Quddus: Οι εκλογές έγιναν στις 29 Μάη. Έγιναν σε ένα σχολείο στην πλατεία Βάθης και στη Μανωλάδα. Συμμετείχαν περίπου 4000 άτομα, άνδρες και γυναίκες. Συγκεκριμένα, περίπου 300 γυναίκες. Παρότι οι εκλογές έγιναν σε δύσκολη περίοδο, καλοκαίρι που φεύγει πολύς κόσμος της κοινότητας για δουλειά σε νησιά και άλλα μέρη της Ελλάδας, ήταν επιτυχία ότι ψήφισαν τόσοι πολλοί.

 

Οι υποψηφιότητες ήταν για τις θέσεις του προέδρου, του γενικού γραμματέα, του αντιπροέδρου, του ταμία και δεκαπέντε μελών. Είχαν να γίνουν εκλογές έξι χρόνια στην κοινότητα. Κανονικά πρέπει να γίνονται κάθε τρία χρόνια. Αλλά ο προηγούμενος πρόεδρος δεν ήθελε να γίνουν εκλογές γιατί δούλευε για τα συμφέροντα του προηγούμενου πρέσβη. Έτσι, και οι δύο ήθελαν να μείνει ως πρόεδρος όσο περισσότερο γίνεται. Δώσαμε μάχη να γίνουν οι εκλογές που τις εμπόδιζαν συνέχεια. Μέχρι και δικαστήριο πήγαμε. Ο προηγούμενος πρόεδρος δεν ξανακατέβηκε υποψήφιος, έβαλε έναν άλλο στη θέση του, αλλά έχασε.

 

 

Quddus: Πήγαμε στη Μανωλάδα, από παράγκα σε παράγκα. Εδώ στην Αθήνα, από σπίτι σε σπίτι. Οργανώσαμε συγκεντρώσεις και συναντήσεις σε καφενεία και ταβέρνες, στην Ομόνοια, το Μεταξουργείο, την Κουμουνδούρου, την Μάρνης. Κάναμε αφισσοκολλήσεις και αναρτήσεις στο facebook. Δίναμε ομιλίες που εξηγούσαμε στον κόσμο γιατί να μας στηρίξει, για τις μάχες που δώσαμε τα τελευταία χρόνια. Έτσι κερδίσαμε με μεγάλη διαφορά ψήφων.

 

 

Arif: Είναι μάχες έξι χρόνια τώρα. Βοηθήσαμε το κόσμο της κοινότητας με τα προβλήματα που έχει στη δουλειά, στην υγεία. Η πιο μεγάλη όμως ήταν στα χωράφια φράουλας στη Μανωλάδα. Όταν μάθαμε για τους πυροβολισμούς που έγιναν στους εργάτες γης της Μανωλάδας, πήγαμε αμέσως μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ. Το αφεντικό εκεί, ο Βαγγελάτος, χρωστούσε πολλά λεφτά σε διακόσους περίπου εργάτες γης και κάθε μήνα τους κορόιδευε ότι θα τους τα δώσει αργότερα. Όταν του τα ζήτησαν και του είπαν δε δουλεύουμε αλλιώς, πρώτα τους απείλησε ότι θα τους σκοτώσει σαν τα σκυλιά και μετά τους πυροβόλησε. Και μετά τους απειλούσαν με την αστυνομία με συλλήψεις και απελάσεις γιατί δεν είχαν χαρτιά.

 

Εμείς κάναμε πολύ μεγάλες διαδηλώσεις με τέσσερις και πέντε χιλιάδες κόσμο, με όλο τον κόσμο της περιοχής. Από Πύργο, Πάτρα, όλοι κατεβήκαμε. Κάναμε τεράστια προσπάθεια. Τότε η μοναδική εφημερίδα που μας στήριζε ήταν η Εργατική Αλληλεγγύη που έγραφε συνέχεια κι έτσι έγινε θέμα και σε άλλους, το Γκάρντιαν, το Αλ Τζαζίρα. Η Μανωλάδα έφερε πόνο σε όλο τον κόσμο. Δώσαμε μεγάλη μάχη μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ κι αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ κανένας.

