Καταδικάστηκαν τα τρία από τα τέσσερα στελέχη της ΜΑΡΦΙΝ για το θάνατο των τριών εργαζόμενων στον εμπρησμό της τράπεζας στη Γενική Απεργία της 5ης Μαΐου του 2010.
Βέβαια, αυτός που θα έπρεπε να πάει πρώτος-πρώτος στη φυλακή για ανθρωποκτονία εκ προ μελέτης είναι ο ιδιοκτήτης της τράπεζας, Βγενόπουλος. Ακόμα και ένα παιδί θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι διευθυντές και οι υπεύθυνοι ασφαλείας προσωπικού διαμορφώνουν μόνοι τους τη γραμμή μιας εταιρίας στον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα όσον αφορά είτε τα «έξοδα ασφαλείας» είτε το δικαίωμα στην απεργία.
Όπως κατέθεσε η μάρτυρας Κωσταντίνα Λέτζα: «O κ. Βγενόπουλος μας ρώτησε, σε συνάντηση που είχαμε μετά, γιατί δεν φύγαμε αφού φοβηθήκαμε. Προφανώς δεν είχε εργαστεί σε δική του εταιρία». «Πιστεύαμε ότι θα φύγουμε νωρίτερα λόγω της πορείας, αλλά δεν γινόταν χωρίς εντολή» κατέθεσε η Αναστασία Ζαφειροπούλου. Στην ερώτηση αν έχουν ποτέ υπάρξει κυρώσεις, απάντησε ότι «στη συνάντηση με τη διοίκηση, παρουσία του κ. Βγενόπουλου, αναφέρθηκε ότι στο παρελθόν ο τότε περιφερειακός διευθυντής είχε επιπλήξει τη διευθύντρια στη Σταδίου γιατί απήργησαν οι υπάλληλοι. Στην αναφορά του περιστατικού ο κ. Βγενόπουλος παρέμεινε σιωπηλός».
«Μας λένε ότι ήταν τρομοκρατική ενέργεια, αλλά το προσωπικό και η κόρη μου θα είχαν σωθεί αν υπήρχε έστω μια έξοδος κινδύνου για να φτάσουν στην ταράτσα» κατέθεσε ο πατέρας της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, ο οποίος επίσης ανέφερε ότι δέχθηκε και «προσφορά» από το Βγενόπουλο: «Μας πρότειναν για να μας βοηθήσουν να μας δίνουν εφ' όρου ζωής 1.600 ευρώ, χωρίς βέβαια να μας ζητήσουν να παραιτηθούμε από οποιαδήποτε αξίωση μας».
«Δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου. Ποτέ δεν είχαμε πάρει μαθήματα πυρασφάλειας παρά το γεγονός οτι πολλές φορές στο παρελθόν είχαν κάψει τη κεντρική είσοδο του υποκαταστήματος σπάζοντας τα τζάμια» κατέθεσε ένας άλλος εργαζόμενος.
Δίπλα στον Βγενόπουλο στην θέση του κατηγορουμένου θα έπρεπε να καθήσουν ο Καραμανλής, ο Χατζηδάκης, ο ΓΑΠ, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και όλοι αυτοί που σε Ελλάδα και Κύπρο «έφτιαξαν» τον Βγενόπουλο με τα σκάνδαλα του ξεπουλήματος του ΟΤΕ, του ξεπουλήματος της Ολυμπιακής και της ίδιας της Μαρφίν Λαϊκής.