ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ Ο,ΤΙ ΑΦΗΣΕ ΟΡΘΙΟ Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΔ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ Η μεγάλη λεηλασία

Ο Λοβέρδος διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι στόχος του νέου ασφαλιστικού είναι η μείωση των ελλειμμάτων και οι περικοπές στις «σπατάλες» και ετοιμάζεται να επιβάλλει νέες επιθέσεις στα όρια ηλικίας και στο ύψος των συντάξεων. Οι εξηγήσεις που δίνει τόσο ο Λοβέρδος όσο και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης είναι ότι για τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, φταίει η γήρανση του πληθυσμού, η ανεξέλεγκτη συνταγογράφηση, οι πρόωρες συντάξεις, η εισφοροδιαφυγή, η παραοικονομία. 

Το βασικό πρόβλημα είναι το πώς οι προηγούμενες κυβερνήσεις διαχειρίστηκαν τα αποθεματικά των ταμείων, χαρίζοντάς τα στα αρπαχτικά της αγοράς. Οι νόμοι που ψηφίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ´90 προέβλεπαν υποχρεωτική διαχείριση των διαθεσίμων κεφαλαίων των Ασφαλιστικών Οργανισμών από την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία επενδύει τα διαθέσιμα τους σε τίτλους του Δημοσίου, σε ακίνητα και κινητές αξίες, σε ποσοστό 20% των διαθεσίμων τους. Το μεγαλύτερο μέρος των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων επενδύεται μέχρι και σήμερα, σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Το 2001, η κυβέρνηση του Σημίτη αύξησε το όριο από το 20 στο 23% το οποίο αυξήθηκε ξανά το 2007, από την κυβέρνηση του Καραμανλή. Ετσι τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων με τη βοήθεια των Χρηματιστηριακών Εταιρειών μετατράπηκαν σε ζεστό χρήμα που επενδύθηκε στα δομημένα ομόλογα.

Το άνοιγμα των αποθεματικών προς τη διεθνή και εγχώρια φούσκα των αγορών είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν τεράστια ποσά. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής) Θανάσης Τσακανίκας «η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων ήταν πριν από περίπου δύο χρόνια 29,5 δισ. ευρώ και σήμερα, μετά την κατρακύλα του Χρηματιστηρίου και των ομολόγων, έχουμε μείωσή της πάνω από 40%». 

Ένα μεγάλο κομμάτι των χρεών των ασφαλιστικών Ταμείων είναι προς τις φαρμακοβιομηχανίες. Η προπαγάνδα της κυβέρνησης μιλά για «πολυφαρμακία» και για «υπερσυνταγογράφηση» και ετοιμάζεται να βάλει φραγμούς στην χορήγηση των φαρμάκων και να επιβάλει αύξηση του ποσού που πληρώνουν οι ασφαλισμένοι. Είναι ενδεικτικό πως μόνο το Ταμείο του Δημοσίου χρωστά στους φαρμακοποιούς Αττικής και Πειραιά περισσότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι η κατανάλωση φαρμάκων έχει μετατραπεί σε εθνικό σπορ, αλλά ότι τα ταμεία πληρώνουν τα τεράστια κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών που έχουν αυξήσει ανεξέλεγκτα τις τιμές των φαρμάκων τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η δαπάνη για το φάρμακο, από το 2004 που ήταν 2,4 δις πήγε στα 5 δις το 2009. Και το 2010 τους τρεις πρώτους μήνες είχαμε αύξηση, της τάξεως του 4%. 

Πρόβλημα πόρων

Η τρίτη αιτία για τα ελλείμματα των ασφαλιστικών Ταμείων είναι ότι το κράτος έχει πάψει να τα χρηματοδοτεί. Όπως τονίζει πάλι ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ «το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι πρόβλημα πόρων και όχι πρόβλημα υψηλών παροχών. Άλλωστε το 65% των συνταξιούχων λαμβάνουν συντάξεις κάτω από 700 ευρώ. Η ασυνέπεια του κράτους στη χρηματοδότηση του συστήματος με βάση τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του, δηλαδή τριμερή χρηματοδότηση 1% του ΑΕΠ για το ΙΚΑ κ.λπ., οδήγησε το χρέος του Δημοσίου προς τα Ταμεία στις 31/12/2009 στο ύψος των 7 δις ευρώ, ενώ μόνο η οφειλή για το ΙΚΑ ήταν 5,6 δις ευρώ». Επιπλέον «οι οφειλές ιδιωτών προς τα Ταμεία με στοιχεία (31/3/2010) είναι για το ΙΚΑ 5 δις ευρώ και για τον ΟΑΕΕ 3,6 δις ευρώ». 

