως σε πολύ καλύτερη θέση. Σαφώς μπορούμε να συμβάλουμε και να βοηθήσουμε, το θέμα είναι από κει και πέρα τα ίδια τα σωματεία μας να καταλάβουν ότι πρέπει να βγουν μπροστά, να διαχειριστούν αυτή την απεργία, να μην κάνουν πίσω και να ανοιχτούν στην κοινωνία ευρύτερα για να μας στηρίξει και να καταλάβει ότι η ενημέρωση είναι αγαθό.
Μάγδα: Θα υπάρξει μεγάλη προπαγάνδα ειδικά από τα μεγάλα συγκροτήματα και είναι φυσικό αυτό, αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει πιθανότητα ξαφνικά να πέσει μαύρο στην τηλεόραση. Ή να μην ακούγεται κανένας ήχος από το ραδιόφωνο. Αλλά είναι το μόνο μας όπλο. Απεργία, απεργία, απεργία.
Ποιος είναι ο στόχος του απεργιακού φύλλου που ετοιμάζετε;
Μάγδα: Νομίζω ότι είναι κυρίως η εξωστρέφεια. Να πούμε ότι είμαστε κι εμείς μαζί με τους άλλους εργαζόμενους. Δηλαδή τι θα πει κρίση στο Τύπο; Η κρίση είναι πανελλαδική, είναι πανευρωπαϊκή. Και καλό είναι να καταλάβει και η εργοδοσία η δική μας, στην οποία απευθυνόμαστε με διάφορους τρόπους εδώ και πολύ καιρό και μας έχει γραμμένους, ότι είμαστε παρόντες, δε φοβόμαστε και ότι εδώ μέσα καταλάβαμε ότι τα αφεντικά είναι ίδια.
Μωυσής: Η έκδοση ενός απεργιακού φύλλου έχει τρεις βασικούς στόχους. Πρώτος είναι όντως η εξωστρέφεια. Ολοι οι εργαζόμενοι όταν απεργούν δίνουν μάχη με νύχια και με δόντια να μπορέσουν να έχουν την ενημέρωση και να κερδίσουν τον κόσμο. Εμείς είχαμε την ενημέρωση στα χέρια μας αλλά δεν είχαμε κάνει το μεγάλο τόλμημα. Να ανοιχτούμε στην κοινωνία και μέσω αυτού που ξέρουμε να κάνουμε: να τυπώνουμε και να βγάζουμε εφημερίδα. Δεύτερος στόχος, σε μια εποχή που πλέον ο Τύπος και οι επιχειρήσεις γενικότερα στον ιδιωτικό τομέα εγκαταλείπονται, που η ενημέρωση έχει υποβιβαστεί και οι δημοσιογράφοι τείνουμε να γίνουμε απλώς διεκπεραιωτές δελτίων τύπου, με αυτό το φύλλο φιλοδοξούμε να μπορέσουμε να έχουμε ακόμα και έσοδα για να ενισχύσουμε τον απεργιακό μας αγώνα, και να κάνουμε μία όσο το δυνατόν καλύτερη και ποιοτική ενημέρωση απέναντι στον κόσμο. Τρίτον, με αυτό το φύλλο θέλουμε να καλύψουμε και τη δημιουργική μας ανάγκη, να εξακολουθήσουμε να είμαστε μπροστάρηδες στην ενημέρωση. Και ίσως αυτό να είναι ένα πετυχημένο πείραμα, εάν το συνειδητοποιήσουν όλοι οι εργαζόμενοι στην Ελευθεροτυπία και παρά έξω, ότι δεν είναι ένα φύλλο με περιορισμένη διάρκεια, δηλαδή όσο ενδεχομένως κρατάει η απεργία μας, αλλά ότι μπορεί να γίνει το πρόκριμα για να βγάλουμε πλέον οι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας μια πραγματικά δικιά μας εφημερίδα, Ελευθεροτυπία των Εργαζόμενων ή όπως αλλιώς μπορεί να λέγεται από την οποία θα βγάζουμε το ψωμί μας.
