Η Αριστερά
Είναι η ώρα για δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ο Γιάννης Σηφακάκης από την ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΕΚ μίλησε στον Στέλιο Μιχαηλίδη
 

Μια εξέγερση έχει απλώθεί στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία του Τζ.Φλόιντ και εμπνέει εκατομμύρια αγωνιστές κι αγωνίστριες σε όλο τον κόσμο. Πως βλέπεις αυτή την εξέλιξη;

Η έκρηξη που συγκλονίζει τις ΗΠΑ κοντά ένα μήνα, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: οι εξεγέρσεις των εργατών και της νεολαίας είναι στην ημερήσια διάταξη, η συσσωρευμένη οργή ξεσπάει και μπορεί να σαρώσει το σύστημα που σπέρνει πανδημίες και θάνατο για τους φτωχούς, διακρίσεις, καταστολή και περιβαλλοντική καταστροφή.  

Το 2019 είδαμε εκατομμύρια ανθρώπους να ξεσηκώνονται και να διαδηλώνουν στο Σουδάν και την Αλγερία, στο Εκουαδόρ και την Χιλή, στο Λίβανο και το Ιράκ, στο Χονγκ Κονγκ και την Ινδία. Η πανδημία του κορονοϊού μπορεί να φρέναρε προσωρινά αυτό το κύμα, αλλά δεν το σταμάτησε. Η κυρίαρχη τάξη νόμιζε ότι θα καταφέρει να ελέγξει τις αντιδράσεις με την καραντίνα, την απειλή της κρίσης που επιδεινώνεται ραγδαία, αλλά και με τον ρατσισμό που χρησιμοποιεί συστηματικά σαν εργαλείο για να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει την οργή του κόσμου. 

Έπεσε έξω! Το κίνημα επιστρέφει ακόμα πιο ριζοσπαστικοποιημένο και η φωτιά της έκρηξης φτάνει πλέον στην καρδιά του καπιταλισμού, κάνοντας τον άλλοτε ...«πανίσχυρο» Τραμπ να τρέχει να κρυφτεί στα λαγούμια του Λευκού Οίκου για να γλιτώσει. Και από την Αμερική αντηχεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου κόντρα στους κάθε λογής Τραμπ που μας κυβερνάνε. 

Το χαρτί του ρατσισμού καίγεται όχι μόνο στους δρόμους της Νέας Υόρκης αλλά και στο Παρίσι που οι υγειονομικοί διαδηλώνουν την αλληλεγγύη τους στους μετανάστες χωρίς χαρτιά, όπως έκαναν και τα Κίτρινα Γιλέκα την περασμένη χρονιά, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στην Αθήνα, παντού. Η έμπνευση από το κίνημα Black Lives Matter βγάζει στο δρόμο χιλιάδες και χιλιάδες στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών κόντρα στην Ευρώπη φρούριο και τη ρατσιστική πολιτική της ΝΔ, τις εξώσεις, τις απελάσεις και τις δολοφονίες  στα σύνορα. 

Η μεγαλειώδης διαδήλωση αλληλεγγύης στην εξέγερση στις ΗΠΑ που κάλεσε στις 3 Ιούνη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί με άλλες δυνάμεις της μαχόμενη αριστεράς, έδωσε την ευκαιρία να εκφραστεί αυτή η διάθεση κι εδώ. Είναι καθήκον μας να οργανώσουμε τη συνέχεια.

Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι “μας έσωσε” από τον κορονοϊό και την ίδια στιγμή εξαπολύει επιθέσεις απέναντι στην εργατική τάξη. Ποιές είναι οι απαντήσεις που παίρνει και ποιός είναι ο ρόλος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε αυτές;

Πίσω από τα παραμύθια της κυβερνητικής προπαγάνδας για «κυριαρχία του Μητσοτάκη», για πετυχημένη αντιμετώπιση τόσο του κορονοϊού όσο και της οικονομικής κρίσης, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η οικονομία δεν παίρνει μπρος, όσες «διευκολύνσεις» και να παρέχει η κυβέρνηση στους Βασιλάκηδες, τις τουριστικές επιχειρήσεις και όλα τα λαμόγια της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που το μόνο που τους νοιάζει είναι τα κέρδη τους, ρισκάροντας έναν δεύτερο γύρο πανδημίας και τις ζωές μας. 

Πολιτικά, έναν χρόνο μετά την εκλογική της νίκη, η ΝΔ βρίσκεται πολιορκημένη από την οργή και τους αγώνες ενός εργατικού κινήματος. Οι εργαζόμενοι της Υγείας άνοιξαν το δρόμο με την απεργία στις 7 Απρίλη, κλιμάκωσαν ακόμα περισσότερο με την συγκλονιστική απεργία στις 16 Ιούνη και συνεχίζουν, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό – τουρισμό παίρνουν τη σκυτάλη και μαζί οι εκπαιδευτικοί, οι εργάτες της Τέχνης, οι εργαζόμενοι στους Δήμους, στην ΕΥΔΑΠ και τις ΔΕΚΟ. Μια σειρά χώροι και κλάδοι βγαίνουν στον αγώνα ενάντια στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μειώσεις των μισθών. 

