Αυτό που οδήγησε την ΕΚΤ στην αύξηση ήταν η "εκτίναξη" του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη στο 2.6%. Ο στόχος της ΕΚΤ είναι να κρατάει τον πληθωρισμό κάτω από το 2% και το βασικό της όπλο στον "πόλεμο" αυτό είναι η αυξομείωση των επιτοκίων. Ο πληθωρισμός αυξάνει, λένε οι θεωρίες της αγοράς, όταν τα χρήματα που κυκλοφορούν είναι πολλά σε σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που διατίθενται στην αγορά. Και όταν τα χρήματα είναι πολλά και τα προϊόντα λίγα οι "παραγωγοί" εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να ανεβάσουν τις τιμές και να κερδοσκοπήσουν.
Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν ανησυχούν και τόσο πολύ για την επίδραση που μπορεί να έχει το εύκολο και φτηνό χρήμα στην πολιτική τιμολόγησης πχ των πολυεθνικών. Ούτε φυσικά για την επίδραση που μπορούν να έχουν οι αθρόες πιστώσεις πάνω στις τιμές των μετοχών ή στην αξία της γης: η άνοδος της τιμής των μετοχών, άλλωστε, δεν θεωρείται πληθωρισμός. Θεωρείται δείγμα οικονομικής ευρωστίας! Αυτό που τους ανησυχεί πάνω από όλα είναι οι "πληθωριστικές τάσεις" στους μισθούς και τα μεροκάματα: η αύξηση του πληθωρισμού είναι, λένε, δείγμα της "υπερθέρμανσης" της οικονομίας. Υπερθέρμανση σημαίνει ότι η ανεργία δεν είναι πιά σε αυτά τα ιδανικά (για τα αφεντικα) επίπεδα που τους επιτρέπουν να εκβιάζουν τους εργάτες να δουλεύουν για ένα ξεροκόματο.
"Υπερθέρμανση"
Στην Γερμανία η ανεργία έχει σημειώσει πραγματικά μια μικρή κάμψη τους τελευταίους μήνες. Αλλά οι ανησυχίες της ΕΚΤ δεν προέρχονται από την γερμανική αγορά εργασίας: αυτό που ανησυχεί τον Τρισέ είναι η "υπερθέρμανση" της οικονομίας της Κίνας. Ναι καλά διαβάσατε: της Κίνας. Οι παρακάτω γραμμές από την εφημερίδα Φαϊνάνσιαλ Τάιμς είναι αποκαλυπτικές:
"Πριν από δυο μήνες ο Ζχού Ξινζχί, επικεφαλής μιας ένωσης παραγωγών λαμπτήρων από την βιομηχανική πόλη Φοσάν της νότιας Κίνας, ξεκίνησε ένα ταξίδι στο Γκουανκξί με στόχο την εξεύρεση εργατών. Προσφέροντας έναν μηνιάτικο μισθό 1.600 ρεμπίμπι (περίπου 250 Ευρώ) ήλπιζε να εξασφαλίσει 500 εργάτες. Βρήκε 10. Αλλες ευκαιρίες, η αύξηση του πληθωρισμού (στην Κίνα) και η πρόσφατη τάση αύξησης των μισθών έκαναν την προσφορά του μη ελκυστική...
Οι επιπτώσεις από τις αυξήσεις στους μισθούς της Κίνας, παράλληλα με την οικονομική άνθηση τόσο εκεί όσο και στις άλλες αναδυόμενες οικονομίες, έγιναν αισθητές στην απομακρυσμένη Φρανκφούρτη αυτή την εβδομάδα. Το γεγονός ότι ο κύριος Ζχού θα πρέπει να πληρώσει μεγαλύτερα μεροκάματα για να προσελκύσει εργάτες θα ανεβάσει τις τιμές των λαμπτήρων που εισάγονται από την Κίνα στη Γερμανία... ο πληθωρισμός στη Γερμανία και τα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη θα ανέβει σταθερά, απαιτώντας δράση από την ΕΚΤ."
Μέχρι πριν από λίγο αυτό που μας απειλούσε ήταν, υποτίθεται τα χαμηλά μεροκάματα της Κίνας: αν θέλαμε να διατηρήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας και τις δουλειές, έλεγε η προπαγάνδα, θα έπρεπε να σφίξουμε και άλλο το ζωνάρι. Οι πιέσεις της Δύσης πάνω στην Κίνα να αυξήσει την ισοτιμία του νομίσματός της (και με αυτόν τον τρόπο να μειώσει την ψαλίδα ανάμεσα στα κινεζικά και τα ευρωπαϊκα ή αμερικανικά μεροκάματα), μας έλεγαν, ήταν για το συμφέρον μας.
Τώρα που τα μεροκάματα στην Κίνα ανεβαίνουν (χάρη στις απεργίες στην Κίνα και όχι χάρη στις πιέσεις της Δύσης), μας λένε ότι έρχεται μια νέα απειλή: ο εισαγόμενος πληθωρισμός. Πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτό το νέο τέρας; Μα σφίγγοντας το ζωνάρι φυσικά...