Εκπαίδευση και Νεολαία
Nεολαία ΠAΣOK: Aνταρσία με το “καλημέρα”

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 και η ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, ήταν το σημείο καμπής πάνω στο οποίο δόθηκε η κόντρα με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο της νεολαίας που έγινε στα τέλη Μάρτη. 

Ο Γιώργος Παπανδρέου για άλλη μία φορά δεν μπόρεσε να ελέγξει τη νεολαία,  παρόλο που αυτός είναι ο στόχος του τα τελευταία δύο χρόνια, όταν το Σεπτέμβρη του 2005 ανακοίνωνε τη διάλυση της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Ηταν μία απόφαση που στόχο είχε να αυξήσει τον γραφειοκρατικό έλεγχο πάνω στη βάση του ΠAΣOK  και ειδικά στην νεολαία που τα προηγούμενα χρόνια ήταν σε πολλά σημεία αντίθετη με το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη. 

Αυτή η απόφαση είναι κομμάτι της γενικότερης προσπάθειας να μετατραπεί το ΠΑΣΟΚ, στο όνομα της «συμμετοχικής δημοκρατίας»,  από κόμμα οργανωμένων μελών σε ένα χαλαρό δίκτυο φίλων και συμπαθούντων, έτσι ώστε τα οργανωμένα κομμάτια της νεολαίας, της ΠΑΣΚΕ, των τοπικών οργανώσεων να χάσουν τον όποιο έλεγχο είχαν πάνω στις αποφάσεις της ηγεσίας. Αυτό μαρτυρούσε ο τρόπος εκλογής του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου στις αρχές του 2004, όπου τον ψήφισαν ένα περίπου εκατομμύριο μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ.  Κατά τον ίδιο τρόπο η εκλογή των συνέδρων  για το 4ο Συνέδριο της νεολαίας από 90 περίπου χιλιάδες εμφανίζονταν σαν μεγάλο βήμα για περισσότερη δημοκρατία.

Το πόσο ψεύτικες ήταν όλες αυτές οι φιλολογίες φάνηκε από όσα έγιναν στο συνέδριο της νεολαίας. Ο Παπανδρέου έκανε στη διάρκεια της ομιλίας του στην ουσία ανοιχτό κάλεσμα στη νεολαία να σταματήσει τις καταλήψεις, ενώ στη διάρκεια της ψηφοφορίας ο Σκανδαλίδης έκανε ό,τι μπορούσε για να μην περάσει ψήφισμα κατά της αναθεώρησης του Αρθρου  16 και κατά της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων.  

Ψήφισμα

«Από την πρώτη ημέρα του συνεδρίου συζητιόταν και προετοιμαζόταν να κατατεθεί ψήφισμα ενάντια στην αναθεώρηση του Αρθρου 16 και κατά της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων», σχολιάζει ένας σύνεδρος. «Εγινε το νούμερο ένα θέμα   πολιτικής συζήτησης σε όλη τη διάρκεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στην αίθουσα του συνεδρίου, όλα τα πανώ που είχαν φτιαχτεί από το ΠΑΣΟΚ δεν ανέφεραν πουθενά τη λέξη «Παιδεία»,  ενώ όσα πανώ είχαν φέρει μαζί τους οι σύνεδροι είχαν κεντρικό σύνθημα το δημόσια και δωρεάν παιδεία. Ηταν φανερό ότι από την πλευρά της ηγεσίας δεν ήθελε να ανοίξει αυτή η συζήτηση.  

 Στη διάρκεια της ψηφοφορίας το Σάββατο το απόγευμα ο Σκανδαλίδης τοποθετήθηκε  ναι μεν κατά της αναθεώρησης του Αρθρου 16, αλλά δεν αναφέρθηκε  στο ζήτημα κατά της  ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων. Εγινε προσπάθεια από την πλευρά του να περάσει αυτούσιο το κείμενό του. Προσπάθησε να χειραγωγήσει το σώμα και όταν είδε ότι δεν πρόκειται να περάσει η γραμμή του άρχισε να το γυρνάει. Τότε έγινε το χάος. Το συνέδριο διακόπηκε για πάνω από μία ώρα. Πήρε 10 άτομα και κλείστηκαν σε ένα χώρο για να συζητήσουν , να αρχίσουν δηλαδή τα παζάρια για να διαμορφωθεί ένα τελικό κείμενο.  Τελικά ο Σκανδαλίδης αναγκάστηκε να υποχωρήσει και στο τελικό κείμενο αναφέρει ξεκάθαρα ότι «συνεχίζουμε τον αγώνα για τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16, ενάντια σε κάθε μορφή μη κρατικού πανεπιστημίου», το οποίο ψηφίστηκε τελικά ομόφωνα από τους συνέδρους, αργά το Σάββατο το βράδυ.  Σε αυτό το συνέδριο δώσαμε μία ολόκληρη μάχη και τελικά την κερδίσαμε». 

Παρ’ όλα αυτά η προσπάθεια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να μετατρέψει τη νεολαία σε ένα χαλαρό δίκτυο φίλων, αποκλείοντας όσο γίνεται περισσότερο τα μέλη που έδωσαν την κόντρα με την πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή μέσα από τη μάχη των καταλήψεων, δεν εγκαταλείφθηκαν. Στο καταστατικό πέρασε σχετικό άρθρο το οποίο αναφέρει ότι η σύνθεση του νέου κεντρικού οργάνου της νεολαίας εκτός από τα 120 μέλη που εξελέγησαν από το συνέδριο θα συμμετέχουν και μέλη που θα έχουν εκλεγεί σε δημοτικά και νομαρχιακά συμβούλια, σε όργανα τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων και μέλη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.   

Στην πραγματικότητα τα όσα έγιναν στο συνέδριο της νεολαίας απέδειξαν για άλλη μία φορά ότι ο μόνος τρόπος να γίνει πράξη το «Μαριέτα Go Home», όπως έγραφε ένα από τα πανώ που είχαν κρεμάσει σύνεδροι μέσα στην κεντρική αίθουσα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, είναι το δυνάμωμα του κινήματος που δίνει αυτές τις κόντρες μέσα και έξω από τις σχολές.