Αντιρατσιστικό κίνημα
Νέο έγκλημα στη Λαμπεντούζα
Την προηγούμενη εβδομάδα στις 11/2, περισσότεροι από 300 πρόσφυγες πνίγηκαν κοντά στο ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, το νησί που έχει ταυτίσει το όνομά του με χιλιάδες πνιγμούς προσφύγων και μεταναστών που προσπαθούν να περάσουν από τη βόρεια Αφρική προς την Ευρώπη.
Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, περίπου 300 μετανάστες αγνοούνται στη θαλάσσια περιοχή, ανοικτά της Λιβύης, καθώς επίσης και τα τρία σκάφη στα οποία επέβαιναν. Σύμφωνα με μαρτυρίες των διασωθέντων, τα τρία σκάφη μετέφεραν περίπου από 100 μετανάστες. Τα τρία σκάφη απέπλευσαν από τη Λιβύη μαζί με ένα τέταρτο πλεούμενο, από το οποίο η ιταλική ακτοφυλακή διέσωσε 105 πρόσφυγες την Κυριακή. Όμως ακόμα και η υποτιθέμενη διάσωση έγινε κάτω από συνθήκες βασανισμού. Οι 25 από τους διασωθέντες «δολοφονήθηκαν» στη συνέχεια κατά τη μεταφορά τους στις ιταλικές ακτές. Μέσα σε ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες, με σφοδρούς ανέμους, υψηλά κύματα που έφταναν τα 8 μέτρα ύψος και τις θερμοκρασίες κοντά στο 0, οι μετανάστες που παρέμειναν επί 18 ώρες στο κατάστρωμα των δύο μικρών πλοιαρίων των ιταλικών αρχών που τους μετέφεραν στη Λαμπεντούζα, δεν άντεξαν και πέθαναν από υποθερμία.
Την περασμένη Κυριακή, 2.164 πρόσφυγες που είχαν αποπλεύσει από τη Λιβύη επιβαίνοντας σε δώδεκα βάρκες διασώθηκαν κοντά στο νησί Λαμπεντούζα. Μία μέρα πριν, άλλοι 600 πρόσφυγες και μετανάστες εντοπίστηκαν να πλέουν στην περιοχή από την ιταλική ακτοφυλακή και ένα ισλανδικό πλοίο.
Κέντρο
Μέσα στο 2014 τουλάχιστον 3.500 άνθρωποι πνίγηκαν επιχειρώντας το ταξίδι με πρώτο σταθμό την Ιταλία, στο βωμό της «Ευρώπης – Φρούριο». Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι το επιχειρησιακό κέντρο της Frontex από το οποίο ενορχηστρώνονται οι περιπολίες, έχει από το 2010 εγκατασταθεί στον Πειραιά σε κτίριο του Λιμενικού Σώματος, δίπλα στο υπουργείο Ναυτιλίας.
Ο νέος υπουργός Ναυτιλίας, Θοδωρής Δρίτσας, πριν από ένα χρόνο υποδεχόταν, ανάμεσα σε άλλους αλληλέγγυους, στον Πειραιά τους ναυαγούς από το Φαρμακονήσι και κατά την παραλαβή του υπουργείου δήλωσε: «την προτεραιότητα στην προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις». Για να μην μείνουν όλα αυτά απλά υποσχέσεις αυτό σημαίνει εκδίωξη της Frontex από τον Πειραιά, με μονομερείς ενέργειες, άνοιγμα των συνόρων για τους πρόσφυγες, το ρίξιμο του φράχτη στον Έβρο και τη ρήξη με την ΕΕ των πολέμων και του ρατσισμού.

