Διεθνή
Γυναίκες ενάντια στον πόλεμο - Ξαναζωντανεύουν οι καλύτερες παραδόσεις: «E noi che siamo donne, paura non abbiamo»

Oσοι και όσες έχετε δει την ταινία “1900” του Mπερτολούτσι θα θυμάστε τις σκηνές με τις γυναίκες των εξεγερμένων αγροτών να μπαίνουν στις πρώτες σειρές της σύγκρουσης με τους μπράβους των γεωκτημόνων τραγουδόντας «E noi che siamo donne, paura non abbiamo». Aυτό το τραγούδι θυμήκαν οι γυναίκες της Bιτσέντζα διαδηλώνοντας ενάντια στον πόλεμο και την αμερικανική βάση στις 17 Φλεβάρη. H περιγραφή που ακολουθεί είναι γραμμένη από την Mεντέα Mπέντζαμιν, πρωτεργάτρια του γυναικείου και του αντιπολεμικού κινήματος στις HΠA.

“E noi che siamo donne, paura non abbiamo. La base non vogliamo, la base non vogliamo”. «Και εμείς που είμαστε  γυναίκες, δεν φοβόμαστε. Δεν θέλουμε τη βάση, δεν θέλουμε τη βάση», φώναζαν και τραγουδούσαν οι γυναίκες στην κορυφή της μαζικής διαδήλωσης στις 17 Φλεβάρη στην μικρή πόλη της Ιταλίας τη Βιτσέντζα, παλεύοντας για να σταματήσουν το χτίσιμο της αμερικάνικης βάσης στην περιοχή τους.

 Η Σίντζια Μποτένε, μία νοικοκυρά που έχει γίνει το πρόσωπο του κινήματος, ήταν ενθουσιασμένη με την ανταπόκριση του κόσμου στη διαδήλωση, που εκτιμήθηκε από την αστυνομία στους 80.000 και από τους διοργανωτές στους 200.000. «Κάτι παρόμοιο δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία της Βιτσέντζα. Περισσότερος κόσμος κατέβηκε στη διαδήλωση από το συνολικό πληθυσμό της πόλης. Η εθνική και η τοπική κυβέρνηση, δεν μπορεί πια να μας αγνοεί».

«Σε αντίθεση με τις καμπάνιες που οργανώνονται από ακτιβιστές πολιτικών κομμάτων, αυτό το κίνημα ξεκίνησε από την ίδια την κοινωνία. Οι βασικοί διοργανωτές ήταν ιταλίδες, πολλές από αυτές νοικοκυρές που εξοργίστηκαν όταν έμαθαν ότι η αμερικάνικη στρατιωτική βάση θα χτίζονταν στην περιοχή ενός παλιού αεροδρομίου που ονομάζεται Νταλ Μολίν. Το παλιό αεροδρόμιο που τώρα είναι μία  περιοχή με πράσινο, βρίσκεται ακριβώς δίπλα από τα σπίτια τους και λιγότερο από δύο μίλια από το ιστορικό κέντρο της πόλης. 

«Η στρατιωτική βάση θα φέρει περισσότερο κυκλοφοριακά προβλήματα, περισσότερο θόρυβο, περισσότερη μόλυνση της ατμόσφαιρας» διαμαρτυρήθηκε η Σίντζια. «Βλέπετε πόσο όμορφη είναι η πόλη μας; Μία καινούργια βάση θα βάλει σε δοκιμασία την υποδομή μας, τις υπηρεσίες μας, τους φυσικούς μας πόρους. Θα καταστρέψει την κοινωνία μας.» 

