Το πρώτο μηνιάτικο φύλλο της Εργατικής Αλληλεγγύης, Ιούνης 1986
Το Δεκέμβρη του '92 η κυβέρνηση της δεξιάς με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη κλείνει το ναυπηγείο της Σύρου και 750 οικογένειες βρίσκονται στο δρόμο. Αμέσως κάνουμε κατάληψη σε όλο το νησί. Το ναυπηγείο ήταν υπό κατάληψη, τα λιμάνια, οι νομαρχίες, οι περιφέρειες, οι πολεοδομίες, φτάνουμε σε ιστορίες μεγάλες, δε λειτουργούσε τίποτα.
Τότε λοιπόν ήρθε ένας δημοσιογράφος από την Εργατική Αλληλεγγύη. Είναι το μόνο μέσο ενημέρωσης που βγάζει τους αγώνες μας προς τον κόσμο, προς τα έξω. Είναι στο πλευρό μας, κοντά μας, όλο το '92, πριν τις καταλήψεις ακόμα και μας στηρίζει σε όλους τους αγώνες. Η καμπάνια συμπαράστασης που οργάνωσε σε όλη την Ελλάδα η Εργατική Αλληλεγγύη έδειξε πολύ καλά την στήριξη που είχαμε από όλους τους εργάτες και μας έδινε δύναμη να συνεχίσουμε.
Γίνονται εκλογές τον Οκτώβρη του '93, βγαίνει το ΠΑΣΟΚ. Στην πρώτη συνάντηση τρώμε την κρυάδα. Ενώ σαν αντιπολίτευση είχε υποσχεθεί με τον Ανωμερίτη, ότι θα κάνει το ναυπηγείο στρατηγικής σημασίας και θα το κρατικοποιήσει, τώρα γυρίζει ο Γεννηματάς και μας λέει, «ή πάτε σε ιδιώτη, ή κλείνει». Απέναντι σε αυτή την προδοσία ξαναβγήκαμε σε κατάληψη. Η ιστορική φράση «ΠΑΣΟΚ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΕΣ» γράφτηκε στην κεντρική δεξαμενή του Ναυπηγείου στο λιμάνι. Και στην νέα φάση του αγώνα η εφημερίδα και οι σύντροφοί σας στάθηκαν ξανά στο πλευρό μας.
Το ΠΑΣΟΚ το κατηγορώ γιατί ήμουν οργανωμένος και τώρα δε θέλω ούτε να το ξέρω. Η ζημιά που μας έκανε ήταν τεράστια. Με το σχέδιο για τις προβληματικές επιχειρήσεις, την πατήσαμε όλοι οι εργαζόμενοι. Έβαλε διευθύνοντες συμβούλους όλους τους άχρηστους που είχε η αγορά μέσα σε αυτές τις επιχειρήσεις, ότι δήθεν θα τις σώσουν, από τη Σύρο μέχρι την Πειραϊκή Πατραϊκή, αλλά με σχέδιο, για μένα κρυφό, “κλείστε τις”. Έτσι ιδιωτικοποίησε το ναυπηγείο, το πήρε ο Ταβουλάρης από το '94 και το δούλεψε μέχρι που το διάλυσε. Ποτέ δεν ακούμπησε χρήμα στα ταμεία της χώρας, ποτέ δεν ωφέλησε σε κάτι. Και που μας πλήρωνε μας έβριζε. Και που έβγαζε υπερκέρδη πάλι χαραμοφάηδες έλεγε τον κόσμο του. Όλοι αυτοί οι αλήτες θησαυρίσανε με το ΠΑΣΟΚ.
Οι αγώνες μας δεν έχουν τελειώσει, ακόμα συνεχίζονται. Το νέο σχέδιο για μεταβίβαση από τον Ταβουλάρη σε άλλο ιδιώτη από την Αμερική, τα ίδια αποτελέσματα θα έχει. Θα γίνει σαν αμερικάνικη βάση εδώ πέρα. Εγώ εχω βγει στην σύνταξη αλλά τα παιδιά σήμερα ακόμα αγωνίζονται.
Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΣΑ και Θυγατρικών Εταιριών
Συμπλήρωσε 32 χρόνια έντονης, ενεργής παρουσίας και δράσης στον πολιτικό-συνδικαλιστικό χώρο η εφημερίδα της Εργατικής Αλληλεγγύης.
