Σ' ένα ζεστό και φιλόξενο οικογενειακό περιβάλλον το ΕΚΣΤΑΝ, (Καυταντζόγλου 5 στα Πατήσια) η ομώνυμη θεατρική ομάδα με επικεφαλής τον ταλαντούχο και αντισυμβατικό ηθοποιό και σκηνοθέτη Γιάννη Σταματίου ανεβάζει το έργο της Ε. Μπουρκέν: Τι κάνω εγώ εδώ; Πρόκειται για ένα σύγχρονο θεατρικό έργο που με φόντο την καπιταλιστική κρίση αποτυπώνει τα αδιέξοδα μιας φτωχής και πολύτεκνης οικογένειας με χιούμορ αλλά και ευαισθησία. Καταγράφει με απλό τρόπο τα προβλήματα των ανθρώπων της εργασίας, την ανεργία των νέων, τα ιδεολογικά αδιέξοδά τους και τη μοναξιά ως απόρροια της απομόνωσης των ανθρώπων.
Το έργο είναι γραμμένο το 1985 όταν αρχίζει να γίνεται αισθητή η βαθιά δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Σηματοδοτεί επομένως την έναρξη της νεοφιλελεύθερης επίθεσης του κεφαλαίου, όπου εμφανίζεται η δομική ανεργία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η γενικευμένη παραβατικότητα και οι αξίες του καταναλωτικού ατομισμού.
Έτσι, το κεντρικό πρόσωπο του έργου που είναι η μάνα, ενώ πασχίζει να συγκροτήσει την οικογένεια και να μπολιάσει τα παιδιά της με τις δικές της αξίες, βρίσκεται σε αδυναμία να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται γύρω της. Οι ιδεολογικές νόρμες της καταρρέουν. Ο κόσμος της σταθερής εργασίας, των σταθερών αξιών της προηγούμενης καπιταλιστικής ευημερίας, γκρεμίζεται. Στο νέο ασταθές έδαφος που γεννά η κρίση του συστήματος, η χειραφέτηση ανακατεύεται με τα αισθήματα της προσωρινότητας. Ο έρωτας βιώνεται ως μια καταναλωτική εμπειρία και όχι ως ψυχική ένωση μεταξύ των ανθρώπων. Βιώνουμε μαζί με τους ήρωες τη σταδιακή αποδόμηση των ονείρων τους και αναζητούμε μαζί τους νέους δρόμους και νέες ελπίδες.
Ανατροπές
Δεν πρόκειται όμως για μια θεατρική παράσταση πρόζας, αλλά για ένα ευχάριστο έργο γεμάτο ανατροπές. Ταυτόχρονα, η μπρεχτική αφήγησή του μας δίνει τη δυνατότητα να περιπλανηθούμε στις δικές μας αγωνίες και στα δικά μας οράματα. Να αναζητήσουμε μαζί με το μικρότερο γιο, τον Κουνελάκη (Όνομα κι αυτό! ίσως παραπέμπει στον τυφλοπόντικα της ιστορίας που σκάβει υπόγεια τούνελ υπονομεύοντας την παλιά τάξη πραγμάτων) τη δική μας έξοδο από την κρίση.
Ο θεατής παρακολουθεί με ένα διαρκές κοντράστ συναισθημάτων τη συντριβή του επίπλαστου εφησυχασμού, καθημερινές ανθρώπινες φιγούρες που βρίσκονται παντού γύρω μας. Ήρωες που πλήττονται από την κρίση, αλλά που δεν χάνουν ούτε στιγμή τη διάθεση για ζωή, όσο κι αν αυτή τούς σπρώχνει στο περιθώριο. Απέναντι στα νέα ήθη της καπιταλιστικής κόλασης που επιβάλλουν τη ντροπή και την ενοχή για την ανεργία, τη φτώχεια και γενικώς την αποτυχία! Ας ονειρευτούμε το τέλος του κόσμου που γεννά και αναπαράγει όλα τούτα.
Το έργο «Τι κάνω εγώ εδώ;» είναι μια παράσταση λιτή και συνάμα τρυφερή, ευαίσθητη και αλληγορική, που μας κάνει να γελάμε και ταυτόχρονα να κλαίμε, να θυμώνουμε και να ονειρευόμαστε μαζί με τον αλαφροΐσκιωτο Κουνελάκη. Πρόκειται για μια απλή καθημερινή ιστορία που μας διασκεδάζει και μας ταξιδεύει ως τις ακρώρειες των επαναστατικών ονείρων μας.
Χρήστος Μάραντος