Οι κάτοικοι της Βιτσέντζα είναι περήφανοι για την πόλη τους, που είχε χαρακτηριστεί  το 1994 ως αρχαιολογικός χώρος παγκόσμιας ιστορικής σημασίας από την UNESCO, λόγω του ότι μεγάλος αριθμός των κτιρίων έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο αρχιτέκτονα του 16ου αιώνα Αντρέα Παλάντιο. Η στρατιωτική βάση θα χτίζονταν σε απόσταση λιγότερη από ένα μίλι από την εκκλησία του Παλάντιο στην Πιάτσα Ντεϊ Σινιόρι. Πολλοί κάτοικοι επίσης ανησύχησαν ότι η νέα βάση θα κάνει την Βιτσέντζα στόχο τρομοκρατικής επίθεσης. «Με την πολιτική του Μπους να προκαλεί τόση απέχθεια σε όλο τον κόσμο, μία τόσο μεγάλη βάση θα μας κάνει να εμπλακούμε και εμείς στον πόλεμο του Μπους», είπε η κάτοικος της Βιτσέντζα Αννα Φάτζι. Η Βιτσέντζα στεγάζει ήδη την αμερικάνικη στρατιωτική βάση που ονομάζεται Ederl, η οποία έχει 2.900 ενεργό στρατιωτικό προσωπικό. Με τη νέα βάση στο αεροδρόμιο Νταλ Μολίν θα ενωθεί  η 173η  Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, η οποία τώρα είναι διαμοιρασμένη ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γερμανία. (Αλεξιπτωτιστές από την 173η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία ήταν ανάμεσα στα πρώτα στρατεύματα που συμμετείχαν στον πόλεμο στο Ιράκ). Η διασυμμαχική δύναμη θα ανεβάσει τον αριθμό των αμερικάνων στρατιωτών στην Βιτσέντζα στους 5.000. Η εγκατάσταση σχεδιάζεται να αρχίσει αργότερα αυτή τη χρονιά και να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2011 με κόστος 576 εκατομμύρια δολάρια. 

Φασαρία

Η τοπική κοινωνία λέει ότι τα σχέδια για την βάση έγιναν στα κρυφά από την προηγούμενη κυβέρνηση Μπερλουσκόνι και την τοπική κυβέρνηση το 2003 και ο κόσμος το ανακάλυψε το Μάιο του 2006. Από τότε ενημέρωναν και οργάνωναν τους κατοίκους και συγκρούονταν στο Δημοτικό Συμβούλιο που ψήφισε υπέρ της εγκατάστασης της βάσης τον Οκτώβριο του 2006 με ψήφους 21 προς 17. Από τότε πήγαιναν σε κάθε Δημοτικό Συμβούλιο και έκαναν φασαρία χτυπώντας τα   κατσαρόλια τους. 

Συγκέντρωσαν υπογραφές, έκλεισαν την κυκλοφορία, έκαναν λαμπαδηδρομίες, διαμαρτυρίες σε τοπικές υπηρεσίες και στις 2 Δεκέμβρη οργάνωσαν μία μαζική διαδήλωση 30.000 ανθρώπων. Γνωρίζοντας από τα γκάλοπ ότι αντιπροσωπεύουν τη θέληση της πλειοψηφίας της Βιτσέντζα ζήτησαν από το Δημοτικό Συμβούλιο να διεξάγει δημοψήφισμα πάνω στο ζήτημα της βάσης, αλλά αυτό αρνήθηκε. 

Ο Πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι, που εξελέγη από τη συμμαχία κεντρώων και αριστερών τον περασμένο Απρίλη, που έδιωξε την συντηρητική κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, είχε την ευκαιρία να αλλάξει την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά δεν το έκανε.  Στις 16 Ιανουαρίου 2007, ο Πρόντι ανακοίνωσε ότι θα τηρήσει την προηγούμενη συμφωνία. Εξαγριωμένοι οι κάτοικοι της Βιτσέντζα αποφάσισαν να εντείνουν την διαμαρτυρία τους στήνοντας μία διαρκή κατασκήνωση στην περιοχή δίπλα από τη βάση. «Η κατασκήνωση είναι ότι καλύτερο έχει συμβεί στο κίνημά μας, γιατί μας επιτρέπει να  έχουμε παρουσία 24 ώρες την ημέρα», είπε ο Ατίλιο Παβίν. «Είναι σαν ένα δοχείο τήξεως που ενώνει τα διαφορετικά κομμάτια – τη νεολαία, τους γονείς, τις διάφορες επιτροπές. Οι νέοι άνθρωποι –τα παιδιά μας- έχουν στα χέρια τους την  κατασκήνωση και κοιμούνται εκεί με βάρδιες. Στις προγραμματισμένες συσκέψεις μας εμφανίστηκαν  περίπου 200 άτομα. Τρώμε μαζί, τραγουδάμε, διασκεδάζουμε. Είναι στ’ αλήθεια μαγικά».  