Η μαχητική της παρουσία στους συνδικαλιστικούς αγώνες και όχι μόνο, στην χώρα μας, δε πέρασε ποτέ απαρατήρητη. Η παρουσία της και η στήριξη όλων των συνδικαλιστικών αγώνων, Σωματείων και Ομοσπονδιών, ήταν δεδομένη χωρίς εξαιρέσεις. Με την εκπληκτική κινητοποίηση και συμμετοχή των μελών, έδινε το δικό της αγωνιστικό χρώμα στις διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και πορείες.
Η δε στήριξη του αγώνα των Σωματείων της πρώην ΕΑΣ την περίοδο 1990-1993, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας του τότε πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη, ήταν καθοριστική, ιδιαίτερα την περίοδο της απόλυσης όλου του προσωπικού της ΕΑΣ το 1992 και για ένα ολόκληρο δεκαοκτάμηνο, ήταν σταθερά δίπλα στους απολυμένους συναδέλφους μας σε όλη την περίοδο.
Όσο και να διαφωνεί κανείς πολιτικά με την Εργατική Αλληλεγγύη, ό,τι ιδεολογικές αντιρρήσεις να έχει κανείς μαζί τους, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αγωνιστικότητά τους, τη συντροφικότητά τους και την έμπρακτη συμμετοχή που επέδειξαν και εξακολουθούν και επιδεικνύουν στους αγώνες των εργαζόμενων. Κανείς δεν μπορεί να μειώσει την συμβολή της στην επιτυχία του αγωνιστικού δεκαοκτάμηνου των απολυμένων της ΕΑΣ. Οι τότε εργαζόμενοι στην ΕΑΣ γνωρίζουν πολύ καλά την προσφορά τους και τη συνεχή στήριξη του αγώνα.
Το Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΣΑ, πάντα διατηρούσε στενές σχέσεις με τις επιτροπές αγώνα της Εργατικής Αλληλεγγύης και πάντα είχαν και έχουν πολύ καλή συνεργασία με εκτίμηση για τους αγώνες της. Ευχόμαστε η συνεργασία αυτή να συνεχισθεί, όπως επίσης να συνεχισθεί για πάντα η αγωνιστική δράση και παρουσία της Εργατικής Αλληλεγγύης για πάρα πολλά χρόνια ακόμα με ακόμα μεγαλύτερη αγωνιστικότητα γιατί το Συνδικαλιστικό Κίνημα τους χρειάζεται.
Ο Γεν. Γραμματέας, Κων. Πιπέρας
ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην ενημέρωση
Η Εργατική Αλληλεγγύη δεν είναι μια απλή εφημερίδα, ένα ακόμα έντυπο ανάμεσα στα χιλιάδες που κυκλοφορούν. Ξεχωρίζει για την αμεσότητα, τη ζωντάνια του λόγου, τη συνέπεια, την αγωνιστική έκφραση. Αποτελεί μια γνήσια φωνή που σε αντίθεση με τα πλήρως ελεγχόμενα και καθοδηγούμενα από τα οικονομικά συμφέροντα καθεστωτικά ΜΜΕ, εκφράζει τα λαϊκά συμφέροντα.
Είναι γνήσια έκφραση της φωνής των εργαζόμενων, των φοιτητών, των μαθητών, των πολιτών, των ανέργων, των μεταναστών.
Είναι ΒΗΜΑ του αγώνα και της προβολής των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος και της κοινωνίας.
Είναι όργανο αλληλεγγύης και συμπαράστασης όσων αγωνίζονται. Είναι εργαλείο στα χέρια των μελών των Σωματείων.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ, την τεράστια συμβολή της στον ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΑΓΩΝΑ των 46 ημερών (1998) των εργαζόμενων της Ιονικής Τράπεζας, ενάντια στο ξεπούλημα και στην ιδιωτικοποίησή της.
Η συνέχεια των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων δίνει δικαίωμα στην ελπίδα. Δίνει δικαίωμα στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή στους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου. Στους εργάτες, τους αγρότες, τους ξεριζωμένους από τον τόπο τους οικονομικούς μετανάστες, τους πρόσφυγες των πολεμικών συρράξεων σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική δικαίωση.
Γιάννης Μαρκάκης
πρώην Πρόεδρος Εργαζόμενων Ιονικής Τράπεζας