Διεθνή
Bρετανία: Στις 24 Iούνη Διαδοχή Mπλερ-Mπράουν με αντιπολεμικό συλλαλητήριο

Σε λίγες μέρες ο Τόνι Μπλερ θα είναι παρελθόν για την Βρετανία. Ελάχιστοι, όμως, είναι αυτοί που θα τον αναπολήσουν.

Δέκα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από τον εκλογικό θρίαμβο του Μάη του 1997 που έφερε το «νέο» του Εργατικό Κόμμα στην εξουσία.  Ενα μαζικό κύμα διαμαρτυρίας είχε σαρώσει την χρονιά εκείνη την δεξιά κυβέρνηση του Τζον Μέιτζορ –του κληρονόμου της «σιδηράς» Μάρκαρετ Θάτσερ.

Ο Μπλερ, όμως, δεν ήταν το αντίδοτο, αλλά η συνέχεια του θατσερισμού. Χωρίς τις επιθέσεις της Θάτσερ, τις βαριές ήττες των συνδικάτων της δεκαετίας του 1980 και την διάλυση των πιο οργανωμένων κομματιών της εργατικής τάξης ο Μπλερ δεν θα είχε καταφέρει ποτέ να αναδειχτεί στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος.

Στην εξουσία ο Μπλερ συνέχισε την πολιτική της Θάτσερ –φτάνοντάς την σε νέα «ύψη», σε ύψη  που η ίδια δεν είχε τολμήσει ούτε να ονειρευτεί.

Νεοφιλελευθερισμός

Η πρώτη-πρώτη πράξη της νέας κυβέρνησης ήταν η ανεξαρτητοποίηση της Τράπεζας της Αγγλίας, που από εδώ και πέρα θα είχε την δικαιοδοσία να καθορίζει μόνη της τα επιτόκια, χωρίς πολιτικές ή άλλες παρεμβάσεις. Ηταν η πρώτη ανοιχτή και απροκάλυπτη υποταγή στα δόγματα του νεοφιλελευθερισμού –αλλά όχι και η τελευταία.

Ο Μπλερ και ο Γκόρντον Μπράουν –ο υπουργός Οικονομικών του που ετοιμάζεται τώρα να τον διαδεχτεί- έκαναν, από την πρώτη κιόλας μέρα σημαία τους τις επιθέσεις στην Κοινωνική Πρόνοια. Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ο Μπλερ δημοσίευσε ένα άρθρο στις εφημερίδες με τον προκλητικό τίτλο «Γιατί κήρυξα τον πόλεμο στην Κοινωνική Πρόνοια»

Τον Δεκέμβρη του 1997 η κυβέρνηση επέβαλλε μια «μεταρρύθμιση» που καταργούσε τα επιδόματα στις μονογονεϊκές οικογένειες. Υστερα ήρθε η σειρά των ανάπηρων να δούνε τα επιδόματά τους να πετσοκόβονται –στο όνομα της πάταξης της σπατάλης, φυσικά. Λίγους μήνες αργότερα η κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ιδιωτικοποιήσει όλες τις δημοτικές κατοικίες –τα διαμερίσματα που οι δήμοι νοίκιαζαν, με χαμηλά ενοίκια, στους φτωχούς.

Ο Μπλερ και ο Μπράουν κομπάζουν σήμερα για τα υποτιθέμενα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής: η Βρετανία, λένε, δεν έχει γνωρίσει καμιά σοβαρή οικονομική κρίση μέσα στην δεκαετία 1997-2007, η ανεργία έχει μειωθεί και το μέσο βιοτικό επίπεδο έχει ανέβει.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι «επιτυχίες» αυτές είναι –στην καλύτερη περίπτωση- χτισμένες στην άμμο. Στην χειρότερη, δεν βρίσκονται παρά μόνο στα χαρτιά. Η πολιτική της «ελεύθερης αγοράς» που ακολούθησαν είχε σαν αποτέλεσμα την συρρίκνωση της βιομηχανίας και την ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση της βρετανικής οικονομίας από τις χρηματοπιστωτικές αγορές –από την διεθνή κερδοσκοπία με άλλα λόγια. Η βρετανική οικονομία είναι σήμερα πολύ πιο ευάλωτη απέναντι σε ένα πιθανό χρηματιστηριακό ή  νομισματικό κραχ από ότι ήταν πριν από δέκα χρόνια –την εποχή που χτύπησε το κραχ τη νοτιοανατολική Ασία δηλαδή.

Η πολιτική αυτή, όμως, είχε και πολύ πιο άμεσες και ορατές συνέπειες: το χάσμα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους διευρύνθηκε αντί να μικρύνει στα χρόνια της διακυβέρνησης των εργατικών. Το μερίδιο των μισθών και των συντάξεων υποχώρησε –από το 81% του ΑΕΠ το 1997 στο 79% το 2005.  

