12/12, Παρίσι

Αντιρατσιστική διαδήλωση στις 18/12

Αυτή την Τρίτη το πρωί (17/12), μέρα γενικής απεργίας που έχουν καλέσει όλες οι εργατικές συνομοσπονδίες κι ενώ είναι ακόμα νύχτα, σε διάφορες γειτονιές του Παρισιού δασκάλες, φοιτήτριες, φοιτητές, και σιδηροδρομικοί έχουν ραντεβού μπροστά στα αμαξοστάσια για να στηρίξουν την περιφρούρηση των οδηγών λεωφορείων.

Στο 18ο διαμέρισμα, στο βόρειο τμήμα του Παρισιού, οι απεργοί οδηγοί και οι συμπαραστάτες τους θα πάνε το μεσημέρι στο νοσοκομείο για να ενωθούν με το προσωπικό που απεργεί και να διαδηλώσουν μαζί. Ενώνονται στο δρόμο με τους απεργούς σιδηροδρομικούς των βορείων του Παρισιού. Την ίδια στιγμή οι απεργοί εκπαιδευτικοί οργανώνουν συνέλευση για να συζητήσουν τη συνέχεια του αγώνα πριν φύγουν για την διαδήλωση που θα είναι τεράστια. Εκεί θα είναι και οι εργαζόμενοι του πολιτισμού και της τέχνης. Στη διαδρομή θα είναι και «κομάντο» απεργών του ηλεκτρισμού που θα κόψουν το ρεύμα στοχευμένα σε δημόσια κτίρια.

Αυτά συμβαίνουν λίγο πολύ παντού, σε όλο το Παρίσι, και σε άλλες περιοχές της Γαλλίας. Παρόλες τις αποθαρρυντικές ανακοινώσεις των ΜΜΕ, τα αναμενόμενα νούμερα είναι για δυο εκατομμύρια διαδηλωτές. Σε όλες τις πόλεις, απεργοί από τις συνομοσπονδίες FO, FSU, Solidaires, CGT μαζί με Κίτρινα Γιλέκα, μοιράζουν προκηρύξεις που καλούν στην απεργία της Τρίτης ενώ αυτήν την φορά κάλεσε και η CFDT (απευθύνοντας βέβαια ταυτόχρονο κάλεσμα για διακοπή του απεργιακού κινήματος για τα Χριστούγεννα). 

Η 17/12 είναι η τρίτη μέρα γενικής απεργίας μετά τις απεργίες της 5/12 και 12/12 ενώ στο δημόσιο τομέα το κλίμα είναι εκρηκτικό καθώς ήδη μια σειρά χώροι είναι σε απεργία διαρκείας. Οι συγκοινωνίες έχουν παραλύσει εδώ και 12 μέρες. Μαζί με τους σιδηροδρομικούς, οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, οι εργαζόμενοι στη δημόσια υγεία που είναι σε απεργία διαρκείας εδώ και 10 μέρες, οι φορτηγατζήδες που ξεκίνησαν τη Δευτέρα, οι οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, οι δικηγόροι, οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές υπηρεσίες, οι εργαζόμενοι στον ηλεκτρισμό, οι πυροσβέστες, οι νηπιαγωγοί, οι εργαζόμενοι στο ραδιόφωνο. 4 διυλιστήρια είναι σε απεργία από τις 5 Δεκέμβρη και από σήμερα Τρίτη μπαίνει άλλο ένα. Είναι πιο δύσκολο να προβλέψουμε το μέγεθος της συμμετοχής στον ιδιωτικό τομέα αλλά στις 5 Δεκέμβρη όταν ξεκίνησε το απεργιακό κίνημα, η CGT, η μεγαλύτερη συνομοσπονδία, είχε μετρήσει 2000 απεργιακά καλέσματα μέσα στις επιχειρήσεις. Επίσης. ακυρώθηκαν οι παραστάσεις των 5 τελευταίων ημερών στην Όπερα του Παρισιού λόγω της απεργίας των μουσικών της ορχήστρας της Όπερας.

Χωρίς συγκοινωνίες

Την Τετάρτη 11 Δεκέμβρη, 80.000 καταναλωτές της EDF (ηλεκτρισμός και φυσικό αέριο) στην περιοχή της Λυών, κυρίως σε λαϊκές συνοικίες, περάστηκαν σε χαμηλό τιμολόγιο από τους απεργούς. Το ίδιο στο Μπορντώ στις 12/12 μετά από κάλεσμα της CGT-Ενέργεια. Παράλληλα έκοψαν το ρεύμα σε κάποια δημόσια κτίρια (νομαρχία) ή εμπορικά κέντρα ενώ συνέδεσαν το ρεύμα σε φτωχές οικογένειες που τους το είχαν κόψει. Την Κυριακή 15 Δεκέμβρη είχε σταματήσει η κυκλοφορία στις 14 από τις 16 γραμμές του Μετρό στο Παρίσι, αντίστοιχα στα λεωφορεία, τρόλεϊ, τραμ και προαστιακό. Στο Μετρό η περιφρούρηση γίνεται από φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Στις διαδηλώσεις, το σύνθημα της CGT είναι πλέον «greve generale» (γενική απεργία), και απαιτεί την απόσυρση του ν/σ και αρνείται κάθε διαπραγμάτευση.

Η κυβέρνηση δηλώνει αμετακίνητη αλλά την ίδια στιγμή πιέζεται και αναζητά συναίνεση με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, ποντάροντας στις γιορτές για μια αποκλιμάκωση του κινήματος. «Θα συζητήσουμε, η πόρτα μου είναι ανοιχτή, το χέρι μου απλωμένο» απάντησε ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ. Στο μεταξύ, ο υπουργός Ζαν-Πολ Ντελεβουά, αποστολή του οποίου ήταν η προετοιμασία αυτής ακριβώς της επίθεσης στο συνταξιοδοτικό σύστημα, παραιτήθηκε χθες καθώς κατηγορείται γιατί είχε ξεχάσει να δηλώσει κάποια εισοδήματα, μεταξύ άλλων από ασφαλιστικές εταιρείες!