Γεωργία: Η φωνή της Ελευθεροτυπίας, η οποία δεν ήταν η καλύτερη που μπορούσε να είναι σύμφωνα με το ανθρώπινο δυναμικό που την βγάζει, έχει ήδη λείψει. Εγώ φαντάζομαι μια Ελευθεροτυπία των εργαζομένων, ένα απεργιακό φύλλο το οποίο πραγματικά θα είναι η φωνή που λείπει από την κοινωνία και από τα ΜΜΕ αυτή τη στιγμή. Δηλαδή έχουμε σε εξέλιξη σε όλη την Ελλάδα πολύ σημαντικούς απεργιακούς εργατικούς αγώνες και δε βλέπουμε τίποτα από αυτά ή τα βλέπουμε πάρα πολύ διαστρεβλωμένα στα ΜΜΕ. Και στο Alter περιορισμένα μέχρι στιγμής, ελπίζω να προχωρήσουν στο άνοιγμα προγράμματος πέρα από το δελτίο που έχουν κάθε μέρα στις 8. Εμένα λοιπόν μου λείπει η ενημέρωση από ένα μαζικό μέσο ενημέρωσης, όχι από ένα κομματικό ή συνδικαλιστικό, αλλά από ένα μέσο με μαζική απεύθυνση. Το άλλο είναι ότι εδώ μέσα υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται άχρηστοι, που δε μπορούν να βρουν αλλού δουλειά, που νιώθουν ότι δεν έχουν κάπου να διοχετεύσουν τη δυναμική τους. Μου έλεγε μια συνάδελφος ότι την διώχνει πλέον η γάτα της από τον καναπέ. Το φύλλο θα είναι μια διέξοδος τέτοιου τύπου και συντήρησης των δυνάμεων των επαγγελματικών μας, των δεξιοτήτων μας, των ικανοτήτων μας και σε ψυχολογικό επίπεδο θα στηρίξει πολύ τον κόσμο που θα ασχοληθεί.
Είναι το απεργιακό φύλλο απάντηση σε όσα συγκροτήματα επιθυμούν το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας και προσπαθούν να καλύψουν το κενό της έκδοσής της;
Μάγδα: Δικοί μας άνθρωποι, ο αδερφός μου για παράδειγμα, μας λένε: αφου δε βγαίνετε, αγοράζω την τάδε εφημερίδα. Το κενό πάντα κάποιος θα το καλύψει. Το απεργιακό μας φύλλο θα είναι διαφορετικό και από την προτεραία Ελευθεροτυπία. Αυτή είναι η φιλοδοξία μας, να κάνουμε τη διαφορά ακόμα και με τον εαυτό μας.
Μωυσής: Είναι λογικό από τη στιγμή που χάνεται μια εφημερίδα, οι άλλες να προσπαθούν να κερδίσουν το κοινό αυτό και να αυξήσουν την κυκλοφορία τους. Με την Ελευθεροτυπία δε συμβαίνει αυτό σε μεγάλο βαθμό, οι περισσότεροι αναγνώστες της παραμένουν αναγνώστες της, δύσκολα παίρνουν άλλη εφημερίδα και αυτό είναι ένα από τα επιπλέον κίνητρα που πολλοί από εμάς έχουμε υποστηρίξει εδώ και πολύ καιρό την ανάγκη να βγάλουμε την Ελευθεροτυπία των Εργαζομένων. Οχι απλώς για να προβάλλουμε τον απεργιακό μας αγώνα ή να προχωρήσουμε σε ένα πείραμα αυτοδιαχείρισης αλλά γιατί η προτροπή πολλών γνωστών μας είναι να βγάλουμε δικό μας φύλλο. Αυτό μας δίνει κουράγιο, ότι παρά τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος, χρειάζεται να ανταποκριθούμε σε αυτό το κοινό που μελλοντικά θα μας στηρίξει σε όποια μας προσπάθεια να ζήσουμε από τη δουλειά μας.
