Κατάφεραν να σταματήσουν την γενική απεργία στο Σουδάν, αλλά δεν έχουν καταφέρει να σταματήσουν την επανάσταση. Μετά από τρεις μέρες τεράστιας επιτυχίας, η αντιπολίτευση κάλεσε τον εξεγερμένο κόσμο να σταματήσει την απεργία διαρκείας και την πολιτική ανυπακοή. Αλλά οι διαδηλώσεις δεν σταμάτησαν και τώρα η ίδια αντιπολίτευση καλεί σε “επαναστατική κλιμάκωση” ενάντια στη χούντα.
Η απεργία μετατράπηκε σε μια επίδειξη δύναμης για τον κόσμο σε όλη τη χώρα και έφερε στο φως όλες τις αδυναμίες της χούντας. Γι’ αυτό και μπήκαν τόσες πιέσεις στην επίσημη, πολιτική αντιπολίτευση να κατεβάσει τους τόνους, καθώς τα πράγματα μπορούσαν να ξεφύγουν από οποιοδήποτε έλεγχο. Το σημείο κλειδί είναι η καταστολή στην μαζική κατάληψη μπροστά στο αρχηγείο του στρατού που εξαπέλυσαν οι πολιτοφυλακές της χούντας στις 3 Ιούνη. Δολοφόνησαν πάνω από 120 ανθρώπους, πέταξαν τα πτώματα στο Νείλο, βίασαν και σακάτεψαν. Έμοιαζε ότι θα μπορούσε να είναι η στιγμή “Σίσι” του Σουδάν, ανάλογη με την καταστολή που εξαπέλυσε η χούντα της Αιγύπτου πριν από έξι χρόνια. Οι στρατιωτικοί πίστευαν ότι με το αίμα στους δρόμους του Χαρτούμ, η αντιπολίτευση θα περιέκοπτε τις απαιτήσεις της για “πολιτική” κυβέρνηση και θα δήλωνε ικανοποιημένη με κάποιο μεταβατικό υπουργείο στην κυβέρνηση της Χούντας.
Όμως αυτό που ήρθε δεν ήταν η απογοήτευση, αλλά η γενική απεργία. 100% στα τρένα, 90% στην εκπαίδευση, στα αεροδρόμια και τις τηλεπικοινωνίες, 85% στα λιμάνια, 80% στην ενέργεια. Κλειστές πολλές βιομηχανίες, άδειοι οι δρόμοι, ανικανότητα των στρατηγών να επιβάλουν την τάξη και να βάλουν με το ζόρι στη δουλειά τους εργάτες και τις εργάτριες. Το αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει εσωτερική φαγωμάρα. Οι Σαουδάραβες, ακόμη και η αμερικάνικη πρεσβεία έδειξαν ότι παίρνουν αποστάσεις από την κασταστολή.
Ο Χεμέντι, το νο2 της χούντας και επικεφαλής των δολοφονικών της συμμοριών, έφτασε να υποσχεθεί τιμωρία για όσους έδειξαν “υπερβάλλοντα ζήλο”. Η αντιπολίτευση ξαναμπήκε στο διάλογο μέσω επαφών με την κυβέρνηση της Αιθιοπίας που διαμεσολαβεί. Πολύς κόσμος όμως δήλωνε εξοργισμένος με την απόφαση για κλείσιμο της απεργίας. Οι “συγγνώμες” της χούντας δεν ξαναφέρνουν πίσω τους νεκρούς, ούτε αποτελούν εγγύηση ότι δεν θα υπάρξουν κι άλλοι. Ο κόσμος όμως είχε πάρει θάρρος και ξανάρχισε μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, για να φύγει ολόκληρη η στρατιωτική κυβέρνηση. Τώρα η αντιπολίτευση καλεί ξανά σε οργάνωση και συντονισμένες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα από την Τρίτη 18 Ιούνη. Συγκροτούνται οι επιτροπές πολιτικής ανυπακοής ανά πόλη και χωριό και οργανώνονται συνελεύσεις την Τετάρτη 19 Ιούνη. Την Πέμπτη ξανά διαδηλώσεις με τα συνδικάτα στο επίκεντρο, στη μνήμη των νεκρών της 3ης του Ιούνη, αυτή τη φορά πιο συγκεντρωμένες στο Χαρτούμ και στις πρωτεύουσες των επαρχιών.
Η αντιπολίτευση προσπαθεί να αξιοποιήσει όλη αυτή τη δυναμική του κόσμου που δεν φοβάται για να ξανακάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από καλύτερη θέση. Όμως κανείς δεν μπορεί να ελέγξει το μέχρι που θα φτάσει αυτή τη φορά ο κόσμος. Υπάρχουν όλο και περισσότερα σημάδια ότι ο στρατός δεν ελέγχει τους φαντάρους, που έχουν προστατεύσει κόσμο από τις επιθέσεις των πολιτοφυλακών. Προς τα εκεί είναι που πρέπει να στοχεύσει η επιστροφή στους δρόμους και στις απεργίες αυτή τη βδομάδα.