H άποψή μας: Κυβέρνηση εγκλημάτων χωρίς τέλος...

Πρώτα στον κατάλογο είναι τα οικονομικά εγκλήματα. Σε μια χώρα με ενάμισυ εκατομμύριο άνεργους, όπου δεν έχει μείνει εργατική οικογένεια χωρίς δραματική μείωση του μηνιάτικου είτε γιατί κόπηκε η σύνταξη του παππού και της γιαγιάς, είτε γιατί απολύθηκε η μητέρα και κόπηκε ο μισθός του πατέρα, είτε γιατί τα παιδιά δεν βρίσκουν δουλειά, η πιο επείγουσα κυβερνητική πολιτική είναι οι …απολύσεις. Και μάλιστα σε τομείς όπως τα σχολεία και τα νοσοκομεία, στερώντας από τον κόσμο που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη τις πιο βασικές υπηρεσίες.

Θύελλα

Αλλά η βαρβαρότητα δεν σταματάει εδώ, ούτε στην απόγνωση που φέρνει σήμερα η απόλυση, ούτε στην απελπισία να μην βρίσκεις ούτε ράντζο σε νοσοκομείο. Τώρα η κυβέρνηση βάζει πλώρη για να ξεκινήσουν οι πλειστηριασμοί, για να βρεθούν άνθρωποι ξεσπιτωμένοι στη μέση όλης αυτής της οικονομικής θύελλας.

Και από δίπλα κλιμακώνεται και η βία της καταστολής. Η θανατική ποινή επιστρέφει ντε φάκτο αν είσαι νεολαίος που δεν έχει πληρώσει εισιτήριο, αν είσαι μετανάστης κρατούμενος στην Κόρινθο, αν είσαι αλβανός δραπέτης από τις φυλακές. Όσο για τη Δικαιοσύνη, είναι απασχολημένη να ασκεί διώξεις σε εργαζόμενους σε νοσοκομεία για την αντιφασιστική δράση τους ή στον συντονιστή της ΚΕΕΡΦΑ!

Τώρα Σαμαράς, Βενιζέλος και Αβραμόπουλος ετοιμάζονται να προσθέσουν ένα ακόμη έγκλημα στον κατάλογο παρέχοντας διευκολύνσεις από τις βάσεις της Σούδας και το λιμάνι της Καλαμάτας για μια ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία. Τα κροκοδείλια δάκρυα για τα χημικά όπλα του καθεστώτος Άσαντ δεν πείθουν κανέναν. Οι αμερικάνικες, οι γαλλικές, οι βρετανικές (και οι ελληνικές) κυβερνήσεις συμπορεύτηκαν με τους Άσαντ, πατέρα και γιο, ξανά και ξανά στις επεμβάσεις τους στο Λίβανο, στο Ιράκ και στην ίδια τη Συρία.

Και μην μας πουν ότι νοιάζονται για το φτωχό λαό της Συρίας. Ολοζώντανες είναι οι εικόνες για τα πάθη των προσφύγων που τρέχουν να ξεφύγουν από τις σφαγές του Άσαντ και πέφτουν στα νύχια της FRONTEX στον Έβρο ή στη Σάμο. Ο αριθμός των πνιγμένων και των αγνοούμενων μόνο με τα εγκλήματα του ίδιου του Άσαντ μπορεί να συγκριθεί.

Το αίτημα για να πέσει αυτή η κυβέρνηση είναι κατεπείγον. Όσο πιο γρήγορα καταφέρουμε να κλιμακώσουμε και να συντονίσουμε τους αγώνες μας, τόσο το καλύτερο.