Το Λονδίνο και η νότια Αγγλία επωφελήθηκαν από την άνθηση του City –του χρηματοπιστωτικού κέντρου του Λονδίνου. Η υπόλοιπη Βρετανία, όμως, χτυπήθηκε άγρια από την συρρίκνωση της βιομηχανίας και έγινε ακόμα πιο εξαρτημένη από τις δημόσιες δαπάνες. Αλλά οι δημόσιες δαπάνες βρίσκονται συνεχώς κάτω από την δαμόκλεια σπάθη των ιδιωτικοποιήσεων...

Πόλεμος

Πριν από τρεις βδομάδες οι εφημερίδα Independent δημοσίευσε τα αποτελέσματα ενός γκάλοπ για την υστεροφημία του Μπλερ. Από αυτούς που ρωτήθηκαν μόνο το 1% είπε ότι ο κόσμος θα θυμάται τον Μπλερ για τις 3 απανωτές του εκλογικές νίκες. Η συντριπτική πλειοψηφία –το 69%- είπε ότι θα τον θυμούνται για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ενα 9% ακόμα είπε ότι θα τον θυμούνται για τις στενές του σχέσεις με τον Μπους.

Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι που έχουν συνδέσει το όνομα του Μπλερ ανεξίτηλα με τον πόλεμο στο Ιράκ. 

Ο πρώτος είναι τα ψέματα, οι κατασκευασμένες αναφορές των μυστικών υπηρεσιών για τα υποτιθέμενα «όπλα μαζικής καταστροφής» του Ιράκ και οι παραχαραγμένες εκθέσεις που «αποδείκνυαν» πόσο επικίνδυνος ήταν για την ανθρωπότητα ο Σαντάμ Χουσεϊν. Τώρα, παρόλο που τα όπλα μαζικής καταστροφής δεν βρέθηκαν ποτέ και παρόλο που αποκαλύφθηκε ανοιχτά και δημόσια η παραχάραξη (η έκθεση που «αποδείκνυε» ότι ο Σαντάμ έχει όπλα μαζικής καταστροφής είχε στηριχτεί σε ένα σενάριο μιας επιστημονικής εργασίας που είχε δημοσιευθεί πριν από μερικά χρόνια) ο Μπλερ συνεχίζει απτόητος τα ψέματα: η αντίσταση στο Ιράκ, σήμερα, είναι σύμφωνα με τον Μπλερ τρομοκρατία της αλ-Κάιντα!

Ο δεύτερος λόγος είναι το ίδιο το ατέλειωτο λουτρό αίματος στο Ιράκ. Πάνω από 650 χιλιάδες Ιρακινοί έχουν χάσει την ζωή τους από τις σφαίρες και τις βόμβες της «συμμαχίας των προθύμων» και των φίλων τους στα τέσσερα χρόνια του πολέμου. Οι πρόσφυγες ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια. Οι εικόνες από τα ακρωτηριασμένα παιδιά στα νοσοκομεία της Βαγδάτης που φτάνουν, παρόλες τις προσπάθειες λογοκρισίας στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες είναι ένα μόνιμο σοκ για τον κόσμο, που δεν αφήνει τον πόλεμο να ξεχαστεί.

Το 1999, δυο χρόνια πριν την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο Μπλερ σε μια ομιλία του στο Σικάγο είχε παρουσιάσει το «όραμα» και την «αποστολή» που είχε αναλάβει απέναντι στην ανθρωπότητα: την επιβολή των «δυτικών αξιών», ακόμα και με την βία, αν αυτό ήταν απαραίτητο. Τώρα αυτές οι «δυτικές αξίες» φαίνονται καθημερινά, ανάγλυφα, στις οθόνες των τηλεοράσεων –και είναι αξίες που κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να αποδεχτεί.

Ο κυριότερος λόγος όμως που ο κόσμος δηλώνει ότι θα θυμούνται τον Μπλερ για τον πόλεμο είναι η ίδια η σχεδόν βέβαιη, πια, ήττα των Αμερικανικών και των Βρετανικών δυνάμεων στο Ιράκ. Το Ιράκ έχει γίνει για τον Μπλερ και τον Μπους ότι και το Βιετνάμ για τον Νίξον, τον Κίσινγκερ και τον Μακναμάρα: ο πολιτικός τους τάφος.

Tο αντιπολεμικό κίνημα στη Bρετανία απαντάει στη διαδοχή Mπλερ - Mπράουν με τον γνωστό του τρόπο: με ένα πανεθνικό συλλαλητήριο έξω από τη “στέψη” του Mπράουν στο Mάντσεστερ στις 24 Iούνη.