Ο Σείχης έχει, δίχως αμφιβολία, όλα τα προσόντα για μια τέτοια υψηλή θέση. Πρώτα απ' όλα είναι αδίστακτος. Την εξουσία του την χρωστάει σε ένα πραξικόπημα με το οποίο ανέτρεψε τον Σεϊχη Κχαλιφάχ μπιν Χαμάντ αλ Τανί.
Οχι, δεν πρόκειται για τον δαίμονα του τυπογραφείου: δεν μπερδέψαμε εμείς τα ονόματα των δυο Σείχηδων. Τα ονόματά τους μοιάζουν για τον απλό λόγο ότι πρόκειται για τον πατέρα και το γιο. Ο γιός (ο σημερινός Σεϊχης) όχι μόνο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία ενός ταξιδιού του πατέρα του στο εξωτερικό για να τον εκθρονίσει αλλά τον έστειλε και στα δικαστήρια με την κατηγορία της "υπεξαίρεσης δημόσιας περιουσίας".
Υστερα είναι συνετός: μέχρι σήμερα έχει τρεις γυναίκες και δεκατέσσερα παιδιά -που φυσικά σε κανένα δεν έχει εμπιστευτεί το πόστο του αρχηγού του Στρατού (το λάθος που είχε κάνει ο δικός του πατέρας). Ο αλ Τανί είναι ταυτόχρονα Σείχης, υπουργός Αμυνας και αρχηγός του Στρατού. Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε που έλεγε και ο λαός μας.
Αλλά πάνω απ' όλα είναι πλούσιος. Πολύ πλούσιος. Οχι ότι σκέφτεται να χρησιμοποιήσει τα πλούτη του για να σώσει την πατρίδα μας (ο Παμπούκης παραιτήθηκε χωρίς να καταφέρει να δει το όνειρό του, μιας μεγάλης επένδυσης από το Κατάρ στην Ελλάδα). Οι έφημερίδες λένε ότι θα ρίξει 2.5 δισεκατομμύρια στη νέα τράπεζα. Πόσα θα φτάσουν στην "πραγματική οικονομία"; Από ότι φαίνεται ούτε μια δεκάρα. Τα πρώτα 500 εκατομμύρια θα δοθούν, λένε, για να ξεπληρωθεί ένα παλιό ομολογιακό δάνειο. Τα υπόλοιπα για να απαλλαγούν οι δυο τράπεζες από τις προνομιούχες μετοχές των 28 δις του Καραμανλή.