Γιατί το ΚΚΕ διαψεύδει τις προσδοκίες;

Οι καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έζησαν το μεγάλο ξεπούλημα της απεργίας τους τον Μάιο. Η πρόταση για απεργία διαρκείας υπερψηφίστηκε με ποσοστό 80% στις κατά τόπους συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση είχε ήδη επιστρατεύσει “προληπτικά” τον κλάδο. Με γραφειοκρατικά τερτίπια στη συνέλευση των προέδρων (και με ευθύνη των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ) η απεργία δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Σε πολλές όμως από τις κατά τόπους συνελεύσεις, οι εκπαιδευτικοί είχαν ήδη δώσει τη μάχη για απεργία διαρκείας, απέναντι στη γραμμή του ΚΚΕ, που τη χαρακτήριζε τυχοδιωκτική και περιοριζόταν σε πρόταση για μια 48ωρη.

Στην ΕΡΤ

Στην περίπτωση της ΕΡΤ, η στάση του ΚΚΕ, προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση. Το “μαύρο” του Κεδίκογλου γέμισε το προαύλιο του Ραδιομεγάρου με χιλιάδες αγωνιστές κι αγωνίστριες που συμπαραστέκονται στην απάντηση των εργαζόμενων να κρατήσουν την ΕΡΤ ανοιχτή κάτω από τον δικό τους έλεγχο. Το ΚΚΕ έδωσε το παρόν σε αυτή τη μάχη μεταδίδοντας μάλιστα το πρόγραμμα της ΕΡΤ μέσα από τη συχνότητα του 902.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ, στήριξαν από την αρχή αυτή τη μάχη. Όσο όμως προχωρούσε ο αγώνας, η στάση του Κόμματος ήταν αντίστροφη τόσο σε σχέση με τη συμπαράσταση, κυρίως όμως σε σχέση με τη γραμμή που αφορούσε τα σημαντικά διλήματα που έθετε η κυβέρνηση.

Αφενός η ολιγωρία των συνδικαλιστικών ηγεσιών να περιφρουρήσουν την απεργία στα ΜΜΕ την πρώτη βδομάδα των κινητοποιήσεων, στηρίχτηκε στην απουσία απεργιακής γραμμής από μεριάς του ΠΑΜΕ στον κλάδο των λιθογράφων, με αποτέλεσμα την έκδοση απεργοσπαστικών φύλλων. Αφετέρου, η συμμετοχή υποψηφίων της “Δημοσιογραφικής Συνεργασίας”, του ψηφοδελτίου του ΠΑΜΕ στην ΕΣΗΕΑ, στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για τον μεταβατικό φορέα, καθώς και στις λίστες με τα 577 ονόματα που επιλέχτηκαν να στελεχώσουν τη ΔΤ, προκάλεσε απορία και θυμό στους εργαζόμενους που συνέχισαν να δίνουν αταλάντευτα τη μάχη.

Την ίδια στιγμή, οι συνεχόμενες απολύσεις σε Τυποεκδοτική, Ριζοσπάστη κι 902, καθώς και η διαδικασία πώλησης του καναλιού, έχουν δημιουργήσει μια ολόκληρη συζήτηση στον κλάδο των ΜΜΕ, που αποτυπώθηκε με τις μεγάλες απώλειες που είχε η Δημοσιογραφική Συνεργασία στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ (η πώληση του 902 ολοκληρώθηκε μετά τις εκλογές).

Στα Νοσοκομεία

Στον κλάδο της Υγείας, οι εργαζόμενοι ξεσηκώνονται απέναντι στην προσπάθεια του Άδωνι Γεωργιάδη να κλείσει νοσοκομεία με διαδικασίες εξπρές. Το “θα γίνουμε ΕΡΤ”, δηλαδή η συνέχιση της λειτουργίας τους ακόμα και μετά το κλείσιμό τους, με κατάληψη και υπό τον έλεγχο των εργαζόμενων, ακούγεται συνεχώς από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Η γραμμή του ΚΚΕ όμως είναι μακριά από αυτές τις προθέσεις. Στην Πολυκλινική, όπου το ΠΑΜΕ έχει το Προεδρείο στο Σωματείο, η υπόσχεση για κατάληψη εγκαταλείφθηκε ενώ η διαδικασία εκκένωσης προχωράει. Την ίδια στιγμή, οι συντονισμοί που δημιουργούνται από σωματεία νοσοκομείων μαζί με τοπικούς φορείς καταγγέλονται ως “καπελώματα” (!).

Πολλές φορές γίνεται προσπάθεια να δοθεί εξήγηση για αυτή την αντιφατική στάση. Οι περισσότερες εξηγήσεις που έρχονται από τα δεξιά του (και μερικές φορές από τα αριστερά του), έχουν συνομωσιολογικό χαρακτήρα κι αποτελούν επιθέσεις που ζημιώνουν συνολικά το κίνημα. Η πραγματικότητα έχει να κάνει με την έλλειψη εμπιστοσύνης στην εργατική τάξη. Με μια αντίληψη που λέει ότι από τη στιγμή που στις εκλογές οι εργάτες δεν δίνουν μεγάλα ποσοστά στο ΚΚΕ, ο συσχετισμός είναι αρνητικός και οι εργατικοί αγώνες δεν μπορούν πραγματικά να νικήσουν. Παρά μόνο αφού βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα οι εργάτες και διορθώσουν την ψήφο τους.

Οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΣΕΚ, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις χτίζοντας την αριστερά που βάζει τους αγώνες των εργατών πάνω από τους εκλογικούς συσχετισμούς, με πίστη ότι αυτοί μπορούν να νικήσουν.