Όμως υπάρχουν ανησυχίες για το ρόλο που παίζει η Δύση στη Λιβύη και για το πόσο φιλοδυτική μπορεί να είναι η όποια καινούργια κυβέρνηση. Πού θα δικαστούν ο Καντάφι, οι γιοι του και οι σύμμαχοί του; Γίνεται συζήτηση ότι μπορεί να τους δικάσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Όμως πρέπει να δικαστούν στη Λιβύη. Είναι ζήτημα κυριαρχίας. Αν τους πάρουν εκτός χώρας, είναι σαν να λένε ότι η επανάσταση δεν είναι πλέον επανάσταση των ίδιων των Λίβυων.
Όρισμένοι Δυτικοί πολιτικοί φτάνουν να λένε ότι τα πράγματα έγιναν όπως στο Ιράκ, αλλά με καλύτερη προετοιμασία! Φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν την κατάσταση σαν κατοχή υπό τον έλεγχό τους.
Όμως ο αντίκτυπος της Λιβύης στην ευρύτερη περιοχή θα είναι αντιφατικός. Το γεγονός ότι ένας ακόμη δικτάτορας ανατράπηκε, παρόλο που έγινε με πιο μπερδεμένο τρόπο, μπορεί να δώσει ώθηση στη συριακή αντιπολίτευση. Αν ο Πρόεδρος Άσαντ της Συρίας πέσει, τα καθεστώτα της Ιορδανίας και της Σαουδικής Αραβίας θα βρεθούν σε μεγάλους μπελάδες.
Εδώ στην Αίγυπτο, ολόκληρη η πολιτική αναγέννηση που οδήγησε στην επανάσταση ξεκίνησε με την Παλαιστινιακή Ιντιφάντα. Έτσι, η επανάσταση έχει τον αντιιμπεριαλισμό στον πυρήνα της και η πλευρά αυτή έχει έρθει ξανά στην επιφάνεια λόγω των πρόσφατων επιθέσεων του Ισραήλ.
Η κυβέρνηση προσπάθησε να αξιοποιήσει τις ισραηλινές επιθέσεις για να ενισχύσει τη θέση της, αλλά δεν τα κατάφερε. Το κίνημα στους δρόμους είναι ακόμη πολύ δυνατό και συνεχίζονται μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις -ανάμεσά τους μια πρόσφατη μεγάλη απεργία στο σιδηρόδρομο. Όλα αυτά συμβαίνουν παρότι μόλις τελείωσε το Ραμαζάνι -που συνήθως είναι η πιο ήρεμη περίοδος.
Σάμεχ Ναγκίμπ, Επανάστατες Σοσιαλιστές (Αίγυπτος)