Διεθνή
Γαλλία: Oι βουλευτικές εκλογές δεν ήταν “θρίαμβος Σαρκοζί”

Μετά την εκλογή του Σαρκοζί στην προεδρία της Γαλλίας το Μάη, το δεξιό κόμμα UMP κέρδισε και την πλειοψηφία στη γαλλική βουλή. Οι δύο γύροι των κοινοβουλευτικών εκλογών που έγιναν στις 10 και τις 17 Ιούνη, επιβεβαίωσαν τις τάσεις που είχαν φανεί στις προεδρικές εκλογές. Παρόλο που η δεξιά κατάφερε να κρατηθεί στην εξουσία (η πρώτη κυβέρνηση που επανεκλέγεται από το 1978), η νίκη της δεν υπήρξε σαρωτική όπως φαντάζονταν πολλοί. Στην πραγματικότητα, πήρε λιγότερες έδρες από το 2002 (313 έναντι 356).

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε περισσότερες έδρες από το 2002 και το Κομμουνιστικό Κόμμα διατήρησε 15 βουλευτές παρά τις προβλέψεις ότι θα κατέρρεε εκλογικά. Το νέο “κεντροδεξιό” κόμμα του Φρανσουά Μπαϊρού, του αγαπημένου παιδιού των ΜΜΕ στις προεδρικές εκλογές, κέρδισε μόλις 3 έδρες. Πολύ σημαντικότερο είναι ότι το φασιστικό Εθνικό Μέτωπο του Ζαν Μαρί Λεπέν πήρε τα χειρότερα ποσοστά του από τότε που άρχισε  την εκλογική του άνοδο στις αρχές του ‘80. Πήρε 4,3% στον πρώτο γύρο και δεν εξέλεξε βουλευτές.

Οι εκλογές είναι επιβεβαίωση ότι η γαλλική δεξιά με τον Σαρκοζί έχει αρπάξει την πολιτική πρωτοβουλία των κινήσεων από τους αντιπάλους του, ιδιαίτερα από το Σοσιαλιστικό Κόμμα που είναι χωρίς προσανατολισμό και κατεύθυνση. Θα ακολουθήσει μια μάχη για τον έλεγχο του Σοσιαλιστικού Κόμματος, με πιο πιθανή κατάληξη μια ηγεσία που θα ψάχνει πιο στενούς δεσμούς με την κεντροδεξιά.

Μετά την εκλογή του, ο Σαρκοζί προσπάθησε να μασκαρέψει το σκληρό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά του με ένα πιο “πλουραλιστικό” προφίλ, εντάσσοντας στην κυβέρνησή του κάποιες από τις πιο ασυνεπείς μορφές των Σοσιαλιστών, για παράδειγμα έβαλε Υπουργό Εξωτερικών, τον Μπερνάρ Κουσνέρ, ιδρυτή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ομως η περιορισμένη νίκη της δεξιάς δείχνει πως ο Σαρκοζί δεν θα μπορέσει να τα κάνει όλα όπως θέλει. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως η κυβέρνηση αποδυναμώθηκε παρά ενισχύθηκε από το δεύτερο γύρο των εκλογών. Αυτό υπογραμμίστηκε από την ήττα του Αλέν Ζιπέ στο Μπορντό. Ο Ζιπέ, πρώην πρωθυπουργός και σημαντική φυσιογνωμία στην κυβέρνηση του Σαρκοζί, τώρα αναγκάστηκε να παραιτηθεί, προκαλώντας έναν ντροπιαστικό ανασχηματισμό, ούτε ένα μήνα από το σχηματισμό της κυβέρνησης.

Aποτυχία

Η νίκη της δεξιάς είναι λιγότερο έκφραση γενικευμένου ενθουσιασμού για τον αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό, και περισσότερο αποτέλεσμα της αποτυχίας των Σοσιαλιστών να προσφέρουν συνεπή αντιπολίτευση στον Σαρκοζί. Η ριζοσπαστική αριστερά έχει ακόμη κάποιο δρόμο να διανύσει για να οικοδομήσει μια πραγματική εκλογική εναλλακτική λύση απέναντι στους Σοσιαλιστές. Το άθροισμα των τροτσκιστικών ψηφοδελτίων έφτασε το 3,5% και το ΚΚ πήρε λίγο πάνω από 4%. Ομως τα εκλογικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν κάτι σημαντικό για την ανικανότητα της κυρίαρχης πολιτικής να κινητοποιεί την υποστήριξη του κόσμου, και γι’ αυτό υπάρχει πραγματική δυνατότητα ανάπτυξης τέτοιων εναλλακτικών λύσεων.