Η αφορμή γι’ αυτό το κίνημα είναι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις συντάξεις αλλά ταυτόχρονα είναι και η σταγόνα, τεράστιων διαστάσεων, που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής απέναντι σε αυτήν την αλαζονεία της κυρίαρχης τάξης. Σε μια συνέλευση στη γειτονιά μου την περασμένη Πέμπτη, ένας νέος είπε χαρακτηριστικά «είναι αλήθεια ότι δε με νοιάζει για τη σύνταξη, έτσι κι αλλιώς δε θα πάρω ποτέ σύνταξη. Στην πραγματικότητα είναι απλό, ή θα έχουμε κομμουνισμό ή δεν θα έχουμε ούτε πόσιμο νερό!»

Αυτό το κίνημα δεν έπεσε από τον ουρανό, είναι η συνέχεια των προηγούμενων κινημάτων: του 2016, όταν με την απεργία ενάντια στην επισφάλεια στην εργασία είχαν γίνει και καταλήψεις στις πλατείες, της μεγάλης απεργίας των σιδηροδρομικών το 2018 αλλά και του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων που κινητοποίησε τα πιο επισφαλή κομμάτια, συνήθως έξω από τα συνδικάτα, και με τρόπους δράσης πιο άμεσους. 

Η καρδιά του σημερινού κινήματος αποτελείται από εργαζόμενους του δημοσίου με τα συνδικάτα τους. Η απεργία δείχνει τη δύναμη της. Ο οικονομικός αντίκτυπος που έχει είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των Κίτρινων Γιλέκων. Αριθμητικά παρασέρνει εκατομμύρια εργαζόμενους εκεί που τα Κίτρινα Γιλέκα είχαν κινητοποιήσει, στην αιχμή του κινήματος τους, κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Από την άλλη το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, λιγότερο παραδοσιακό και με όλες τις ασάφειές του, έφερνε πιο άμεσα τη σύγκρουση με «την εξουσία των πλούσιων» και την ιδέα μιας σύγκρουσης χωρίς δυνατότητα συμβιβασμών. Είναι πλέον το διακύβευμα για το σημερινό κίνημα: να το μπολιάσουμε με τις προηγούμενες εμπειρίες, να «κιτρινογιλεκοποιήσουμε» το περιεχόμενο του και τους τρόπους πάλης. 

Δεν θα αφήσουμε κανένα να μας διαιρέσει

Η κυβέρνηση προσπαθεί να μας διαιρέσει προβάλλοντας ότι φέρνει ένα νομοσχέδιο «για όλους» απέναντι στα «προνόμια» κάποιων κλάδων στο συνταξιοδοτικό. Στην πραγματικότητα θέλει να φέρει για όλους την επισφάλεια και τη φτώχεια. Οι απεργοί χρειάζεται να δείξουν ότι ο αγώνας τους δεν είναι μόνο η υπεράσπιση κάποιων κεκτημένων από κάποιους κλάδους. Οι διαθέσιμες δυνάμεις είναι τεράστιες. Η απεργία πρέπει να γενικευτεί, να οργανωθεί από τα κάτω, με μαζικές συνελεύσεις για να φτάσει και να εμπλέκει πλατιά τους εργαζόμενους σε κάθε χώρο απεργίας, όπως και σε κάθε γειτονιά, σταθμό, αμαξοστάσιο, σχολείο.

Χρειάζεται επίσης η πολιτική, να δείξουμε ότι κάθε διεκδίκηση είναι δεμένη με τη γενική λογική, ότι για να νικήσουμε δεν θα αφήσουμε κανένα να μας διαιρέσει. Σήμερα χιλιάδες θα είναι στο δρόμο για το ζήτημα των συντάξεων. Αύριο Τετάρτη 18 Δεκέμβρη, θα γίνουν διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με αφορμή τη διεθνή μέρα των Μεταναστών. Οι βασικές συνομοσπονδίες καλούν διαδηλώσεις μαζί με τους sans-papiers. Είναι μια ευκαιρία αλλά και μια αναγκαιότητα για το κίνημα. Η ισότητα δε διαιρείται. Αυτό που παίζεται είναι πλέον πολιτικό με την πιο δυνατή σημασία: είναι η κοινωνία ολόκληρη που σέρνεται από κάθε μεριά στον ταξικό ανταγωνισμό. 

Ειρωνικά, τα Χριστούγεννα, η «χριστιανική» και εμπορική γιορτή έχει γίνει διακύβευμα. Οι πλούσιοι και οι κυβερνώντες χρησιμοποιούν την προοπτική μιας παράλυσης της χώρας αυτή την περίοδο για να φέρει σε αντιπαράθεση τους απεργούς με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Το ανάποδο χρειάζεται να κτίσουμε.

Να μπλοκάρουμε την οικονομία για να κατέβουν στο δρόμο όλοι οι συλλογικοί χώροι: να κάνουμε αυτή την περίοδο γιορτή σε όλη τη χώρα, πραγματική λαϊκή γιορτή, γιορτή που να δίνει ελπίδα για ένα άλλο μέλλον. «Οι καρδιές πεθαίνουν της πείνας όσο και τα σώματα, δώστε μας ψωμί, αλλά δώστε μας και τριαντάφυλλα!» λέει το ποίημα. Ψωμί και τριαντάφυλλα, λοιπόν!

Ντενί Γκοντάρ
Παρίσι 17 Δεκέμβρη 2019