Σε αυτές τις συνθήκες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να παίξει μεγαλύτερο ρόλο. Να στηρίξει με όλες τις δυνάμεις της τις απεργίες και τις εργατικές αντιστάσεις. Ενωτικά και αιχμηρά, οργανώνοντας από τα κάτω και βάζοντας πίεση σε όλες τις ηγεσίες να κινηθούν. Το παράδειγμα του Συντονιστικού των Νοσοκομείων δείχνει τον τρόπο που αυτό γίνεται πράξη και μπορεί να γενικευτεί σε όλους τους χώρους. Αποφεύγοντας τον σεχταρισμό και τις διασπαστικές πρωτοβουλίες, οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορούν να συσπειρώνουν όλο τον κόσμο που θέλει να παλέψει.

Αυτό ισχύει και για το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα, όπου χάρη στην ΚΕΕΡΦΑ έχουμε παίξει πρωτοπόρο ρόλο. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να σταθεί στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών, στον κοινό αγώνα για να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για άσυλο, στέγη και χαρτιά σε όλους. Να αντισταθεί στον εθνικισμό και την απειλή του πολέμου, την καταστολή και τη λεηλασία της φύσης, μαζί με τους χιλιάδες που βγαίνουν στο δρόμο.

Ποιά είναι τα επόμενα βήματα για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Πολλοί αγωνιστές που συγκρούονται με την κυβέρνηση και γυρνάνε την πλάτη στην «υπεύθυνη αντιπολίτευση» της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν μεγαλύτερη εκτίμηση σήμερα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που την κρίσιμη περίοδο της καραντίνας υπεράσπισε έμπρακτα το δικαίωμα στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση κόντρα στις κυβερνητικές απαγορεύσεις, απορρίπτοντας τις λογικές «θα λογαριαστούμε μετά». Σε όλον αυτόν τον κόσμο χρειάζεται να ανοιχτεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 

Η εκδήλωση που οργανώνει στις 6 Ιούλη στο Πεδίον του Άρεως είναι ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. 

Σε στιγμές σαν τις σημερινές που ολόκληρος ο κόσμος είναι σε αναβρασμό, αποκτάει ξεχωριστή σημασία η συζήτηση για την προοπτική. Και η αντικαπιταλιστική/επαναστατική αριστερά είναι η δύναμη που μπορεί να προβάλει καθαρά δύο πολύ βασικές αιχμές. 

Πρώτον, την ανάγκη σύνδεσης του νέου κινήματος με την απεργιακή δύναμη της εργατικής τάξης. Βλέπουμε ήδη να γίνεται αυτό πράξη όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά διεθνώς. Δίπλα στους εξεγερμένους για την δολοφονία του Τζορτζ Φλόϊντ στις ΗΠΑ απεργούν οι οδηγοί των λεωφορείων, οι νοσοκομειακοί, οι λιμενεργάτες. Και αυτό δίνει έμπνευση για να γενικεύονται αυτές οι συνδέσεις και στις υπόλοιπες χώρες. 

Και δεύτερον, την ανάγκη για ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης εδώ και τώρα, σαν την μόνη ρεαλιστική λύση απέναντι στις κυβερνητικές επιθέσεις και την βαρβαρότητα του συστήματος που βυθίζεται στη χειρότερη κρίση του. Διαγραφή του χρέους για να βρούμε λεφτά για τα δημόσια νοσοκομεία, τα σχολεία και τις δημοτικές υπηρεσίες. Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο και όχι νέα «πακέτα διάσωσης» στις τράπεζες, στις αεροπορικές εταιρείες, στις ιδιωτικές κλινικές, στα ξενοδοχεία και κάθε μεγάλη επιχείρηση που ζητάει κυβερνητική επιδότηση για να σωθεί. Ρήξη με την ΕΕ που κλονίζεται από  τους ανταγωνισμούς των κρατών μελών της καθώς η κρίση χοντραίνει. Ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι για να περιοριστούμε στη διαχείριση του συστήματος από μια κυβέρνηση σαν του ΣΥΡΙΖΑ, που οδηγεί σε συμβιβασμούς και ήττες, αλλά για να ανοίξουμε την προοπτική της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της εργατικής επανάστασης. 

Έχουμε να ξεπεράσουμε υπαρκτές αδυναμίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αντιλήψεις και πρακτικές που αναπαράγουν τον σεχταρισμό και την εσωστρέφεια και κοστίζουν χαμένες ευκαιρίες. Σημαία μας δεν μπορεί να είναι οι καταγγελίες προς την υπόλοιπη Αριστερά, ακόμα και στο εσωτερικό του μετώπου μας, αλλά οι πρωτοβουλίες που συσπειρώνουν τον κόσμο που θέλει να παλέψει και έχουν στόχο να τραβάνε μπροστά όλη την Αριστερά. 

Η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι πιο δυνατή και έμπειρη από τον Μάη του ’68. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερες δυνατότητες αλλά και ευθύνες πάνω μας. Στο χέρι μας είναι να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις!


ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΛΗ, 7.30 μμ
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΣ (πρώην Οικονομίδη) ΠΕΔΙΟ ΑΡΕΩΣ