Στις 19 του Γενάρη δίνουμε ένα ιστορικό ραντεβού. Χιλιάδες αντιφασίστριες και αντιφασίστες που βρέθηκαν στους δρόμους τα τελευταία χρόνια αλλά κυρίως μετά την εκλογική άνοδο των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, ανταμώνουν όλοι μαζί στο μεγαλύτερο αντιφασιστικό γεγονός στο κέντρο της Αθήνας. Το 7,6% που πήραν οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής στις 6 Μάη και η τεράστια προβολή που έλαβαν από τα αστικά ΜΜΕ σόκαραν εκατομμύρια κόσμου. Και αν η εκλογική άνοδος ήταν το πρώτο κουδούνι συναγερμού, οι τηλεοπτικές μπουνιές του Κασιδιάρη λίγες μέρες αργότερα στις βουλευτίνες της αριστεράς Λιάνα Κανέλλη και Ρένα Δούρου εξόργισαν τον κόσμο που κατέβηκε να διαδηλώσει στις 8 του Ιούνη στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο που είχε καλέσει η ΚΕΕΡΦΑ μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, φέρνοντας ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις το ζήτημα της αντιφασιστικής πάλης στο προσκήνιο της προεκλογικής εκστρατείας.

Από τις πρώτες κιόλας μέρες της νέας κυβέρνησης και της παρουσίας των νεοναζί στα έδρανα της Βουλής έγινε ορατό πως θα εξαπέλυαν νέο κύμα επιθέσεων με την ανοχή και τις πλάτες του Σαμαρά και του υπουργού Δημόσιας Τάξης Δένδια. Άλλωστε τα στοιχεία πως το 50% των ΜΑΤ και πάνω από το 30% του συνόλου του αστυνομικού σώματος είχαν ψηφίσει Χ.Α. δεν άφηναν περιθώρια για αμφιβολίες.
Η πρώτη μεγάλη επίθεση των χρυσαυγιτών στα μαγαζιά των Πακιστανών στη Νίκαια με την απειλή να τα κλείσουν αλλιώς θα τους τα σπάσουν βρήκε μπροστά της μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις. Στις 5 Ιούλη πάνω από 2.500 χιλιάδες μετανάστες και ντόπιοι διαδήλωσαν στους δρόμους της Νίκαιας δίνοντας την πρώτη μεγάλη αντιφασιστική απάντηση στους τραμπούκους της Χρυσής Αυγής και σπέρνοντας αισιοδοξία στο αντιφασιστικό κίνημα. Η Νίκαια ήταν ο προάγγελος του τι θα ερχόταν τους επόμενους μήνες.

Με το καλημέρα της τρικομματικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ο Δένδιας εξαπέλυσε την πιο ακροδεξιά ρατσιστική εκστρατεία των τελευταίων ετών υιοθετώντας την ατζέντα των φασιστών της Χ.Α., και στοχοποιώντας και τρομοκρατώντας τους μετανάστες: άνοιγμα ναζιστικού τύπου στρατοπέδων συγκέντρωσης, προσπάθεια άρσης ακόμα και εκείνου του λειψού νόμου περί της ιθαγένειας των παιδιών των μεταναστών που γεννήθηκαν και ζουν στην Ελλάδα και μια άνευ προηγουμένου ρατσιστική επιχείρηση-σκούπα με τον πιο απάνθρωπα υποκριτικό τίτλο “Ξένιος Δίας”.
Όμως η έκρηξη της οργής των μεταναστών στις 24 του Αυγούστου απέδειξε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο πως οι μετανάστες δεν είναι φοβισμένοι αλλά εξοργισμένοι από την τυφλή ρατσιστική επίθεση της ΕΛ.ΑΣ και των φασιστών της Χ.Α. που κάνοντας ντου σε μετανάστες μικροπωλητές στα πανηγύρια προσπαθούσαν να πλασαριστούν σαν προστάτες του νόμου και της τάξης. Οι 25.000 και πλέον μετανάστες που συγκεντρώθηκαν στην Ομόνοια και διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας πλημμυρίζοντας το Σύνταγμα ενάντια στον Ξένιο Δία και στις ρατσιστικές και φασιστικές επιθέσεις έδωσαν την πιο ηχηρή απάντηση και νέα ακόμα πιο δυνατή ώθηση στο αντιφασιστικό κίνημα.