Γεωργία: Θέλω να στείλω ένα μήνυμα στους μεγαλοεκδότες: κρύψτε τα μαχαίρια γιατί δεν πρόκειται να πάρετε αναγνώστη της Ελευθεροτυπίας. Είναι ένα πολιτικοποιημένο κοινό που ριζοσπαστικοποιείται όπως και όλη η κοινωνία και δεν πρόκειται την πληροφόρηση που ζητά να την βρει στα μπομπολέϊκα, τα λαμπρακέϊκα φύλλα ή του Αλαφούζου κλπ. Πιστεύω θα ψάξει εναλλακτικά μέσα είτε βγάλουμε, είτε όχι απεργιακό φύλλο.
Πώς θα αξιοποιήσετε τη συναυλία της Δευτέρας σε σχέση με τον αγώνα σας;
Γεωργία: Καταρχήν θα καλέσουμε τους συναδέλφους να στηρίξουν την απεργία διαρκείας. Από κει και πέρα, η κίνηση για τη συναυλία έγινε για να καλύψει αφενός την εξωστρέφεια, αφετέρου τη σύνδεση με τους υπόλοιπους απεργιακούς αγώνες που γίνονται στον Τύπο και στην κοινωνία γενικότερα. Εχει συζητηθεί να ζητηθεί η παρέμβαση και από τους Χαλυβουργούς με χαιρετισμό στη συναυλία μας. Αυτό που θέλουμε είναι να γίνει γνωστός ο αγώνας μας και να στείλουμε ένα μήνυμα στον κόσμο ότι δεν είμαστε τα πρόσωπα που βλέπει στις οθόνες κάθε βράδυ στις 8μμ, είμαστε οι εργαζόμενοι στον Τύπο -από τον αρχισυντάκτη, τον συντάκτη, τον επιμελητή ύλης, την καθαρίστρια, τον κλητήρα- που αγωνίζονται για λόγους που αφορούν τους πάντες. Γιατί αν η επίθεση του μαύρου μετώπου καταφέρει ένα καίριο χτύπημα σε έναν οποιοδήποτε κλάδο, αυτό θα είναι πισωγύρισμα για όλη την κοινωνία.
Μάγδα: Χαίρομαι καταρχάς που μετά από τόσες αναβολές θα γίνει η συναυλία και θα συμμετέχει τόσος κόσμος. Γιατί η ισχύς εν τη ενώσει. Το να έρθει κόσμος εκτός Τύπου χάρη στους καλλιτέχνες που θα μαζευτούν εκεί, θα είναι μια ωραία γιορτή, γιορτή με προοπτική.
Μωυσής: Η συναυλία είναι ένας ακόμα τρόπος να προβάλουμε τα προβλήματά μας και τα αιτήματά μας, όχι μόνο εμείς οι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας αλλά σε όλα τα Μέσα. Είναι η πρώτη φορά που επιτέλους οι εργαζόμενοι στα Μέσα ανοιγόμαστε με αυτό τον τρόπο στην κοινωνία γιατί μέχρι τώρα πολλές φορές, ενώ προβάλλαμε άλλους κλάδους, για τον εαυτό μας δεν πολυτολμούσαμε. Συν ότι ένας κόσμος από μας είχε τις αυταπάτες ότι οι άλλοι εργαζόμενοι είχανε προβλήματα εκτός από μας. Είναι λοιπόν ευκαιρία με τη συναυλία να αλλάξουμε αυτή την αντίληψη.
Μάγδα: Θα ήθελα να προσθέσω ότι επειδή στις εφημερίδες είχαμε ξεχάσει ότι οι αγώνες εξακολουθούν να είναι ταξικοί, είναι ευκαιρία με τη συναυλία και με τους χαλυβουργούς και με το Alter να καταλάβουμε ότι ο αγώνας μας είναι ταξικός.