Ο Λοβέρδος στη συνέντευξη τύπου που παρουσίασε το νέο σχέδιο νόμου τόνισε ότι: «εάν δεν υπήρχε παρέμβαση στο Ασφαλιστικό, δε θα υπήρχαν συντάξεις τα επόμενα χρόνια». Όμως το νέο σχέδιο νόμου της κυβέρνησης δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα γιατί κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που βρίσκεται το πρόβλημα. Μπροστά στον κίνδυνο κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων, η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει λεφτά χτυπώντας για άλλη μία φορά αυτούς που δεν ευθύνονται, δηλαδή τους ασφαλισμένους. 

Η πραγματικότητα είναι ότι νέο ασφαλιστικό που ετοιμάζει ο Λοβέρδος είναι «τρία σε ένα», το μέγεθος της επίθεσης ισοδυναμεί με όλα όσα προσπάθησαν να επιβάλλουν μαζί ο Γιαννίτσης, ο Μαγγίνας και η Πετραλιά. 

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που έχει δοθεί στη δημοσιότητα και τις προσαρμογές στις επιταγές της τρόικας που θα προκύψουν είτε άμεσα είτε στο μέλλον με νέο σχέδιο νόμου, η κυβέρνηση σχεδιάζει να εφαρμόσει τις νέες ρυθμίσεις από το 2015 και όχι το 2018 όπως είχε πει αρχικά. Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση, μέσω του μνημονίου, μέχρι τον Ιούνιο, θα πρέπει να έχει αυξηθεί ο απαιτούμενος χρόνος ασφάλισης για πλήρη σύνταξη, χωρίς όριο ηλικίας, από τα 37 έτη που ισχύει σήμερα, στα 40. Κανένας ασφαλισμένος, μέχρι το 2015 δεν θα μπορεί να συνταξιοδοτείται πριν από το 60ο έτος της ηλικίας του, ακόμη κι αν πρόκειται για Βαρέα και Ανθυγιεινά.

Το νέο ασφαλιστικό προβλέπει ακόμα εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης για τους άντρες και τις γυναίκες, η οποία θα αρχίσει το 2011 και θα ολοκληρωθεί το 2013. Από τις προωθούμενες αλλαγές απειλούνται 140.000 ασφαλισμένες στο Δημόσιο, που θα δουν τα όρια ηλικίας να αυξάνονται από 5 έως και 15 χρόνια. Συζητιέται και η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 χρόνια. 

Επίσης, το νομοσχέδιο προβλέπει τη συγχώνευση των ασφαλιστικών ταμείων σε τρία, αναθεωρεί τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και τους όρους συντάξεων αναπηρίας, ενώ από το 2013 ή έως το 2015 καταργούνται οι πρόωρες συντάξεις. 

Θα αναστέλλεται πλέον η σύνταξη σε άτομα κάτω των 55 που εργάζονται, είτε στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα, ενώ στους άνω των 55 ετών θα μειώνεται η σύνταξη κατά 70%. Ετσι αν κάποιος εργαζόμενος είχε ασφαλιστεί στα 18 του και μετά από 35 χρόνια εργασίας θα έβγαινε σε σύνταξη στα 53 τώρα θα αναγκαστεί να δουλέψει σχεδόν μία 10ετία παραπάνω. Όποιος δεν αντέξει να δουλέψει 40 χρόνια, απλά θα καταδικαστεί σε μια «πρόωρη» σύνταξη πείνας. 

Συντελεστές

Οσον αφορά το ύψος των συντάξεων το νομοσχέδιο προβλέπει για όλους τους συνταξιούχους δυο συντάξεις: μια «βασική» που υπολογίζεται γύρω στα 360 ευρώ και μια «ανταποδοτική» που θα υπολογίζεται με διάφορους συντελεστές από τα «ένσημα» του ασφαλισμένου - από τα χρόνια δουλειάς, τον μισθό και τις εισφορές που έχει καταβάλει. Μειώνεται κατά 6% το χρόνο η σύνταξη για όσους αποχωρούν με πρόωρη συνταξιοδότηση και από το 2015 καμία πρόωρη σύνταξη δεν θα λαμβάνεται σε ηλικία κάτω των 60 ετών, ενώ καταργούνται οι διατάξεις για αναγνώριση πλασματικού χρόνου εργασίας.

Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει ότι αυτά τα μέτρα θα λύσουν το πρόβλημα του ασφαλιστικού και έτσι τα ταμεία θα είναι σε θέση να χορηγούν συντάξεις τα επόμενα χρόνια. 

Όπως δηλώνει o Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου και Επιστ. Δ/ντής ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: «Η αύξηση των ορίων ηλικίας στην Ελλάδα κατά επτά χρόνια, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, μετατοπίζει το έτος κρίσης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης μόνο κατά δύο μήνες. Αντίθετα, η μείωση της εισφοροδιαφυγής κατά 20% μετατοπίζει το έτος κρίσης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης κατά οκτώ χρόνια». Ισα ίσα που όσο αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης τόσο αυξάνεται η ανεργία ανάμεσα στους νέους εργαζόμενους, οι οποίοι είναι αυτοί που θα τονώσουν με τις εισφορές τους για μεγάλη χρονική περίοδο τα ταμεία. 

Η αύξηση των ορίων ηλικίας σημαίνει στην πράξη ότι αυξάνεται περισσότερο η ψαλίδα ανάμεσα σε εργαζόμενους και στους συνταξιούχους. Επιπλέον, η αύξηση των ορίων ηλικίας οδηγεί σε αύξηση της ανεργίας που είναι βασική πληγή για το ασφαλιστικό. Με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΠΟΠΟΚΠ έχουμε σήμερα 565.000 ανέργους που ουσιαστικά στερούν 2,3 δισ ευρώ πόρους από το σύστημα ετησίως. 

Το άλλο μεγάλο πρόβλημα του ασφαλιστικού είναι η ανασφάλιστη «μαύρη» εργασία εργασία και ιδιαίτερα των εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών. Σύμφωνα με έρευνα του ΙΜΕΠΟ «σήμερα ένας στους δυο μετανάστες εργάζεται ανασφάλιστος»... «Αλλά και μεταξύ των ασφαλισμένων μεταναστών, σε ορισμένους κλάδους όπως οι κατασκευές, οι καταβαλλόμενες εργοδοτικές εισφορές αντιστοιχούν σε πολύ λιγότερα ημερομίσθια από αυτά που πραγματικά κάνουν οι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΚΑ, οι ημέρες ασφαλιστικής κάλυψης για τους Ελληνες το 2006 ήταν 210 έναντι 163 ημερών των μεταναστών». 

Όπως αναφέρει ο Γιώργος Ρωμανιάς, επιστημονικός σύμβουλος ΙΝΕ - ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, σε πρόσφατο άρθρο του, «κυρίαρχο χαρακτηριστικό του ασφαλιστικού νομοσχεδίου είναι η κατάργηση της 3μερούς χρηματοδότησης με την απόσυρση του κράτους από την υποχρέωση συγχρηματοδότησης του συστήματος». Ο στόχος είναι στην ουσία η κατάργηση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος. Είτε με την μετατροπή της σύνταξης σε καθαρά ανταποδοτική είτε με την απαξίωση της σύνταξης σε τέτοιο βαθμό που θα αναγκαστεί ο κάθε ασφαλισμένος να στραφεί στην ιδιωτική ασφάλιση, κατά τον ίδιο τρόπο που η διάλυση της δημόσιας παιδείας οδηγεί στην ιδιωτική εκπαίδευση και ακόμη περισσότερο η διάλυση του ΕΣΥ οδηγεί στην αύξηση της κερδοφορίας των αρπαχτικών της ιδιωτικής υγείας. 

Η πάλη για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, απαγόρευση των απολύσεων, κρατικοποίηση των επιχειρήσεων που κλείνουν με εργατικό έλεγχο, η μείωση των ορίων ηλικίας και η αύξηση των συντάξεων, είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να σώσει τις συντάξεις μας από τους ληστές, του ΔΝΤ, της ΕΕ, τους καπιταλιστές.