Διεθνή

Το AKP (το κόμμα του Ερντογάν) μετέτρεψε τον πόλεμο και την πολιτική αστάθεια  στην Τουρκία σε πλεονέκτημά του. Από τις εκλογές της 1 Νοέμβρη βγήκε με θετικά αποτελέσματα. Παρά τα προγνωστικά των δημοκοπικών εταιρειών πήρε ένα ποσοστό άνω των 49% και αύξησε τις ψήφους του πάνω από 4 εκατομμύρια σε σύγκριση με τις εκλογές της 7 Ιούνη. 

 

Ο καθοριστικός πολιτικός παράγοντας στο ενδιάμεσο διάστημα των δύο εκλογών ήταν η επανέναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων κατά των Κούρδων και η πολιτική αστάθεια. Είναι ξεκάθαρο πως και οι δύο αυτοί παράγοντες βοήθησαν το AKP. Στο σχετικά ‘μαλακό’ κλίμα των ειρηνευτικών διαδικασιών της προηγούμενης περιόδου, το HDP (φιλοκουρδικό αριστερό κόμμα) πέτυχε στις εκλογές της 7 Ιούνη μια μεγάλη νίκη που σόκαρε όλες τις πλευρές της κυρίαρχης τάξης και του κράτους. Η επανέναρξη των πολεμικών συγκρούσεων μετά τις εκλογές αποτέλεσε το σπόρο της εκλογικής νίκης του AKP. Η ηγεσία του AKP, μέσα στην εμπόλεμη κατάσταση πήρε το μονοπώλιο του εθνικιστικού ψήφου από το MHP αλλά και το CHP.

 

Η πολιτική αστάθεια που ακολούθησε τις πολεμικές συγκρούσεις έκανε το ΑΚΡ να επαναπατρίσει τις χαμένες του ψήφους των προηγούμενων εκλογών. Ο Ερντογάν και η ηγεσία του AKP σε όλη την προεκλογική καμπάνια βασίστηκε στο ότι ο πόλεμος και η πολιτική αστάθεια ήταν το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών που είχαν κάνει το ΑΚP να χάσει την απόλυτη πλειοψηφία και ότι αυτά θα ενταθούν αν δεν υπάρξει ισχυρή κυβέρνηση. Ο Ερντογάν και η ηγεσία του AKP έπαιξαν με επιτυχία και με το φόβο πως το ασταθές πολιτικό κλίμα μπορεί να οδηγήσει σε νέα οικονομική κρίση και καλλιεργώντας αυτό το φόβο πέτυχαν να ηγεμονεύσουν. 

 

Επίσης αν και το ΑΚΡ είχε ήδη από τον Απρίλη παγώσει την ειρηνευτική διαδικασία κατάφερε να φορτώσει την έναρξη του πολέμου, μετά τη βομβιστική επίθεση στο Σουρούτς, στο ΡΚΚ. Ταυτίζοντας το HDP με το PKK και την τρομοκρατία προπαγάνδισε πως μόνο το ίδιο θα μπορούσε να φέρει το τέλος των συγκρούσεων και άρα μια ομαλότητα. Αυτό το επιχείρημα βοήθησε το AKP να αυξήσει τις ψήφους του στο Κουρδιστάν. Το AKP, πήρε από το HDP στο Κουρδιστάν 11, και στη ‘δύση’ 9 βουλευτές. 

 

Είναι φυσικό το κόμμα της ειρήνης, δηλαδή το HDP να κερδίζει ψήφους σε περιόδους ειρηνικούς και να χάνει σε καιρό πολέμου. Αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να εξηγήσει από μόνο του την οπισθοχώρηση του κόμματος. Το HDP αντιμετώπησε σε όλη τη προεκλογική περίοδο μια μεγάλη καμπάνια βίας. Στις 5 Ιούνη στο Ντιγιαρμπακίρ, στις 20 Ιούλη στο Σουρούτς έγιναν βομβιστικές επιθέσεις με μεγάλες απώλειες. Στις 7-9 Σεπτέμβρη διαδραματίστηκαν εκατοντάδες ρατσιστικές-φασιστικές επιθέσεις. Στις 10 Οκτώβρη είχαμε το μακελειό στην Άγκυρα. Πολλά στελέχη του HDP συνελήφθησαν σε όλη την προεκλογική περίοδο.

 

 

Το HDP έγινε στόχος της βίας του κράτους και του Ισλαμικού Κράτους και δεν μπόρεσε να κάνει μια προεκλογική καμπάνια. Κανείς δεν πρέπει να υποτιμήσει το γεγονός ότι το HDP υπό αυτές τις συνθήκες κατάφερε και να μπει στη βουλή και να γίνει το τρίτο κόμμα σύμφωνα με τον αριθμό των βουλευτών που κατέκτησε.