Σαν ένα βήμα ενδυνάμωσης της αντίστασης, η κοινότητα απoφάσισε να οργανώσει μία μαζική διαδήλωση στις 17 Φεβρουαρίου και να καλέσει κόσμο από όλη την Ιταλία. Οι δυνάμεις που υποστηρίζουν τη βάση, με την βοήθεια του συντηρητικού τύπου και την αμερικάνικη πρεσβεία προσπάθησαν να κρατήσουν τον κόσμο μακριά ενορχηστρώνοντας μία εκστρατεία εκφοβισμού δηλώνοντας ότι η διαδήλωση θα προσελκύσει ακραίους αριστερούς που χρησιμοποιούν βία. Ελεγαν ότι θα υπήρχε επανάληψη των συγκρούσεων ανάμεσα στην αστυνομία και τους διαδηλωτές που έγιναν στην διαδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης στην Γένοβα το 2001. Η Αμερικάνικη Πρεσβεία προειδοποίησε τους Aμερικανούς  να εξαφανιστούν από τη Βιτσέντζα. Την ημέρα της διαδήλωσης  ο εναέριος χώρος πάνω από την πόλη ήταν αποκλεισμένος και τα περισσότερα μαγαζιά στο ιστορικό κέντρο της πόλης ήταν κλειστά. Οι αρχές έκλεισαν επίσης τα σχολεία  που κανονικά είναι ανοιχτά το Σάββατο. 1.500 αστυνομικοί κινητοποιήθηκαν για αυτή τη μέρα και τα ελικόπτερα πετούσαν πάνω από τα κεφάλια. 

Ενώ η εκστρατεία εκφοβισμού κράτησε κάποιους μακριά, ειδικά γονείς που εμπόδισαν τα παιδιά τους να συμμετέχουν, για το μεγαλύτερο κομμάτι κόσμου είχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.  Κόσμος συνέρευσε από όλη τη χώρα. Οι διαδηλωτές χορεύοντας, φωνάζοντας συνθήματα, τραγουδώντας, γελώντας περικύκλωσαν την γραφική πόλη με σημαίες της ειρήνης στα χρώματα του ουράνιου τόξου, σημαίες που έλεγαν «ΟΧΙ στη Βάση Νταλ Μολίν» και τις κόκκινες σημαίες των  διάφορων Κομμουνιστικών Kομμάτων. Μουσική σάλπιζε από φορτηγά με στερεοφωνικό εξοπλισμό. Σε αντίθεση με τις διαδηλώσεις στις ΗΠΑ υπήρχε πολύ αλκοόλ. Ολοι είχαν από ένα μπουκάλι μπύρα ή ποτήρι κρασί στο χέρι. Ηταν μία υπέροχη ηλιόλουστη ημέρα και η ατμόσφαιρα ήταν γιορταστική και 100% ειρηνική. Το πλήθος ήταν τεράστιο για αυτή τη μικρή πόλη που έχει 120.000 κατοίκους και η διαδήλωση ξεκίνησε μία ώρα νωρίτερα μόνο και μόνο για να αποφευχθεί το στριμωξίδι. Το πανώ που βρίσκονταν στην κορυφή, που κρατούσαν γυναίκες έλεγε: «Το Mέλλον είναι στα Χέρια Μας» και προειδοποίησε τους πολιτικούς ότι οι διαδηλωτές δεν πρόκειται να κάνουν πίσω. Για ώρες οι γυναίκες διαδήλωσαν επί 4 μίλια τραγουδώντας και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Vogliamo la terra, senza basi di guerra” (θέλουμε τη γη μας χωρίς βάσεις του πολέμου) και «Vicenza no se usa, per una base USA” ( Η Βιτζέντσα δεν θα γίνει βάση των ΗΠΑ). Η πορεία απλώθηκε σαν φίδι έξω από τα όρια της πόλης και κατέληξε σε συγκέντρωση με τη συμμετοχή  του Νομπελίστα συγγραφέα Ντάριο Φο και συναυλία στο πάρκο της πόλης. 

