Οικονομία και Πολιτική
Η νεολαία δεν θα γίνει θυσία για τους ανταγωνισμούς

Ποιος φταίει για το γεγονός ότι δυο νέοι βρίσκονται κρατούμενοι στις φυλακές της Αδριανούπολης; Ούτε η χιονόπτωση, ούτε η κακή ορατότητα, ούτε η τοπική ιδιομορφία της ελληνοτουρκικής μεθορίου στο "προγεφύρωμα Κάραγατς" είναι υπεύθυνες για το πέρασμα των δυο στρατιωτών στο τουρκικό έδαφος και την σύλληψη και φυλάκισή τους την περασμένη Πέμπτη. Η γεωγραφία της περιοχής είναι ίδια και απαράλλαχτη αιώνες τώρα. Και η κακοκαιρία και η ομίχλη και η χαμηλή ορατότητα είναι το χειμώνα σχεδόν μόνιμα στην περιοχή των Καστανιών. 

Ούτε είναι η πρώτη φορά που στρατιώτες της μίας πλευράς μπαίνουν στην άλλη. Τα στρατιωτικά φυλάκια των δύο χωρών βρίσκονται στη συγκεκριμένη περιοχή πολύ κοντά -μερικά απέχουν μόλις 150 μέτρα μεταξύ τους. Οι επισκέψεις πχ για τσιγάρα ήταν παραδοσιακά μόνιμο φαινόμενο. 

Στις "φιλικές" αυτές παραβιάσεις των συνόρων έχουν προστεθεί τα τελευταία χρόνια, με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για την "αναχαίτιση των προσφυγικών ροών" και οι "επιχειρησιακές" παραβιάσεις. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι μια πχ τουρκική περίπολος που καταδιώκει μια ομάδα προσφύγων θα τους αφήσει στην ησυχία τους μόλις περάσουν τη συνοριογραμμή; Προφανώς θα περάσει στην άλλη πλευρά -με την σιωπηρή ή ρητή (δεν ξέρουμε τι προβλέπει σε αυτό το επίπεδο η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας) ανοχή της άλλης πλευράς. Η "αναχαίτιση" των προσφύγων είναι άλλωστε κοινή υπόθεση. 

Διαταγές

Ίχνη προσφύγων ακολουθούσαν, σύμφωνα με όσα έχουν φτάσει στη δημοσιότητα, οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί την ώρα της σύλληψής τους. Ούτε η περιπολία, ούτε η είσοδος στο τουρκικό έδαφος οφείλεται σε "υπερβάλλοντα ζήλο". Στον στρατό δεν υπάρχει ούτε απλός ούτε (πολύ περισσότερο) υπερβάλλον ζήλος. Υπάρχουν μόνο διαταγές.

Σε φυσιολογικούς καιρούς οι δυο στρατιωτικοί ούτε θα είχαν συλληφθεί, ούτε θα είχαν φυλακιστεί, ούτε θα τους είχαν απαγγελθεί κατηγορίες. Αλλά δεν ζούμε σε φυσιολογικούς καιρούς. Ζούμε στην εποχή της αναζωπύρωσης των ανταγωνισμών επί υπουργίας Κοτζιά και Καμμένου. Ζούμε στην εποχή της αναβίωσης της αντιπαράθεσης γύρω από τις βραχονησίδες Ίμια/Καρντάκ. Ζούμε στην εποχή των "εικονικών" ναυμαχιών -η "διεμβόλιση" του "Γαύδος" από την τουρκική ακταιωρό ήταν η δεύτερη σύγκρουση ανάμεσα σε στρατιωτικά ή λιμενικά σκάφη των δυο χωρών μέσα στη φετινή χρονιά.

Οι δυο Έλληνες στρατιώτες δεν θα ήταν σήμερα κλεισμένοι στις τουρκικές φυλακές χωρίς τη ρατσιστική Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Δεν θα ήταν στις φυλακές χωρίς τις παρανοϊκές διαταγές περιπολίας μέσα στο κρύο και την ομίχλη -μην τυχόν και μας ξεφύγει κανένας πρόσφυγας και περάσει "παράνομα" στο "ευρωπαϊκό έδαφος". Δεν θα ήταν στις φυλακές χωρίς το ψυχροπολεμικό κλίμα στο Αιγαίο, τον Έβρο, την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο.

"Στην Αθήνα", γράφει η Καθημερινή (Δευτέρα 5 Μάρτη), "υπάρχει η αισιοδοξία ότι η υπόθεση των δυο στρατιωτικών... μπορεί να λήξει γρήγορα και αίσια". Πρόκειται για ψέμα. Η μοίρα των δυο στρατιωτών είναι το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τα επιτελεία. Ο εγκλεισμός τους στις τουρκικές φυλακές είναι μια ευκαιρία για τα ΜΜΕ για να ρίξουν και άλλο λάδι στην εθνικιστική υστερία. Αλλά όσο πιο πολύ φουντώνει η αντιτουρκική πατριδοκαπηλία, τόσο πιο σίγουρα μετατρέπει τους νέους (τους δυο της Αδριανούπολης αλλά και όλη τη στρατευμένη νεολαία) σε κρέας για τους ανταγωνισμούς των κυρίαρχων τάξεων και στις δυο όχθες του Αιγαίου.