 

Αρχικά, και ο τότε πρέσβης και ο προηγούμενος πρόεδρος δεν έκαναν τίποτα. Μετά ο πρέσβης κατέβαινε από παράγκα σε παράγκα και έλεγε στα παιδιά μη πάτε κανένας στις διαδηλώσεις. Δεν αναγνώριζε τα προβλήματά μας. Μάθαμε ότι είχαν επικοινωνία με το δήμαρχο της περιοχής και με τους παραγωγούς, τον Βαγγελάτο κι άλλους, ότι δούλευε με την αστυνομία. Και κάθησε και με τον δικηγόρο του Βαγγελάτου στην πρεσβεία μας. Ήθελαν να κλείσουν το θέμα. Πήγαν εναντίον μας. Εμένα με είχαν απειλήσει προσωπικά. Δεν ζητούσαμε κάτι παράνομο, τα λεφτά της δουλειάς μας κι αυτοί μιλούσαν με τον Κούγια. Εμείς παλέψαμε για να δικαιωθούμε. 

 

Μετά ήρθε καταγγελία ότι ο πρέσβης παρενόχλησε σεξουαλικά μια γυναίκα από ΜΚΟ, που ήταν διερμηνέας. Έγινε θέμα αυτό σε Ελλάδα και Μπαγκλαντές. Μετά τη καταγγελία ήρθαν τρεις γραμματείς από το υπουργείο Εξωτερικών και τους μιλήσαμε, τους είπαμε ότι εμείς είμαστε πολλά χρόνια στην Ελλάδα, δε θέλουμε κακό όνομα για τους Μπαγκλαντεσιανούς, ο πρέσβης πρέπει να φύγει.

Τελικά, πριν έξι επτά μήνες, ήρθε καινούργιος πρέσβης και πιέσαμε όλοι μαζί, από κάθε πόλη που έχουμε μικρή κοινότητα, να γίνουν οι εκλογές και να αλλάξουν λίγο τα πράγματα. Τον ενημερώσαμε για την κατάσταση στη Μανωλάδα και για όσους μας στηρίζουν, για την ΚΕΕΡΦΑ και την Εργατική Αλληλεγγύη. Λόγω του αγώνα, έχει καταλάβει και γενικά μας βοηθά, η κατάσταση έχει αλλάξει.

 

 

Quddus: Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν έχουμε χαρτιά. Θέλουμε να κάνουμε πρόταση στο κράτος και την κυβέρνηση, όλοι να πάρουν χαρτιά. Και όσοι τα έχασαν τα χαρτιά τους τα τελευταία χρόνια, να τα πάρουν πίσω. Έτσι ο καθένας θα μπορεί να δουλεύει, να έχει ασφάλεια, να πληρώνει φόρους. Για το κράτος είναι καλύτερο αυτό και για τον κόσμο είναι καλύτερο αυτό. Πολλοί πηγαίνουν φυλακή γιατί δεν έχουν χαρτιά και απειλούνται με απέλαση. Να γίνουν όλοι νόμιμοι πρέπει. Εκτός από τη Μανωλάδα, πολλά παιδιά δουλεύουν σε εστιατόρια, ράφτες, σε πολλές δουλειές. Δεν πληρώνονται, δεν έχουν ασφάλεια.

 

Παιδιά που μένουν εδώ πάνω από δέκα χρόνια, να μπορούν να πάρουν υπηκοότητα. Υπάρχει νόμος γι’ αυτό αλλά στην ουσία δεν λειτουργεί, οι διαδικασίες δεν προχωράνε, βάζουν εξετάσεις στη γλώσσα κλπ. Τα παιδιά που γεννιούνται εδώ το ίδιο, να πάρουν ιθαγένεια. Τώρα οι προϋποθέσεις είναι τόσες πολλές. Θέλει σχολείο, οι γονείς να είναι χρόνια πριν και νόμιμοι κι άλλα. Είναι άδικο.

