Πρώτη μίλησε η Δέσποινα, συμβασιούχος του Δήμου Αθήνας: «Είμαι καταληψίας και χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι εδώ μαζί σας. Ο αγώνας μας είναι πάρα πολύ δύσκολος, αλλά είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε μέχρι τη νίκη. Η νίκη είναι αυτονόητη, χάνουμε τη δουλειά μας και βγαίνουμε στο δρόμο. Θέλω να σας ευχαριστήσω και να τονίσω ότι ο αγώνας όλων μας είναι κοινός, αυτό που προσπαθούμε μέσα από το Δημαρχείο είναι να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, παντού, σε όλη την Ελλάδα και εύχομαι να γίνει αφετηρία για κάτι καλύτερο σε αυτόν τον τόπο». Η Μαριάννα από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων μίλησε για την κατάληψη στον χώρο της, αλλά και σαν πρώην εργαζόμενη στην Ολυμπιακή για την περσινή κατάληψη των απολυμένων της Ολυμπιακής στο Εθνικό Λογιστήριο.
«Αύριο ξεκινάμε δύο 48ωρες» είπε η Αννα εργαζόμενη σε εφημερίδα. «Τα αφεντικά στα ΜΜΕ, μας ζητάνε μείωση 15% στους μισθούς μας και μη νομίζετε ότι παίρνουμε πολλά, προωθούν απολύσεις, καταστρατηγούν ωράρια και μας αφήνουν απλήρωτους. Παρά την πολύ συντηρητική, ξεπουλημένη θα την χαρακτήριζα ηγεσία του Σόμπολου, καταφέραμε να βγουν δύο 48ωρες. Εχουμε να κάνουμε με ένα δυνατό αντίπαλο και πρέπει να δυναμώσουμε τις ομάδες περιφρούρησης, να νικήσουμε, να δώσουμε δύναμη σε όσους άλλους αγωνίζονται».
Μεγάλη ήταν και η συμμετοχή μεταναστών από: Μαρόκο, Συρία, Σενεγάλη. O Σισέ από τη Σενεγάλη υποστήριξε ότι οι ιμπεριαλιστές δεν έχουν ακόμα ηττηθεί και συνεχίζουν να σπέρνουν την καταστροφή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, θέλοντας τώρα να επεκτείνουν την καταστροφή και στις χώρες που γίνονται οι επαναστάσεις. «Ο κόσμος ξυπνάει και αυτό φαίνεται και στην Ελλάδα και στις χώρες του Μαγκρέμπ» τόνισε ο Ταουφίκ, ένας από τους 300 απεργούς πείνας. Ο Σαϊντ από το Μαρόκο αναφέρθηκε στις επαναστάσεις ενάντια στην αποικιοκρατία τη δεκαετία του ’60 και την κοινή αραβική ταυτότητα.
Η Αίγυπτος δεν είναι μακριά
«Δεν μπορούμε να χάνουμε από τα μάτια μας τις αντιστάσεις μέσα στην ίδια την Ελλάδα, η Αίγυπτος δεν είναι μακριά» είπε η Θένια, ενώ ο Γιάννης από τα Πετράλωνα τόνισε ότι η καταστροφή που σπέρνουν οι ιμπεριαλιστές είναι ανάλογη με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν να επιβάλλουν τον έλεγχό τους. Η Γεωργία έθεσε το ερώτημα μήπως φαντασιωνόμαστε ότι υπάρχει τόση μεγάλη αντίσταση, θεωρώντας ως βασικό πρόβλημα του κινήματος την πολυδιάσπαση της αριστεράς. Ο Νίκος, συνταξιούχος από το ΙΓΜΕ τοποθετήθηκε στο ερώτημα για το ρόλο των βάσεων και της κυβέρνησης στην Κύπρο. Η Βάγια, εργαζόμενη στο ΥΠΕΧΩΔΕ έθεσε το ερώτημα αν οι βομβαρδισμοί βοηθάνε ή όχι τους αντικαθεστωτικούς στη Λιβύη. Η Χριστίνα, φοιτήτρια στην ΑΣΟΕΕ τόνισε την ανάγκη για πραγματική ενημέρωση για το τι συμβαίνει στον κόσμο, φέρνοντας σαν παράδειγμα τις ανταποκρίσεις από τους συντρόφους στην Αίγυπτο, στην εργατική αλληλεγγύη, που έκαναν πιο εύκολη την κατανόηση των τελευταίων γεγονότων. Τέλος, η παλαίμαχος του κινήματος της αντίστασης Κατίνα Σηφακάκη έδωσε με την τοποθέτησή της δύναμη και αυτοπεποίθηση σε όλους τους παραβρισκόμενους. «Η δύναμη που μπορεί να τους συντρίψει είναι η αντίσταση των απλών ανθρώπων, όχι οι κοινοβουλευτικές καρέκλες, από αυτές μην περιμένετε να δείτε συντάξεις, δουλειές, ελευθερία» τόνισε.