H άποψή μας: Εμπρός για πανεργατική απεργιακή έκρηξη

Ο Σαμαράς είναι αναγκασμένος να πηγαίνει προς τον εκλογικό Μάη με συνεχείς προκλήσεις απέναντι στον κόσμο. Κυνηγώντας το κακόφημο πρωτογενές πλεόνασμα του Στουρνάρα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι ακόμη περισσότερα κλεισίματα και περικοπές, ακόμη μεγαλύτερη φοροεπιδρομή σε όλους εκτός από τους μόνιμους φοροφυγάδες: τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τις πολυεθνικές.

Αλλά κανένα χτύπημα δεν μένει αναπάντητο. Έστω κι αν η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση σκέφτεται μόνο τις εκλογές, ο κόσμος που χτυπιέται ψάχνει τις απαντήσεις στην άμεση μαζική δράση. Οι αγρότες στα μπλόκα και στα συλλαλητήρια, οι συνταξιούχοι στο πλευρό των απεργών του ΕΟΠΥΥ. Η καρδιά, όμως, της αντίστασης βρίσκεται στο απεργιακό εργατικό κίνημα.

Παράδειγμα αντίστασης

Οι περιφρουρήσεις των τοπικών ΕΟΠΥΥ για να μην πάρει τα κλειδιά ο Γεωργιάδης συνδέονται με τον αγώνα στην ΕΡΤ που έδωσε το παράδειγμα της αντίστασης στα κλεισίματα. Οι ηρωικοί αγωνιστές της ΕΡΤ «γιόρτασαν» ένα οχτάμηνο αγώνα με μια μεγάλη συναυλία και συνεχίζουν. Οι εκπαιδευτικοί που τον Μάη θα «γιορτάζουν» την επέτειο της επιστράτευσής τους, ετοιμάζουν Γενικές Συνελεύσεις για να οργανώσουν μια 48ωρη και μια πενθήμερη απεργία τον Μάρτη ενάντια στις διαθεσιμότητες-απολύσεις. Η ΑΔΕΔΥ υπόσχεται 48ωρη απεργία μόλις κατέβει το νομοσχέδιο για νέα κλεισίματα οργανισμών στο δημόσιο.

Η 22 Μάρτη είναι η καταληκτική ημερομηνία για τις διαθεσιμότητες στα σχολεία. Είναι παράλληλα μια παγκόσμια μέρα δράσης ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό με συλλαλητήρια σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο. Είναι ρεαλιστικό ότι θα φτάσουμε εκεί με ένα μεγάλο απεργιακό κύμα.

Χρέος της Αριστεράς που θέλει να λέγεται δύναμη ανατροπής, είναι να μπει μπροστά για να στηρίξει και να οργανώσει αυτή την προσπάθεια. Και να ξεσηκώσει όλους τους χώρους και τη βάση των σωματείων, να επιβάλει στις συνδικαλιστικές οργανώσεις να δώσουν πανεργατικό χαρακτήρα σε αυτόν τον ξεσηκωμό.

Μέσα από αυτόν το δρόμο μπορούμε να σώσουμε χιλιάδες δουλειές από το σφαγείο των απολύσεων και να κρατήσουμε ανοιχτά τα τοπικά ΙΚΑ που έχουν ανάγκη οι εργατογειτονιές. Αλλά και να σταματήσουμε τα ρατσιστικά παιχνίδια του κάθε Σαμαρά και του κάθε Μπαρόζο που λένε ότι για την υποβάθμιση και τη μιζέρια φταίνε οι «λαθραίοι» μετανάστες, στρώνοντας έτσι το δρόμο για την ακροδεξιά και τους νεοναζί.

Η Αριστερά μπορεί να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αρκεί να εμπιστευτεί τη δύναμη του κόσμου που βγαίνει στον αγώνα και να την οργανώσει.