 

Υπό αυτές τις συνθήκες τις βίας και καταστολής, σε συνθήκες εμπόλεμης κατάστασης που έχουν κουράσει ένα τμήμα των ψηφοφόρων στο Κουρδιστάν, το HDP είναι πετυχημένο. Στη βουλή έχουμε 59 βουλευτές που θα είναι η φωνή της ειρήνης. 

 

Οι εκλογές έχουν δύο χαμένους. Το ένα είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το CHP. Το CHP πέτυχε να αυξήσει τα ποσοστά του κατά μόνο 0.5%. Το CHP είπε ναι στην βουλή στη ρύθμιση που επιτρέπει τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις να εμπλακούν στον πόλεμο στη Συρία μαζί με το AKP, δεν έκανε κανένα σημαντικό βήμα σε θετική κατεύθυνση για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Από την άλλη, το φασιστικό MHP έχασε 4.5 μονάδες και αποτέλεσε τον βασικό ηττημένο των εκλογών. 

 

Το αποτέλεσμα των εκλογών θα δημιουργήσει ένα κλίμα απογοήτευσης σε όλο το φάσμα της αριστεράς που επικρατεί ένα κλίμα αντι-Ερντογάν και αντί-AKP. Αυτή η απογοήτευση μπορεί να οδηγήσει σε αποπολιτικοποίηση, οπισθοχώρηση. Όμως αντίθετα δεν είναι περίοδος ούτε για απογοήτευση ούτε για απαισιοδοξία. Δεν έχει ειπωθεί η τελευταία λέξη. Ο αγώνας δεν τελείωσε, μόνο μπήκε σε μία νέα περίοδο. 

 

Το AKP από τη μία πήρε ένα κομμάτι των εθνικιστικών ψήφων. Από την άλλη ένα μεγάλο κομμάτι των ψήφων είναι αποτέλεσμα μιας αντίδρασης στην πολιτική αστάθεια -και ειδικά στους Κούρδους ψηφοφόρους μιας αγωνίας για επανεκκίνηση των ειρηνευτικών διαδικασιών. Χρειαζόμαστε έναν αγώνα που θα δείξει στους εργάτες και στα φτωχά στρώματα στη βάση του AKP ότι ο βασικός υπεύθυνος της πολιτικής αστάθειας, της επανέναρξης του πολέμου είναι ο Ερντογάν, η ηγεσία του κόμματος αλλά και ο κρατικός μηχανισμός που ανάλογα με τις εξελίξεις στη Συρία έχει κρατήσει μία όλο και πιο φιλοπολεμική στάση. 

 

Στη νέα περίοδο που ανοίγει, το θέμα της προεδρίας, και το νέο σύνταγμα, ο πόλεμος, οι νεοφιλελεύθερες επιθέσεις που θα ενταθούν και η συλλογική εργατική απάντηση σε αυτές, οι ενεργειακές και οικοδομικές πολιτικές που καταστρέφουν το οικοσύστημα και οι αγώνες κατά αυτών θα είναι μπροστά μας. 

 

Σε όλους αυτούς τους άξονες έχουμε ανάγκη από έναν αγώνα που θα διαλύσει την όποια απογοήτευση λόγω των εκλογών και την καταστροφολογία, που θα έχει το στόχο να κερδίσει τμήματα από τη βάση του ΑΚΡ ακόμα και πιο μεγάλα από εκείνα των εκλογών της 7 Ιούνη, που δεν θα αμφιταλαντεύεται και δεν θα φλερτάρει με σοσιάλ σοβινισμό και με σεχταρισμούς, που θα επιδιώκει τη δημοκρατία, ένα δημοκρατικό σύνταγμα, την επανεκκίνηση της ειρηνευτικής διαδικασίας και την ειρήνη, τη δικαίωση των Κουρδικών αιτημάτων και την θετική μεταλλαγή των συνθηκών κράτησης του Οτσαλάν, έναν αγώνα που θα πιάσει το χέρι των Κούρδων στη ‘δύση’. 

 

Ως DSİP πιστεύουμε πως οι 5 εκατομμύρια ψήφοι που έλαβε το HDP είναι μία πολύ μεγάλη και ελπιδοφόρα βάση για αγώνες που θα ξεκινήσουν σε όλα αυτά τα θέματα αμέσως μετά τις εκλογές και καλούμε όλους τους σοσιαλιστές να ενωθούμε για να νικήσουμε.