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αποκάλεσε αυτή την μεγάλη παράσταση της δύναμης του κόσμου «αντιαμερικανική διαδήλωση», που αποτέλεσε μία «θλιβερή ημέρα για την Ιταλία». Προφανώς δεν είχε δει πώς αντιμετώπισε ο κόσμος μια ομάδα Aμερικανών που συμμετείχαν στην πορεία κρατώντας ένα πανώ που έλεγε «Οχι στο όνομά μας-Αμερικανοί ενάντια στον πόλεμο». «Με δυσκολία κινιόμασταν γιατί όλοι μας σταματούσαν συνέχεια για να μας χειροκροτήσουν και να μας φωτογραφίσουν», είπε η Στέφανι Γουέστμπρουκ, υπεύθυνη της αμερικάνικης οργάνωσης United For Peace an Justice στη Ρώμη.  «Δεν έχω δει ποτέ κάτι παρόμοιο.  Ο κόσμος μας αγκάλιαζε, μας φιλούσε και μας πρόσφερε λουλούδια και ποτήρια με κρασί. Ηταν μία εξαιρετική έκρηξη αγάπης και συμπάθειας».

Yποδοχή

Σαν εκπρόσωπος από τις  ΗΠΑ, είχα μία ευκαιρία να απευθυνθώ στο πλήθος. Με  υποδέχτηκαν με θυελλώδη χειροκροτήματα όταν είπα ότι η πορεία ήταν υπέρ των Aμερικανών  γιατί οι Aμερικανοί στις πρόσφατες εκλογές απέρριψαν την πολιτική του  πολέμου και των επιθέσεων του Μπους. Οταν επεσήμανα ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη 737 ξένες βάσεις και σίγουρα δεν χρειαζόμαστε άλλη μία, το πλήθος ούρλιαξε και άρχισε να φωνάζει μαζί μου συνθήματα στα αγγλικά «1,2,3,4, No More Bases, No More War». (Οχι άλλες βάσεις, όχι άλλο πόλεμο).  

Αμέσως μετά η Τζίνα Μάσι, μία 17χρονη ντυμένη σε στιλ πανκ στα μαύρα με πολλά καρφιά, ήρθε τρέχοντας πάνω μου δακρυσμένη. «Σε παρακαλώ πείτε στον κόσμο ότι δεν είμαστε αντιαμερικανοί» επέμενε. «Κοίταξέ με. Τα ρούχα μου είναι αμερικάνικα, η μουσική που ακούω είναι αμερικάνικη. Ακόμα και οι μπότες μου είναι American Eagle. Αλλά θέλουμε να έχουμε σχέση με την αμερικάνικη κουλτούρα και τη μουσική και όχι με τις στρατιωτικές βάσεις και τον πόλεμο». Οι περισσότεροι διαδηλωτές ήταν στην πραγματικότητα πιο εξαγριωμένοι με τη δικιά τους κυβέρνηση παρά με τις ΗΠΑ. Νιώθουν προδομένοι από τον Πρωθυπουργό Ρομάνο Πρόντι. Η στάση του Πρόντι έσπασε στα δύο την κυβέρνησή του. Οι Κομμουνιστές και οι Πράσινοι, και οι δύο μέλη της συμμαχίας που κυβερνά, υποστήριξαν τη διαδήλωση και το ίδιο έκαναν κάποιοι μεμονωμένοι γερουσιαστές από άλλα κόμματα της συμμαχίας.

