Όχι εμπάργκο στο Ιράν

Η επιλογή της ΕΕ έχει μεγάλο κόστος και για την ίδια. Ιδίως για χώρες όπως η Ελλάδα που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ιρανικές πρώτες ύλες. Όμως φαίνεται ότι έχουν κάνει την επιλογή να αυξήσουν την ένταση. Στο σκηνικό που στήνεται, κάθε μέρα που ξημερώνει μπορεί να είναι μέρα κρίσης, είτε με το Ιράν να αποκλείει τα στενά του Ορμούζ, είτε με την πρόκληση ενός επεισοδίου που θα προκαλέσει την ανάφλεξη, από το Λίβανο και τη Συρία ως τον Περσικό Κόλπο.

Την ίδια στιγμή, η ΕΕ μαζί με τις ΗΠΑ προσπαθεί να παρουσιαστεί ως προστάτης του συριακού λαού που συνεχίζει την επανάστασή του ενάντια στο καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Ούτε στο Ιράν, ούτε στη Συρία δεν έχουν οι ιμπεριαλιστές το δικαίωμα για καμιά επέμβαση#. Το Ιράκ και η Λιβύη έχουν δείξει ότι το μόνο αποτέλεσμα των επεμβασεων είναι αιματοχυσία και δυστυχία.

• Ο Hazem Dakel, Σύριος που ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην παρακάτω ανταπόκρισή του μας μεταφέρει τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τις εξελίξεις στη χώρα του, δεδομένα που αντικρούουν την προπαγάνδα των αράβων και ευρωπαίων ηγετών.

“Από τις 15 του Μάρτη 2011, ο συριακός λάος πληρώνει τεραστιο τίμημα με μάρτυρες, φυλακισμένους και τραυματίες από τη βάρβαρη καταστολή του καθεστώτος. Αν εξαιρέσει κανείς την επανάσταση στη Λιβύη που έζησε έναν εμφύλιο πόλεμο και έγινε θέατρο των άδικων επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, άλλες επαναστάσεις δεν υπέστησαν τόσες ανθρώπινες θυσίες.

Οι νεκροί ξεπερνάνε τους 7000, οι τραυματίες τους 20 χιλιάδες και οι φυλακισμένοι τους 30 χιλιάδες. Την περασμένη Παρασκευή έγιναν διαδηλώσεις σε 512 σημεία σε όλη τη χώρα και ο συριακός λαός μετράει τους μάρτυρές του πλέον σαν υπόθεση ρουτίνας. Ο καταπιεστικός μηχανισμός δεν έχει καταφέρει να σταματήσει τις διαδηλώσεις και ενώ στην αρχή διεκδικούσε “ελευθερία”, έφτασε να απαιτεί την πτώση του καθεστώτος και τώρα ζητά την εκτέλεση του προέδρου που κυβερνάει τη χώρα 12 χρόνια, μετά από 30 χρόνια διακυβέρνησης από τον πατέρα του.

Στις 18 Δεκέμβρη, το συριακό καθεστώς υπέγραψε την πρωτοβουλία του Αραβικού Συνδέσμου, ο οποίος ζητούσε την συνολική αποχώρηση του στρατού από όλες τις πόλεις, να επιτραπούν οι διαδηλώσεις και να απελευθερωθούν οι κρατούμενοι. Έτσι, ο αραβικός σύνδεσμος έστειλε παρατηρητές για να παρακολουθήσουν την εφαρμογή της πρωτοβουλίας. Τότε ήταν που ο συριακός στρατός ξεκίνησε τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του, σκοτώνοντας από τις 19 ως τις 21 Δεκέμβρη περισσότερους από 250 πολίτες.

Υπηρέτης

Γι' αυτό οι διαδηλωτές ανέδειξαν συνθήματα καταγγελίας του Αραβικού Συνδέσμου και των παρατηρητών του. Ο κόσμος ξεκαθάρισε ότι θεωρεί αυτό το διεφθαρμένο οργανισμό (τον Αραβικό Σύνδεσμο) υπηρέτη διεφθαρμένων και καταπιεστικών κυβερνήσεων που δεν υποστηρίζουν κανέναν άλλο παρά το συριακό καθεστώς και του δίνουν πράσινο φως για να δολοφονεί.

