Πρόκειται για ερμηνείες τραβηγμένες από τα μαλλιά, όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του.
Στο σαλόνι αυτού του φύλλου της Εργατικής Αλληλεγγύης μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την αλήθεια για τους τραπεζικούς γάμους. Η νέα επιδείνωση της κρίσης μέσα στον Αύγουστο με το κόλλημα της οικονομικής ανάκαμψης σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει φέρει στο προσκήνιο ένα νέο γύρο προβλημάτων για το τραπεζικό σύστημα. Το νέο αφεντικό του ΔΝΤ, η πρώην υπουργός οικονομικών του Σαρκοζί Κριστίν Λαγκάρντ, έκανε δηλώσεις για την ανάγκη νέων ενισχύσεων στα κεφάλαια των ευρωπαϊκών τραπεζών και προκάλεσε την οργή των τραπεζιτών που προτιμούν να κρατάνε αυτά τα ζητήματα μακριά από τη δημοσιότητα.
Όσο και να θέλουν να κρατάνε κλειστά τα βιβλία τους οι τράπεζες, όμως, οι μετοχές τους στα χρηματιστήρια έκαναν βουτιές όλο τον Αύγουστο και οι οικονομικές εφημερίδες ήταν αναγκασμένες να ρίχνουν λίγο φως στα κόλπα με τα οποία οι τραπεζίτες προσπαθούν να συγκαλύπτουν τα νέα αδιέξοδά τους: τράπεζες που παρκάρουν τα πιο «σάπια» χρεώγραφά τους στα ασφαλιστικά ταμεία τους, τράπεζες που αγωνιούν αν θα μπορέσουν να ανανεώσουν το δανεισμό τους, τράπεζες που ψάχνουν να ξεφορτωθούν θυγατρικές και άλλες που αναζητούν παρτενέρ με βαθιές τσέπες.
Το τραπεζικό σύστημα είναι ξανά ο μεγάλος ασθενής του καπιταλισμού, όπως και το 2007-08. Με τη διαφορά ότι σήμερα, μετά από όλα τα κρατικά πακέτα που μεσολάβησαν για τη σωτηρία των τραπεζών, οι τραπεζίτες έχουν συμπαρασύρει και τους σωτήρες τους στον όλεθρο. Αλλά έχουν το θράσος να κατηγορούν το δημόσιο ότι φταίει αυτό με την υπερχρέωσή του για τα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα.
Η αλήθεια είναι ότι οι πρωταθλητές του καπιταλισμού και οι διαχειριστές του έχουν δεθεί κόμπο σε έναν φαύλο κύκλο.
Πρώτοι και χειρότεροι σε αυτό το αδιέξοδο είναι οι «δικοί μας» Κωστόπουλοι και Λάτσηδες αλλά και Παπανδρέου και Καραμανλήδες. Η ΝΔ σαν κυβέρνηση άρχισε τα θηριώδη δώρα στις τράπεζες για τη διάσωσή τους και τα συνέχισε το ΠΑΣΟΚ παρέα με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ακόμα και οι Financial Times έχουν αναγκαστεί να σχολιάσουν ότι και το τελευταίο σχέδιο διάσωσης της 21 Ιούλη «ήταν περισσότερο φτιαγμένο για να βοηθήσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες παρά για να ανακουφίσει την Αθήνα» (Παρασκευή 26/8).
Κι όμως, παρόλο αυτό το αμαρτωλό παρελθόν και παρόν, η συναίνεση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ προβάλεται αυτή τη στιγμή σαν «ελπιδοφόρο μήνυμα». Άλλοι τη βλέπουν να προχωράει εδώ και τώρα για να ξεπεραστούν επιτέλους οι καθυστερήσεις στις αποκρατικοποιήσεις και στις περικοπές και άλλοι σαν προοπτική μετά από πρόωρες εκλογές, για να εξασφαλιστεί μια «ισχυρή κυβέρνηση». Όλοι τους όμως, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή χωρίς την εργατική αντίσταση που έχει αποδειχθεί καθοριστικός παράγοντας τα τελευταία χρόνια.