Ολοι εξαγριώθηκαν όταν ο Πρόντι, την ίδια την ημέρα της διαδήλωσης, επέμενε ότι η κινητοποίηση δε θα επηρεάσει την απόφασή του. «Ο κύβος ερρίφθη και η απόφαση θα εφαρμοστεί», είπε.

Αλλά σε αντίθεση με εδώ στις ΗΠΑ, όπου δεν έγινε γνωστή η μαζική κινητοποίηση στον τύπο και αγνοήθηκε από τους πολιτικούς, η ιταλική διαδήλωση έγινε πρωτοσέλιδο σε όλη τη χώρα και αναμφισβήτητα θα έχει επιρροή στην πολιτική σκηνή. 

Η διοργανώτρια Πατρίτσια Καμαράτα μίλησε με ενθουσιασμό για το μέλλον. «Αυτή είναι μόνο η αρχή. Θα μποϋκοτάρουμε τις οικονομικές δραστηριότητες της βάσης, θα καλέσουμε απεργίες, θα μπλοκάρουμε την ανέγερση.  Ο Πρόντι καλύτερα να καταλάβει ότι η Βιτσέντζα έχει την υποστήριξη όλης της χώρας.  Οτι και να λέει θα συνεχίσουμε να λέμε «ΟΧΙ» στη βάση». Η Σίντζια Μποτένε, απευθυνόμενη στο πλήθος στο τέλος της διαδήλωσης, είπε: «Είμαι πολύ περήφανη για την πόλη μου σήμερα. Δείξαμε το πραγματικό πνεύμα της Βιτσέντζα. Ελπίζω ο Πρόντι να είναι αρκετά έξυπνος για να ακούσει τον κόσμο και να αλλάξει γνώμη. Αυτό δεν θα είναι μία ένδειξη αδυναμίας, αλλά μία ένδειξη ότι είναι σωστός ηγέτης, για εμάς, τους ανθρώπους που δεν θα τα παρατήσουμε». 

Μεντέα Μπέντζαμιν, ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης  CODEPINK 
(Women For Peace and Global Echange), 
συμμετείχε στη διαδήλωση κατά της βάσης στη Βιτσέντζα.         

 

 

8 MAPTH 2007

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε από την Αμερικάνικη Πρεσβεία ένας κατάλογος της πιο ισχυρής γυναικείας πεντάδας στην Ελλάδα με βάση την επιρροή τους στην ελληνική πολιτική και οικονομική σκηνή από την πλευρά της υποστήριξης των αμερικάνικων συμφερόντων. Πρώτη είναι η Ντόρα Μπακογιάννη, δεύτερη η  Γιάννα Αγγελοπούλου, ακολουθεί η Αννα Ψαρούδα Μπενάκη, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη και η  Αννα Διαμαντοπούλου. 

 «Εν πρώτοις θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο σχετικός κατάλογος συντάχθηκε (φυσικά με την εποπτεία Ρις, από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, κατ' εντολήν του Στέιτ Ντιπάρτμεντ), προς όλες, τουλάχιστον, τις ευρωπαϊκές πρεσβείες της Ουάσιγκτον» αναφέρει η Ελευθεροτυπία στο σχετικό δημοσίευμα. «Κατά τις πληροφορίες της «Ε», από την Ουάσιγκτον είχε φύγει εντολή για να συνταχθούν κατάλογοι με «τις πέντε πλέον σημαίνουσες» γυναίκες («the 5 most influential») των υπό εξέταση χωρών, κάτι που φέρεται να τηρήθηκε από τις άλλες πρεσβείες. Ενώ στην περίπτωση της Αθήνας το κριτήριο που επικράτησε για τη σύνταξη του καταλόγου ήταν «με βάση τα αμερικανικά συμφέροντα(«in order of US interests»)» .