Το Ιράν έχει υπογράψει συνθήκη ελεύθερου εμπορίου με τη Συρία από τον περασμένο Δεκέμβρη, αυξάνοντας την υποστήριξή προς το καθεστώς. Έχει ήδη αγοράσει τη μισή φετινή σοδειά της Συρίας, αφού η οικονομία της Συρίας έχει καταρρεύσει, λόγω του εμπάργκο που έχουν επιβάλει Άραβες, Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι.

Σύριοι αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι οι τιμές των βασικών αγαθών έχουν αυξηθεί, υπάρχει κρίση ηλεκτρισμού με το ρεύμα να κόβεται 12 ώρες τη μέρα και το πετρέλαιο να έχει γίνει σπάνιο αγαθό. Η συριακή λίρα έχει χάσει το 60% της αξίας της διότι πολλοί αστοί στέλνουν τα λεφτά τους έξω. Όλα αυτά κάνουν δύσκολη την επιβίωση του καθεστώτος. Η επιλογή της άγριας καταστολής αντί να τσακίσει το επαναστατικό κίνημα στη χώρα, έσπρωξαν πολύ κόσμο να εξοπλιστεί και να επιδιώξει εκδίκηση.

Ο εξοπλισμός είναι ακόμα σε χαμηλή κλίμακα, παρόλο που αυξάνονται τα τμήματα του στρατού που αποσκιρτούν. Έτσι, ο χαρακτήρας της επανάστασης παραμένει ειρηνικός, με τις διαδηλώσεις στο επίκεντρο. Το καθεστώς απέτυχε να μετατρέψει την επανάσταση σε ένοπλη σύγκρουση, όπως απέτυχε να προκαλέσει διαθρησκευτικό πόλεμο μεταξύ Σουνιτών και Αλεβιτών. Στην πόλη Χομς, στην οργανωτική επιτροπή ήταν και Σουνίτες και Αλεβίτες που τώρα βρίσκονται στη φυλακή.

Σημαντική εξέλιξη για τη συριακή επανάσταση ήταν η 11η του Δεκέμβρη, όταν κηρύχθηκε γενική απεργία που συνάντησε μεγάλη επιτυχία, κάτι που κανείς δεν περίμενε.

Οι σημαντικές πολιτικές δυνάμεις στη συριακή επανάσταση είναι: 1.το “Εθνικό Συντονιστικό Οργανο” που περιλαμβάνει τα κλασικά κόμματα της Αντιπολίτευσης: μαρξιστές, εθνικιστές, που είχαν επιβιώσει από την καταστολή του πατέρα Άσαντ. Ο συριακός λαός τους κριτικάρει για την παράξενη στάση που κρατάνε στο ζήτημα της πτώσης του καθεστώτος. 2. Το “Συριακό Εθνικό Συμβούλιο” που τελευταία παίρνει οικονομική και πολιτική υποστήριξη αφενός από τις χώρες του Κόλπου, αφετέρου από την Τουρκία και τη Γαλλία. Πυρήνας αυτού του Συμβουλίου είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Κρατάει αρκετά φιλο-δυτική στάση και υποστηρίζει κάποιου είδους στρατιωτική επέμβαση (ζώνη απαγόρευσης πτήσεων ή ενδιάμεση ζώνη).

Το Συμβούλιο από την αρχή είχε μεγάλη υποστήριξη από το συριακό λαό, αλλά στην πορεία έχει χάσει πολλούς από τους υποστηρικτές του λόγω αυτών των επιλογών του, λόγω της μυστήριας πολιτικής και στρατηγικής που ακολουθεί και για τις ατελείωτες συνωμοσίες που στήνει σε πανάκριβα ξενοδοχεία όπως και τις εσωτερικές του διαμάχες.”

Άλλα διεθνή

ΣΕΝΕΓΑΛΗ: Ξεσηκωμός στο Ντακάρ

Γενική απεργία στο Βέλγιο