Αν οι τραπεζίτες προσπαθούν να κουκουλώσουν τα προβλήματα στα άδυτα των απορρήτων τους, οι αστοί πολιτικοί αναλυτές προσπαθούν συνεχώς να τα μεταθέσουν στον επόμενο σωτήρα τους. Το 2007 έλεγαν ότι ο Καραμανλής είναι «ο κυρίαρχος του παιχνιδιού» για πολλές τετραετίες μετά τη νίκη του στις εκλογές και την κρίση τότε στο ΠΑΣΟΚ. Ξέρουμε τι ακολούθησε: απεργιακή έκρηξη για το ασφαλιστικό, εξέγερση της νεολαίας το Δεκέμβρη του 2008, κατάρρευση του «κυρίαρχου» όταν χτύπησε το πρώτο κύμα της κρίσης. Τα ίδια έλεγαν ξανά μετά τις εκλογές του 2009: μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «χωρίς αντίπαλο», μπορεί να εφαρμόσει όποια μέτρα θέλει χωρίς ανησυχίες για το «πολιτικό χρονοδιάγραμμα». Μέσα σε δυο χρόνια η εργατική αντίσταση έχει κάνει τα ίδια αυτά παπαγαλάκια να παραμιλάνε άλλοτε για «μεταρρυθμιστική κόπωση» και άλλοτε για «πολιτικά λάθη». Μέχρι και ο Πρετεντέρης έφτασε να γράφει για «πανηγυρτζήδες» τη Δευτέρα στα ΝΕΑ.
Θίασος
Τώρα ο ίδιος αυτός θίασος διαφημίζει την παράσταση «συναίνεση» και ζωγραφίζει μια συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ περίπου σαν οδοστρωτήρα (ή τανκ) που θα ποδοπατήσει τα προβλήματα. Αλλά η απάντηση των εργατών και της νεολαίας έχει ξεκινήσει πριν καλά-καλά στηθεί το νέο σκηνικό.
Οι φοιτητές άνοιξαν το νέο γύρο με εντυπωσιακά αυγουστιάτικα συλλαλητήρια. Πρώτη φορά υπουργός Παιδείας ανακαλύπτει ότι το τρικ της ψήφισης νομοσχέδιου τον Αύγουστο δεν δουλεύει. Τα συλλαλητήρια της περασμένης Τετάρτης όχι μόνο πέτυχαν αυτή την πρωτιά, αλλά και πυροδότησαν τις πιο γρήγορες φοιτητικές καταλήψεις με αναβολή των εξετάσεων του Σεπτεμβρίου!
Η κυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου παραπατάει μέσα στην τρικυμία της κρίσης και ψάχνει να κρατηθεί από συμβιβαστικούς ελιγμούς με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Αυτό δείχνουν οι συνεχείς αλλαγές στο χρονοδιάγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που ψάχνουν να αποφύγουν τις μετωπικές με τα πιο ισχυρά συνδικάτα των ΔΕΚΟ. Το ίδιο δείχνει και ο χειρισμός του «Ενιαίου Μισθολόγιου» με τη φόρμουλα με την οποία αναστάλθηκε η απεργία στο υπουργείο Οικονομικών.
Οι εργάτες και η νεολαία έχουμε απέναντί μας μια κυβέρνηση τραυματισμένη και από την επιδείνωση της κρίσης και από τους αγώνες μας. Το μήνυμα του φετινού φθινόπωρου είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που προσπαθούν να μας επιβάλουν: μπορούμε να οργανώσουμε νικηφόρα την αντίστασή μας, μπορούμε να τσακίσουμε τις επιθέσεις των καπιταλιστών και της τρόικας, όχι μόνο της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ αλλά και της πολιτικής τρόικας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Εμπρός να το κάνουμε πράξη, με καταλήψεις στις σχολές και στα σχολεία, με απεργίες ενάντια στις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις, με τις πλατείες γεμάτες διαδηλωτές ξανά, αρχίζοντας από το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης.
Διαβάστε επίσης