Στην Αίγυπτο ο στρατός κάνει τα πάντα για να οικοδομήσει ένα πολιτικό μπλοκ που θα επιτρέψει στη νέα κυβέρνηση να παραμείνει στην εξουσία. Ο μεταβατικός πρόεδρος Άντλι Μανσούρ ανέλαβε όταν οι πρωτοφανείς διαδηλώσεις εκατομμυρίων ανέτρεψαν τον Μοχάμεντ Μούρσι και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στις 30 Ιούνη.
Στις 16 Ιούλη ο Χάζεμ Μπεμπλάουϊ διορίστηκε πρωθυπουργός, ενώ ο Μοχάμεντ Μπαραντέι είναι αντιπρόεδρος.
Μια κίνηση που δείχνει τι ανοίγματα προσπαθεί να κάνει ο στρατός είναι ο διορισμός του Καμάλ Αμπού Εϊτά στη θέση του Υπουργού Εργασίας. Ο Εϊτά είναι συνδικαλιστής προερχόμενος από το ρεύμα του αριστερού νασερισμού και είναι γνωστός για τους αγώνες του στα ανεξάρτητα συνδικάτα ήδη κάτω από τη δικτατορία του Μουμπάρακ. Οι αριστεροί νασεριστές κατάφεραν μετά την ανατροπή του Μουμπάρακ να γίνουν η πιο εμφανής δύναμη της Αριστεράς, ιδίως σε εκλογικό επίπεδο, παρότι σε επίπεδο οργανωμένων μελών οι δυνάμεις τους ήταν πολύ μικρότερες. Τώρα ο στρατός επιχειρεί να τους ενσωματώσει στη διαδικασία “μετάβασης” αξιοποιώντας τη θεωρία του “μεγαλύτερου κακού” που είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Οι Επαναστάτες Σοσιαλιστές της Αιγύπτου προειδοποιούσαν εδώ και καιρό για το πού μπορεί να οδηγήσει η χωρίς αρχές συμμαχία με οποιονδήποτε είναι εναντίον της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Σε μια από τις τελευταίες τους ανακοινώσεις καλούν σε αγώνα απέναντι στην καινούργια κυβέρνηση:
Αγώνας
“Οι πρώτες κινήσεις του νέου προέδρου γκρεμίζουν τις ελπίδες πολλών από τα εκατομμύρια που γκρέμισαν την κυβέρνηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με την εξέγερση της 30ης Ιούνη.
Μετά από δυόμισι χρόνια αγώνα για να προστατεύσουμε την επανάστασή μας από αυτούς που συνεχίζουν στο δρόμο της αντεπανάστασης, βλέπουμε έναν πρόεδρο που επιμένει στις ίδιες πολιτικές των Μουμπάρακ και Μούρσι. Πολιτικές καταστροφικές για τον πληθυσμό και απίστευτα μακριά από τα συνθήματα της επανάστασης για ψωμί, λευτεριά και κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτό το ανόητο καθεστώς δεν έχει πάρει τα μαθήματα των τριών επαναστατικών κυμάτων, του Γενάρη 2011, Νοέμβρη 2011 και της αποκορυφωσης του φετινού Ιούνη, κυμάτων που ανέτρεψαν τον Μουμπάρακ, τον στρατάρχη Ταντάουϊ και τελικά τον Μούρσι, αλλά δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν τα αιτήματα των εκατομμυρίων. Προσπαθούν επανειλημμένα να εξαπατήσουν τις μάζες με συνθήματα της λογικής “η σειρά σας τελείωσε, τώρα πρέπει να παραδώσετε την εξουσία σε εμάς. Αφήστε μας να κυβερνήσουμε τη χώρα με το δικό μας τρόπο." Συνθήματα ενότητας και εθνικής συμφιλίωσης, που επιμένουν “να ξεχάσουμε το παρελθόν” θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ποιος είναι ο δολοφόνος και ποιος το θύμα. Αυτά τα συνθήματα συμπληρώνονται με το κάλεσμα να συνεχίσουν να κινούνται “οι τροχοί της παραγωγής”, ανεξάρτητα από το σε ποια κατεύθυνση κινούνται, αν είναι υπέρ των φτωχών ή των μεγάλων επιχειρήσεων.
Η πρώτη απόφαση που πήρε ο νέος πρόεδρος – ο διορισμός μιας ομάδας συμβούλων που κυρίως σχετίζονταν με το καθεστώς Μουμπάρακ- ήταν κακό σημάδι. Ο σύμβουλος δημοσίων σχέσεων του προέδρου ήταν αυτός που έγραψε τον δακρύβρεχτο λόγο του Μουμπάρακ τη νύχτα της Μάχης της Καμήλας το Φλεβάρη του 2011.
Ο πρωθυπουργός Μπεμπλάουϊ είναι άνθρωπος των τραπεζών και των επιχειρήσεων, εχθρικός προς την κοινωνική δικαιοσύνη. Στα 70 χρόνια της ζωής του πιστεύει στην ενθάρρυνση των επενδύσεων μέσα από περισσότερες ευκαιρίες στους επιχειρηματίες. Είναι μια επιλογή αντίστοιχη με το προηγούμενο καθεστώς που ρίξαμε, ενώ ισχυρίζεται ότι είναι μια κυβέρνηση συγκατάβασης και αμεροληψίας.
Τα ανταλλάγματα ήρθαν γρήγορα με τη μορφή δανείων από τις κυβερνήσεις των αντιδραστικών κρατών του Κόλπου, της Σαουδικής Αραβίας, των Εμιράτων και του Κουβέιτ. Είχαν δηλώσει από την πρώτη μέρα την εχθρικότητά τους για την επανάσταση του Γενάρη του 2011. Φοβούνται την επανάστασή μας που συνεχίζεται. Φοβούνται ότι θα “μολύνει” τους λαούς ολόκληρης της περιοχής
Δεν θα επιτρέψουμε να μας ξανακλέψουν την επανάσταση. Παρά τα ψέματα των ΜΜΕ του Μουμπάρακ που θέλουν να μας πείσουν ότι η 30η Ιούνη ήταν η ανατροπή της επανάστασης του Γενάρη του 2011, τους λέμε ότι οι προσδοκίες τους θα πέσουν έξω. Γιατί η επαναστατική εμπειρία που συσσωρεύτηκε στη συνείδηση του λαού σήμερα δεν θα επιτρέψει σε καμιά εξουσία να επιβιώσει χωρίς να υλοποιήσει τα πραγματικά αιτήματα, είτε αυτή η εξουσία είναι του στρατού είτε χρησιμοποιεί θρησκευτικά συνθήματα.
Το Σύνταγμα που θέλουμε πρέπει να είναι γραμμένο από τους εργάτες, τους αγρότες και τους φτωχούς, όσους δουλεύουν και τους ανέργους, από τις καταπιεσμένες γυναίκες και τους Χριστιανούς Κόπτες. Η κυβέρνηση που θέλουμε είναι μια επαναστατική κυβέρνηση που παίρνει χωρίς να διστάζει τη μεριά των εκατομμυρίων που ανέτρεψαν τον Μουμπάρακ και τον Μούρσι, γιατί δεν υλοποίησαν τα αιτήματα για ψωμί, λευτεριά, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Καλούμε όλες τις επαναστατικές δυνάμεις να ενωθούν, ανεξάρτητα από τους καιροσκόπους υπηρέτες της εξουσίας και από τα απομεινάρια του Μουμπάρακ.”
Διαβάστε επίσης:
ΝΤΙΤΡΟΪΤ: Χρεοκόπησαν την πόλη της αντίστασης στην εκμετάλλευση και το ρατσισμό