H άποψή μας: Οι απεργοί στην Cosco νίκησαν. Μπορούμε παντού!
Ίσως ο πιο συμβολικός συνδυασμός αυτών των ημερών είναι η νικηφόρα απεργία στην COSCO την ώρα που συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τη Μεταπολίτευση. Ο Σαμαράς θα ήθελε πολύ να μάς κάνει να πιστέψουμε ότι είναι ο πρωταγωνιστής μιας νέας Μεταπολίτευσης, στα χνάρια του «εθνάρχη» Καραμανλή. (βλέπε σχετικά και στις σελίδες 8, 9). Αλλά οι εργάτες στο λιμάνι ήρθαν να θυμίσουν ποιος ήταν και παραμένει ο πραγματικός πρωταγωνιστής.
\r\n\r\n \r\n \r\n \r\n
Τότε, η Χούντα είχε φυλακίσει αγωνιστές, είχε εξορίσει συνδικαλιστές, είχε διορίσει εγκάθετους στα συνδικάτα και είχε κάνει ανύπαρκτο το συνδικαλισμό στα εργοστάσια. Αλλά όταν η εργατική τάξη άρχισε να εισβάλει στο προσκήνιο το καλοκαίρι του 1974, οι «άγριες» απεργίες και τα εργοστασιακά σωματεία άρχισαν να ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά της χώρας. Το εργατικό κίνημα σημάδεψε με τους αγώνες του τη Μεταπολίτευση.
\r\nΣήμερα, πολλοί θεωρητικολογούν κοινωνιολογικά (δυστυχώς και μέσα στις γραμμές της Αριστεράς) ότι η εργατική τάξη ανήκει στο παρελθόν, γιατί τάχα την πάτησε το τρένο του νεοφιλελευθερισμού, η κρίση του καπιταλισμού και τα ξεπουλήματα των συμβιβασμένων ηγεσιών.
\r\n\r\n
\r\nΝα θυμηθούμε
\r\nΜια απάντηση σε αυτές τις θεωρίες είναι να τιμήσουμε την επέτειο της Μεταπολίτευσης και να θυμηθούμε πώς οι εργάτες διέψευσαν τις τότε Κασσάνδρες που έλεγαν ότι ο κόσμος νοιάζεται μόνο για το …Γουέμπλεϊ.
\r\nΑλλά εκτός από τη θεωρία υπάρχει η πράξη. Η καλύτερη απάντηση είναι να απλώσουμε το μήνυμα των εργατών της COSCO σε όλους τους χώρους που δίνουν τις μάχες τους ενάντια στις μνημονιακές επιθέσεις, τις απολύσεις, τα κλεισίματα και τις ιδιωτικοποιήσεις.
\r\nΤο μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Μπορούμε παντού να οργανωθούμε, να απεργήσουμε και να νικήσουμε. Με κάθε βήμα προς αυτή την κατεύθυνση μέσα στους χώρους χτίζεται ένα νέο κίνημα ανατροπής που μπορεί να στείλει τους Σαμαροβενιζέλους στα αζήτητα και με τη βοήθεια της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς να εξασφαλίσει ότι αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε στα μισά του δρόμου.
\r\n