Μαζικές απεργίες και τεράστιες διαδηλώσεις σαρώνουν την Καταλονία σαν απάντηση στις βάναυσες ποινές που επέβαλε το ανώτατο δικαστήριο του ισπανικού κράτους σε κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες υπέρ της ανεξαρτησίας, ποινές που έφτασαν τα 13 χρόνια φυλάκισης για τον Oriol Jonqueras, τον αντιπρόεδρο της Καταλονίας, και τα 9 με 12 χρόνια για τους υπόλοιπους.
Την Παρασκευή 18/10 πραγματοποιήθηκε γενική απεργία που παρέλυσε το μεγαλύτερο μέρος της Καταλονίας. Παρόλο που καλέστηκε από δύο μικρότερες εργατικές ομοσπονδίες συνδικάτων, μεγάλα τμήματα των Καταλανών εργαζομένων απάντησαν θετικά στο κάλεσμα και απήργησαν. Την ίδια ημέρα έγιναν μαζικότατες διαδηλώσεις στις μεγάλες πόλεις.
Στη Βαρκελώνη, πάνω από 500.000 άτομα συμμετείχαν στη διαδήλωση. Οι προσυγκεντρώσεις από τις γύρω περιοχές πριν φτάσουν με τα πόδια στο κέντρο μπλόκαραν 20 δρόμους μπαίνοντας στην πρωτεύουσα. Μεγάλα τμήματα οργανωμένων εργαζομένων συμμετείχαν στη διαδήλωση, συμπεριλαμβανομένων των λιμενεργατών της Βαρκελώνης και των πυροσβεστών, οι οποίοι είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος υπέρ της ανεξαρτησίας το 2017. Στη Χιρόνα, η οποία έχει πληθυσμό 100.000 κατοίκων, εκτιμάται ότι διαδήλωσαν 45.000.
Η γενική απεργία ήταν η κορύφωση μιας εβδομάδας μαζικών διαμαρτυριών. Οι φοιτητές προχώρησαν σε αποχή και κατέλαβαν πολυάριθμα πανεπιστήμια σε όλη την Καταλονία, όπως το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, το Universitat Politecnic de Catalunya και το Πανεπιστήμιο της Χιρόνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα των διαδηλωτών υπέρ της δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ, οι διαδηλωτές κατέλαβαν το αεροδρόμιο El Prat της Βαρκελώνης με αποτέλεσμα χιλιάδες ακυρωμένες πτήσεις.
Πολλές από αυτές τις διαμαρτυρίες αντιμετωπίστηκαν με βάναυσες επιθέσεις της αστυνομίας, όχι μόνο από τις ισπανικές δυνάμεις καταστολής αλλά και από την περιφερειακή δύναμη της Καταλονίας. Ένας νέος διαδηλωτής έχασε το ένα μάτι του κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας στο αεροδρόμιο όταν η αστυνομία πυροβόλησε με σφαίρες από καουτσούκ. Η αστυνομία έκανε άγριες επιδρομές στους δρόμους της Βαρκελώνης για να διαλύσει τους διαδηλωτές, επιτιθέμενη ακόμη και σε καθιστικές διαμαρτυρίες.
Αστυνομική βία
Οι πολιτικοί της δεξιάς, όπως ο Albert Rivera των Ciudadanos και οι ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος (PP), ισχυρίζονται ότι η βία προκλήθηκε από τους διαδηλωτές και κάλεσαν την κυβέρνηση του PSOE να επαναφέρει την κατάργηση της αυτονομίας και την άμεση διακυβέρνηση της Καταλονίας από το ισπανικό κράτος. Σκανδαλωδώς και ο υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης της Καταλονίας, Miquel Buch, υπερασπίστηκε τις ενέργειες της αστυνομίας. Ο Pablo Iglesias των Podemos εξέφρασε την αλληλεγγύη του προς τους κρατούμενους αλλά επέμεινε: «Όλοι θα πρέπει να σεβαστούν τον νόμο και να αποδεχτούν τις ποινές». Από το συνθήμα για "επίθεση στον ουρανό" όταν ξεκινούσαν οι Podemos το 2014, δεν έχει απομείνει ούτε η παραμικρή ανάμνηση.
Το ακροδεξιό κόμμα Vox προσπάθησε να κινητοποιηθεί ενάντια στο κίνημα και υπήρξαν πολλές επιθέσεις εναντίον διαδηλωτών από ναζιστικές συμμορίες στη Βαρκελώνη. Η αστυνομία έκανε λίγα πράγματα για να τους σταματήσει και επικεντρώθηκε στις επιθέσεις εναντίον των διαδηλωτών.
Αλλά η Καταλονία δεν αντιστέκεται μόνη της. Διαδηλώσεις έγιναν και εκτός της Καταλονίας, κυρίως στη Χώρα των Βάσκων, αλλά - και αυτό είναι πολύ σημαντικό- και στη Μαδρίτη, στη Βαλένθια, στη Γρανάδα και στη Σεβίλλη. Οι περισσότερες από αυτές δέχθηκαν επίσης τις βίαιες επιθέσεις της αστυνομίας.
Στις 10 Νοέμβρη είναι η ημερομηνία των εκλογών, οι τέταρτες που γίνονται τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το PSOE είναι μπροστά στις δημοσκοπήσεις, ενώ το PP είναι περίπου 5 εκατοστιαίες μονάδες πίσω και το Vox βρίσκεται περίπου στο 10% των ψήφων.
Στην Καταλονία, οι πρόσφατες κινητοποιήσεις έχουν αναζωογονήσει τον ενθουσιασμό για τον αγώνα μετά από μια μακρά περίοδο απραξίας και εμπλέκουν πολύ περισσότερα στρώματα από το παραδοσιακό κίνημα ανεξαρτησίας.
Είναι ζωτικής σημασίας η αριστερά να σταματήσει την αποτυχημένη στρατηγική της οικοδόμησης διαταξικών εκλογικών μπλοκ με την καταλανική δεξιά όπως με τον υπουργό Εσωτερικών Buch. Αντίθετα χρειάζεται να κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στον αγώνα για την ανεξαρτησία και μια ριζική αλλαγή της κοινωνίας από τα κάτω. Μια τέτοια στρατηγική μπορεί να προσφέρει ένα εντελώς διαφορετικό όραμα μιας ανεξάρτητης Καταλονίας και να διευρύνει την επιρροή του κινήματος συμπεριλαμβάνοντας και τα μεγάλα κομμάτια της ισπανόφωνης εργατικής τάξης.
Ανταπόκριση του Άντριου Νίκολ από την Καταλονία