Η επιθυμία να αποφευχθεί η επανάληψη του σεναρίου των προεδρικών εκλογών του 2002, όπου το Εθνικό Μέτωπο ήρθε δεύτερο, σήμανε ότι μόνο το 16% των ψηφοφόρων απείχαν στις φετινές προεδρικές εκλογές. Ομως στους δύο γύρους των κοινοβουλευτικών εκλογών, περίπου 40% δεν πήγαν να ψηφίσουν. Στον πρώτο γύρο η αποχή έφτασε το 51% των ψηφοφόρων κάτω από 25 ετών και το 49% των εργατών. Οι πρώτες μελέτες έδειξαν ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους πήγαν να ψηφίσουν στο δεύτερο γύρο, ανήσυχοι για την αντιδραστική ατζέντα της δεξιάς και ιδιαίτερα για τα σχέδια να αυξηθεί ο ΦΠΑ με σκοπό υποτίθεται να χρηματοδοτηθούν οι κοινωνικές δαπάνες.

Η δεξιά φοβάται ότι η αντίσταση απέναντι στις επιθέσεις της στο κράτος πρόνοιας και το εργατικό κίνημα θα οδηγήσει σε καταστροφικές ήττες την κυβέρνηση, όπως συνέβη και στο παρελθόν. Είναι τέτοια η ευαισθησία τους σ’ αυτό το ζήτημα που ο Υπουργός Οικονομίας, Ζαν Λουϊ Μπορλό, που διορίστηκε το Μάη, μετακινήθηκε σε άλλο υπουργείο στις 19 Ιούνη, όταν φάνηκε το εύρος της αντίθεσης στα σχέδιά του για αύξηση του ΦΠΑ.

Τα επίπεδα ρεκόρ της αποχής δείχνουν πολύ καθαρά τη διάσταση που έχει υπάρξει ανάμεσα στα κυρίαρχα κόμματα και τις ανησυχίες των απλών ανθρώπων στη Γαλλία. Η ανικανότητα των περισσότερων πολιτικών να συνδεθούν με αυτές τις ανησυχίες υπογραμμίστηκε από μια πρόσφατη μελέτη που αποκάλυψε πως 75% των ψηφοφόρων κάτω από 35 ετών δεν ξέρουν ποιος είναι ο εκλεγμένος βουλευτής της περιοχής τους.

Ενώ οι εκλογές έδειξαν πως ο Σαρκοζί δεν είναι παντοδύναμος, πάντως έχει καθαρή πλειοψηφία στη βουλή, την οποία θα χρησιμοποιήσει για να εφαρμόσει φοροαπαλλαγές στους πλούσιους, περικοπές στην υγεία και την ασφάλιση και επιθέσεις στους εργάτες και τους μετανάστες.

Η ικανότητα της ριζοσπαστικής αριστεράς να μετατρέψει την ανησυχία για αυτές τις πολιτικές σε πραγματική, ενωμένη αντίσταση στην επίθεση της δεξιάς και την κατρακύλα των Σοσιαλιστών, θα καθορίσει το πόσο ικανός θα είναι ο Σαρκοζί να υλοποιήσει τα σχέδιά του στους μήνες και τα χρόνια που έρχονται.

Aπό την εφημερίδα Socialist Worker του Λονδίνου


Aνακοίνωση της LCR

Οι 492 υποψήφιες και υποψήφιοι της LCR συγκέντρωσαν κάτι λιγότερο από 529 χιλιάδες ψήφους. Θυμίζουμε ότι το 2002, είχαμε κατεβάσει υποψήφιους σε 441 περιφέρειες, παίρνοντας 320 χιλιάδες ψήφους. Κερδίσαμε δηλαδή 209 χιλιάδες ψήφους, αύξηση κατά 66% μέσα σε πέντε χρόνια. 

Το αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον γνωρίζοντας ότι το 2007 ψήφισαν 50 χιλιάδες λιγότεροι. Η αύξηση σε ψήφους μεταφράζεται και σε αύξηση σε ποσοστά. Το 5% το ξεπεράσαμε μόνο σε μια περιφέρεια, στην Κρέζ με υποψήφιό μας σε ενωτικό ψηφοδέλτιο με το ΚΚ. Σε έξι σημεία πήραμε από 4-5% (έναντι ενός σημείου το 2002), σε 71 σημεία πήραμε 3-4% (μόνο σε τέσσερις περιοχές το είχαμε καταφέρει το 2002). Η πλειονότητα των υποψηφίων μας (253) πήραν 2-3% (έναντι 85 το 2002) και 159 πήραν 1-2% (306 ήταν το 2002). Κάτω από 1% πήραμε μόνο σε 5 περιοχές (38 το 2002).