Η ΚΕΕΡΦΑ από την πρώτη στιγμή βρέθηκε στο κέντρο του αντιφασιστικού αγώνα. Η μεγάλη σειρά εκδηλώσεων για τα μπλόκα των ναζί με τους έλληνες συνεργάτες τους, τους γερμανοτσολιάδες των ταγμάτων ασφαλείας κατά την διάρκεια της κατοχής ανέδειξε τις ρίζες της νεοναζιστικής συμμορίας και συνέδεσε τον αγώνα σήμερα με τις σημαντικότερες αντιφασιστικές παραδόσεις του κινήματος.
Η μεγάλη πανελλαδική συνέλευση των επιτροπών της ΚΕΕΡΦΑ στο Γκάζι στις 14 Οκτώβρη έδειξε των πλούτο του αντιφασιστικού κινήματος. Εκατοντάδες αντιφασίστες από κάθε γωνιά της χώρας αντάλλαξαν απόψεις και εμπειρίες. Η συνέλευση της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή αποτέλεσε μεγάλο σταθμό για την οργάνωση του κινήματος. Η μετατροπή των παρελάσεων της 28ης Οκτώβρη σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις ήταν ένα πρώτο άμεσο βήμα.
Όμως ήταν η απόφαση για την οργάνωση μιας μεγάλης πανελλαδικής αντιφασιστικής κινητοποίησης στο κέντρο της Αθήνας που σφράγισε τη συνέλευση στο Γκάζι και άνοιξε το δρόμο για τις 19 Γενάρη.

Από την μεγαλύτερη διαδήλωση που έγινε ποτέ στη ΔΕΘ στις αρχές του Σεπτέμβρη με ένα πολύχρωμο και πολύβουο μπλοκ μεταναστών και αντιφασιστών να διαδηλώνει μαζί με τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που απέτρεψαν την παρουσία Σαμαρά στην Θεσσαλονίκη, έγινε ορατό πως οι διαχωρισμοί που προσπαθούσε να επιβάλει ο Δένδιας και οι νεοναζί συγκάτοικοι της δεξιάς πολυκατοικίας δεν θα πέρναγαν μέσα στο εργατικό κίνημα.
Παρά την προσπάθεια των φασιστών να πατήσουν πόδι σε εργατικούς χώρους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, προωθώντας την γκεμπελική προπαγάνδα τους το ένα σωματείο μετά το άλλο άρχισαν να εκδίδουν αντιφασιστικές ανακοινώσεις ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα αποδεχτούν κανένα διαχωρισμό μεταξύ ντόπιων και μεταναστών εργατών.
Όταν χρυσαυγίτες απείλησαν πως θα πετάξουν τα παιδιά των μεταναστών από τα νηπιαγωγεία και τα σχολεία, νηπιαγωγοί και εκπαιδευτικοί έγιναν ανθρώπινη ασπίδα προστασίας για τα νήπια και τους μαθητές τους. Όταν ανακοίνωσαν πως θα συλλέγουν “αίμα από Έλληνες για Έλληνες” βρήκαν μπροστά τους την νοσοκομειακή κοινότητα. Παντού, στις εφορίες, στους Δήμους, στα εργοστάσια, όπου οι χρυσαυγίτες πάταγαν το πόδι τους για να “προστατέψουν” δήθεν τους έλληνες εργάτες έβρισκαν μπροστά τους την κατακραυγή των εργαζόμενων και ένα κίνημα που απάνταγε “Εργάτες Ενωμένοι Ποτέ νικημένοι”.
Παρά την προσπάθεια των φασιστών να εκμεταλευτούν την ακροδεξιά ρητορεία των κυβερνητικών στελεχών, όπου εμφανίζονταν έβρισκαν μπροστά τους την οργισμένη απάντηση των αντιφασιστών που έβγαιναν στο δρόμο επιβάλλοντας την απομόνωση των νεοναζί της Χ.Α. από γειτονιά σε γειτονιά.
Από την Καλλιθέα, στο Πέραμα μετά την επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες και από εκεί στου Ζωγράφου, στο Χολαργό, στο Μενίδι, τον Ν. Κόσμο, στους Αγ. Ανάργυρους, στο Περιστέρι, στο Χαλάνδρι, στην Μεταμόρφωση, στον Πειραιά, το σύνθημα “Ούτε εδώ, ούτε πουθενά – έξω οι φασίστες από κάθε γειτονιά” άρχισε να γίνεται πράξη. Στο Νέο Ηράκλειο άνοιξαν γραφεία δίπλα στο Αστυνομικό Τμήμα αλλά βρήκαν μπροστά τους την μεγαλύτερη κινητοποίηση που έγινε ποτέ στην γειτονιά. Αντίστοιχα στο Κερατσίνι, στη Ν. Ιωνία, στα Βριλήσσια, στην Ηλιούπολη, στην Γλυφάδα, στο Ελληνικό και την Αργυρούπολη.
Οι χιλιάδες που βγήκαν στο δρόμο για να αποτρέψουν την μετατροπή της πλατείας Αμερικής στα Πατήσια σε άλλον έναν Αγ. Παντελεήμονα και την προσπάθεια των φασιστών να πατήσουν το πόδι τους στην Κυψέλη απέδειξαν πως χωρίς τις πλάτες των μπάτσων οι φασίστες δεν έχουν την δυνατότητα να εμφανιστούν πουθενά. Οι δυο περιοδείες-φιάσκο που προσπάθησαν να κάνουν σε Θράκη και Κρήτη βρήκαν μπροστά τους μαχητική απάντηση με τον Κασιδιάρη να διαμαρτύρεται στους μπάτσους για “ελλιπή προστασία”.


