Πολιτισμός
Εικαστικά: Έκθεση αφίσας για την προσφυγιά

Δεκάδες αφίσες κάθε είδους και τεχνοτροπίας, χαρακτική, ζωγραφική, φωτογραφία, στο κλασικό σχήμα 50:70, δημιουργίες 40 εικαστικών μελών του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος με θέμα την προσφυγιά και τη μετανάστευση, φιλοξενούνται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206 στον Ταύρο). Η έκθεση που ξεκίνησε να λειτουργεί από την Παρασκευή 3/6 με τα επίσημα εγκαίνια, θα παραμείνει ανοιχτή έως το Σάββατο 19/6 καθημερινά από τις 6μμ έως και τις 10μμ και με είσοδο ελεύθερη.
 
Οι αφίσες φτιάχτηκαν μετά από κάλεσμα του ΕΕΤΕ προς τα μέλη του να δημιουργήσουν υλικό “με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, των εργαζόμενων, πάνω σε αυτό το τόσο μεγάλο ζήτημα της μετανάστευσης, ζήτημα που γεννούν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, οι ανταγωνισμοί του μεγάλου κεφαλαίου, που ρημάζουν ολόκληρες περιοχές και σπρώχνουν εκατομμύρια ανθρώπων στην απόγνωση”, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του ΕΕΤΕ, η οποία συνεχίζει αναφέροντας πως οι πρόσφυγες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης, που στερείται των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων.  
 
Κάθε καλλιτέχνης συμμετέχει με δυο αφίσες και οι τεχνικές είναι τόσο διαφορετικές που ο επισκέπτης πραγματικά σαστίζει μπροστά στο σύνολο του δημιουργικού αποτελέσματος. Άλλες αφίσες είναι πιο ρεαλιστικές, άλλες πιο αφηρημένες, τα χρώματα, τα σχέδια, ο λόγος, γίνονται εργαλεία στα χέρια των καλλιτεχνών για να προσδώσουν πολιτικό νόημα. Σε αντίθεση με την αυτόνομη καλλιτεχνική δημιουργία, η δημιουργική δράση με συγκεκριμμένο πολιτικό περιεχόμενο βάζει τη φόρμα, την τεχνική, τα χρώματα στην υπηρεσία κοινωνικών στόχων και αιτημάτων, με εντυπωσιακά αποτελέσματα.
 
Ωστόσο δεν είναι μόνο το ύφος και οι τεχνικές που εναλλάσσονται. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο, οι τρόποι με τον οποίο οι εικαστικοί βλέπουν το ζήτημα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς, αλλά ακόμα πιο πολύ οι τρόποι που επιλέγουν για να περάσουν τα μήνυμά τους, δεν είναι ομοιόμορφοι και ενιαίοι. Ανάμεσα στις αφίσες βλέπεις όλων των ειδών τις αντιμετωπίσεις. Αφίσες ανθρωπιστικές που εστιάζουν στις πανανθρώπινες αξίες της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης. Άλλες που προχωράνε περισσότερο στην ίδια την μετανάστευση, στις δυσκολίες της ξενιτιάς και της προσφυγιάς, που συνδέουν τις ιστορικές μνήμες της προσφυγιάς και της μετανάστευσης στην Ελλάδα, με το σημερινό προσφυγικό ζήτημα. Κάποιες άλλες γίνονται πιο καταγγελτικές, πιο πολιτικές, εστιάζουν στις πολιτικές της Ευρώπης-φρούριο, στο ρατσισμό των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στην φασιστική απειλή.
 
Όποια κριτική και να θέλει να κάνει κάποιος στη μορφή ή στο περιεχόμενο κάποιου έργου, στην πράξη και σε αυτή την έκθεση του ΕΕΤΕ, με την τόσο μεγάλη ποικιλομορφία, αποδεικνύεται όχι μόνο πως η καλλιτεχνική δημιουργία μπορεί να είναι βασικό εργαλείο στα χέρια του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος, να επαναφέρει μνήμες, να δημιουργήσει πολιτικό υπόβαθρο και να δώσει απαντήσεις, αλλά ακόμα περισσότερο πως οι καλλιτέχνες συλλογικά μπορούν να παίξουν βασικό ρόλο απέναντι στα ρατσιστικά ψέμματα των κυβερνήσεων της ΕΕ, ενάντια στην ρατσιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ της διαπλοκής, και απέναντι σε κάθε Μουζάλα που με τον χειρότερο τρόπο προσπαθεί να στοχοποιήσει τους πρόσφυγες.