 

Arif: Στην ουσία τα παιδιά που γεννιούνται εδώ δεν έχουν ταυτότητα. Στο Μπαγκλαντές μας λένε ότι αφού γεννήθηκαν στην Ελλάδα, εκεί πρέπει να βγάλουν ταυτότητα. Εδώ δεν γίνεται, έτσι αυτά τα παιδιά είναι σα να μην υπάρχουν. Αυτό αφήνει πολλά κυκλώματα να υπόσχονται χαρτιά και να παίρνουν λεφτά. Τα ξέρει το κράτος αυτά, αλλά δεν κάνει τίποτα. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να είναι νόμιμοι.

 

Στη Μανωλάδα ακόμα υπάρχουν προβλήματα. Μας παίρνουν συνέχεια τηλέφωνα τα παιδιά, τα αφεντικά ακόμα δεν δίνουν αμέσως τα λεφτά. Ακόμα ζουν και εργάζονται σε πολύ άσχημες συνθήκες. Δουλεύουν δεκαέξι ώρες για είκοσι ευρώ. Ρίχνουν φάρμακα για μικρόβια κλπ χωρίς γάντια, μάσκες κλπ. Μένουν σε παράγκες από πλαστικό με 50 βαθμούς μέσα. Δεν έχουν τουαλέτα. Δεν έχουν καθαρό νερό για μπάνιο. Κάνουν μπάνιο σε ένα ποτάμι που πέφτουν τα φάρμακα. Δεν είναι συνθήκες για ανθρώπους αυτές. Μιλάμε για άγριες καταστάσεις. Ποτέ δεν πήγε υγειονομικό εκεί να ελέγξει. Όλα αυτά φέρνουν σίγουρα καρκίνο, ήδη κάποιοι εργάτες έχουν.

 

Επίσης, δεν έχουμε θρησκευτικό χώρο και είμαστε 15.000 άτομα μόνο στη Μπαγκλαντεσιανή Κοινότητα. Ψήφισαν νόμο για τζαμί αλλά ακόμα κι αυτό, που δεν θα χωράει πάνω από 300 με 350 άτομα και δε ξέρουμε όλοι οι υπόλοιποι που θα πηγαίνουν, δεν το έχουν φτιάξει.

 

Ahmed: Οι νόμοι πρέπει να βοηθάνε τους ανθρώπους για να έχουν καλύτερη ζωή, όχι το ανάποδο, να την κάνουν πιο δύσκολη. Το κράτος θα έπρεπε να ευχαριστεί όλο αυτό κόσμο που ζει και δουλεύει εδώ, να μας βοηθάει να ζήσουμε καλύτερα, με σεβασμό. Η κυβέρνηση θα κερδίσει από αυτό, φόρους, ΙΚΑ, ένσημα. Συμφέρει την κάθε χώρα οι μετανάστες να είναι νόμιμοι.

 

 

Arif: Τα προβλήματα των Μπαγκλαντεσιανών δε θα τα λύσουν μόνοι τους οι Μπαγκλαντεσιανοί. Είναι μια αλυσίδα. Χρειάζεται συνεργασία με όλες τις κοινότητες, όπως για παράδειγμα την Πακιστανική. Παλεύουμε να δικαιωθούν τα παιδιά στη Μανωλάδα, που ακόμα δεν έχουν πληρωθεί τα δεδουλευμένα. Κι αυτοί που έπρεπε να τιμωρηθούν να τιμωρηθούν, όχι να περάσει το εικονικό που δώσανε στους συνεργούς του Βαγγελάτου κάποια χρόνια. Θέλουμε δικαιοσύνη. Το κράτος και οι παραγωγοί προτιμάνε να είμαστε παράνομοι. Θέλουμε υγεία και χαρτιά. Παλεύουμε ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Ακολουθούμε την ΚΕΕΡΦΑ. Πήγαμε μέχρι την Αλεξανδρούπουλη με την ΚΕΕΡΦΑ, στα σύνορα με την Τουρκία στον Έβρο για να πέσει ο φράχτης. Αυτή η κινητοποίηση έπαιξε λάιβ στο Μπαγκλαντές. Τόσο σπουδαίες διαδηλώσεις δεν έχουμε κάνει ποτέ, είναι ακόμα στην καρδιά μας. Αυτό είναι που μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα.