Σφυροκοπημένος από παντού βρίσκεται ο Μπολσονάρο στη Βραζιλία. Πρώτα και κύρια από τη γενική απεργία της 14ης του μήνα που ξεσήκωσε τους πάντες ενάντια στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Σύμφωνα με την συνομοσπονδία CUT, 45 εκατομμύρια εργάτες και εργάτριες πήραν μέρος είτε με 24ωρη είτε με κάποιες ώρες στάσης εργασίας.
Στα μέσα μεταφοράς κατέβηκαν σε απεργία σπάζοντας τους όρους για “προσωπικό ασφαλείας” που είχε επιβάλει η κυβέρνηση. Παρέλυσε η εκπαίδευση, οι τράπεζες, το δημόσιο, το πετρέλαιο, ενώ η απεργία επεκτάθηκε και στην ύπαιθρο. Αν και στο επίκεντρο της μάχης βρίσκεται η επίθεση της κυβέρνησης στις συντάξεις, στα επιδόματα και στα όρια ηλικίας κύρια στις γυναίκες, οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές, γεμάτες νεολαία και ενοποίησαν τη μάχη ενάντια σε όλην την αντιδραστική ατζέντα της ακροδεξιάς κυβέρνησης. Εξάλλου βρίσκεται σε εξέλιξη ο αγώνας στα Πανεπιστήμια και στα σχολεία, με τις δυο τεράστιες κινητοποιήσεις στις 15 και 30 του Μάη να έχουν ανοίξει το δρόμο προς την απεργία.
Όμως η κυβέρνηση Μπολσονάρο δέχτηκε ένα πολύ δυνατό χτύπημα και από τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως από το περιοδικό Intercept. Πλέον είναι δημόσια αποδεδειγμένο κάτι που ο κόσμος της Αριστεράς στη Βραζιλία ήξερε εδώ και καιρό. Ο Σέρζιο Μόρο, ο δικαστής που έστειλε τον Λούλα, τον πρώην πρόεδρο της Βραζιλίας στη φυλακή, συνεργαζόταν μυστικά με τις διωκτικές αρχές για να στηθεί οργανωμένα η πλεκτάνη. Ήταν δηλαδή και δικαστής αλλά και άτυπος εισαγγελέας στην ίδια υπόθεση. Ο Μόρο φυσικά δεν ενδιαφερόταν για τη διαφθορά, αλλά για να εκδικηθεί τον Λούλα, το Εργατικό Κόμμα και έτσι να οργανώσει την εκδικητική επιστροφή της Δεξιάς στην εξουσία. Ο Μπολσονάρο τον αντάμειψε κάνοντάς τον… Υπουργό Δικαιοσύνης.
Η κυβέρνηση Μπολσονάρο χάνει το μακιγιάζ του πιο “λαοπρόβλητου” υπουργού της, του “αδέκαστου” δικαστή Μόρο. Και ταυτόχρονα παροξύνεται η κόντρα μεταξύ των διάφορων πτερύγων της άρχουσας τάξης: καπιταλιστές, στρατιωτικοί, ΜΜΕ, εκκλησία, νέοι και παλιοί δικαστές, φασίστες, που βλέπουν με όλο και περισσότερη καχυποψία ο ένας τον άλλον και τις πρωτοβουλίες του Μπολσονάρο. Το πρώτο θύμα αυτής της αποσταθεροποίησης μπορεί να είναι η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, που χάνει το βηματισμό της στο κοινοβούλιο.