  Ετσι φέτος στις 17 Μάρτη, στην παγκόσμια ημέρα δράσης κατά του πολέμου και της κατοχής στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, όταν φωνάζουμε δίπλα στα ονόματα των ηγετών του κόσμου τη λέξη «τρομοκράτης» θα χρειαστεί να συμπεριλάβουμε και τις γυναίκες της ελληνικής άρχουσας τάξης που εξυπηρετούν τα βρώμικα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού. 

Το αντιπολεμικό κίνημα, το κίνημα των καταλήψεων στα πανεπιστήμια, το κίνημα που παλεύει ενάντια στις επιθέσεις του νεοφιλελευθερισμού είναι η μόνη ασπίδα προστασίας για τα δικαιώματα των γυναικών σε όλο τον πλανήτη. 

 Οι γυναίκες είναι τα πρώτα θύματα του πολέμου. Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση στο Ιράκ σήμερα μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου και κατοχής. Οχι μόνο γιατί ανάμεσα στα 650.000 αθώα θύματα η συντριπτική πλειοψηφία είναι γυναίκες και παιδιά, αλλά και γιατί ο πόλεμος και η κατοχή έχει κάνει τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών να ισοδυναμεί με φρίκη. Ενα από τα χιλιάδες εγκλήματα που διέπραξαν οι Aμερικανοί στο Ιράκ είδε το φως της δημοσιότητας σε μία πρόσφατη δίκη που έγινε στην Αμερική, όπου  ο λοχίας Πολ Κορτέζ καταδικάστηκε σε κάθειρξη 100 ετών για τέσσερις φόνους και ένα βιασμό. Ο λοχίας θεωρήθηκε υπεύθυνος σε ένα ομαδικό έγκλημα πριν από ένα χρόνο, το Μάρτιο του 2006, όταν αμερικανοί στρατιώτες της 101ης Aερομεταφερόμενες Mεραρχίες μπήκαν σε ένα σπίτι της πόλης Μαχμουντίγια στο Ιράκ, βίασαν την 14χρονη Αμπέρ Κουασίμ αλ Τζαναμπί κι έπειτα τη σκότωσαν μαζί με την αδελφή της και τους γονείς της. 

Πριν από μερικές ημέρες μία έκκληση αλληλεγγύης σε τρεις Iρακινές που βρίσκονται σε φυλακή της Βαγδάτης και έχουν καταδικαστεί σε θάνατο με απαγχονισμό, με την κατηγορία της  «προσβολής της δημόσιας ζωής», έδειξε ότι οι γυναίκες του Ιράκ έχουν γίνει και αυτές κομμάτι της αντίστασης. Η Ουσάν Ταλίμπ 31 ετών, η Ζαινάμπ Φαντχίλ 25 χρονών, και η Λίκα Ομάρ Μουχάμεντ 26 χρονών βρίσκονται στη φυλακή μαζί με τα  παιδιά τους και μάλιστα το ένα από αυτά γεννήθηκε στη φυλακή. Ο Ποινικός Kώδικας του κράτους του Ιράκ με τον οποίο καταδικάστηκαν αναφέρει ότι «όποιος με τη θέλησή του διαπράττει μία πράξη με σκοπό να παρεμποδίσει την ανεξαρτησία της χώρας ή την ενότητα ή την ασφάλεια της περιοχής τιμωρείται με θάνατο». Σύμφωνα με αυτή τη νομοθεσία οι πρώτοι που θα έπρεπε να μπουν στη φυλακή είναι ο Μπους και η κυβέρνηση μαριονέτα που έχει στήσει στο Ιράκ. Tελικά κάτω από την πίεση της διεθνούς κατακραυγής η εκτέλεση απετράπηκε και οι 3 γυναίκες θα περάσουν από νέα δίκη.

Οι πραγματικοί τρομοκράτες που σκορπούν το θάνατο σε όλο τον πλανήτη δεν έχουν φύλο. Κάθε φορά που αναφέρονται στα δικαιώματα των γυναικών είναι για να καλύψουν με ένα προοδευτικό μανδύα τις βρωμοδουλειές τους. Ο Μπους την ίδια στιγμή που βομβάρδιζε την Καμπούλ, έστελνε το μήνυμα ότι ένας από τους στόχους του είναι να απελευθερώσει τις γυναίκες από την καταπίεση της μπούργκας και των Ταλιμπάν. 

Η πολιτική του ρατσισμού και των κλειστών συνόρων, είναι το δεύτερο έγκλημα που γίνεται σε βάρος των γυναικών. Πριν από μερικές ημέρες ανακαλύφθηκε ένα από τα πάρα πολλά κυκλώματα που έφερνε γυναίκες από την πόλη Μπράιλα της Ρουμανίας στην Ελλάδα. Ηταν όλες νεαρές γυναίκες, οικονομικά εξαθλιωμένες, που προσπαθούσαν να έρθουν στην Ελλάδα για εύρεση εργασίας. 

Kυκλώματα

Τα μέλη του κυκλώματος αναλάμβαναν την έκδοση των εισιτηρίων και την κάλυψη των εξόδων, την  εύρεση κατοικίας, είτε σε ξενοδοχεία είτε σε διαμερίσματα που νοίκιαζαν, προκειμένου να τις αναγκάζουν με τη χρήση και την απειλή βίας να εκδίδονται σε οίκους ανοχής. Η δράση  τους έγινε γνωστή, όταν μία από τις γυναίκες κατάφερε να διαφύγει και ζήτησε τη βοήθεια περιοίκων που ενημέρωσαν την Αστυνομία. Μία άλλη ιστορία είναι της 37χρονης Βουλγάρας, μητέρας δύο παιδιών, την οποία βασάνιζαν και εκμεταλλεύονταν οικονομικά τρεις συμπατριώτες της στο Αδενδρο Θεσσαλονίκης. Από το 2004 μέχρι σήμερα, καταγράφηκαν άλλες 53 περιπτώσεις εμπορίας γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση. 

Με την  πρόσφατη ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην ΕΕ η εκμετάλλευση έγινε ακόμα χειρότερη. Σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Eργασίας, μπορεί τα σύνορα να άνοιξαν για τα εμπορεύματα και τις οικονομικές συναλλαγές όχι όμως και για τους ανθρώπους. Οσοι βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα και  δεν έχουν χαρτιά δεν έχουν δικαίωμα να βγάλουν άδεια εργασίας γιατί ο Τσιτουρίδης αποφάσισε να ισχύσει μία μεταβατική περίοδος δύο χρόνων, να μην καταργηθεί δηλαδή αμέσως το καθεστώς «μαύρης εργασίας».  

Η φετινή 8 Μάρτη, η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, θα γιορταστεί με ένα μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο των φοιτητικών καταλήψεων όπου δεκάδες χιλιάδες νέα κορίτσια και αγόρια θα δείξουν για άλλη μία φορά τη δύναμή τους να γκρεμίζουν νόμους και να στριμώχνουν κυβέρνήσεις, παλεύοντας την ίδια στιγμή για μία κοινωνία χωρίς φτώχεια, καταπίεση και πόλεμο. Την ίδια μάχη δίνουν εκατομμύρια γυναίκες σε αυτό τον πλανήτη. Από τις μανάδες της Αμερικής που παλεύουν για να γυρίσουν πίσω τα στρατεύματα, από τις γυναίκες της Βιτσέντζα που σταμάτησαν την επέκταση της αμερικάνικης βάσης, από το κίνημα της Πορτογαλίας που κατάφερε να κερδίσει τη νομιμοποίηση της έκτρωσης, μέχρι της γυναίκες του Ιράκ και τη νέα γενιά των φοιτητριών που βρίσκονται στις σημερινές καταλήψεις, η δύναμη του κινήματος κατακτά όλο και περισσότερες νίκες. Είναι η δύναμη που μπορεί να γκρεμίσει  όχι μόνο τη Μαριέττα αλλά όλες τις Κοντολίζες και τις Ντόρες αυτού του πλανήτη.