Οι θυσίες ήταν καταστροφικές

η «μάχη ενάντια στους κερδοσκόπους» χάθηκε. Την Παρασκευή η Ελλάδα, που «θα αντιμετώπιζε την κρίση με τις δικές της δυνάμεις» υπέβαλλε επίσημη αίτηση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την άμεση ενεργοποίηση του «μηχανισμού στήριξης».

Όλους αυτούς τους μήνες η κυβέρνηση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που την στηρίζουν μας έλεγαν ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ και την ΕΕ αποτελεί απλά ένα «δίχτυ ασφαλείας». Ο ακροβάτης, όμως, δεν στηρίζεται στο δίχτυ από κάτω του: στηρίζεται στην τέχνη του, στην ικανότητά του να ισορροπεί πάνω στο σχοινί. Έχετε δει ποτέ ακροβάτη να θριαμβολογεί γιατί έπεσε στο δίχτυ;

Η αποτυχία δείχνει ανάγλυφα πόσο μάταιες ήταν όλες αυτές οι φοβερές θυσίες του διαβόητου ´Πακέτου Σταθεροποίησης´. Όπως όλοι οι βρικόλακες που τρέφονται από τις σάρκες των ζωντανών έτσι και οι ´αγορές´, που άλλοτε ονομάζονται ´επενδυτές´, άλλοτε ´τραπεζίτες´ και άλλοτε ´κερδοσκόποι´, ζητούσαν αίμα. Ο Παπακωνσταντίνου και ο Παπανδρέου έτρεχαν, κάθε φορά, να ικανοποιήσουν κάθε τους παρανοϊκή απαίτηση, αδιαφορώντας προκλητικά για την φτώχεια, τον πόνο και τη δυστυχία που θα άφηναν πίσω τους αυτές οι αφαιμάξεις. Έπρεπε να ´καλμάρουμε τις αγορές´, πάση θυσία.

Αλλά το μόνο που κατάφεραν οι θυσίες ήταν να ανοίξουν ακόμα περισσότερο την όρεξη των αγορών. Όπως οι καρχαρίες έτσι και οι κερδοσκόποι τρέχουν όπου μυρίζονται αίμα. Και η κυβέρνηση έστελνε το μήνυμα ότι ήταν διατεθειμένη να φτάσει μέχρι τα άκρα. Ότι ζητήσουν οι αγορές! Απόλυση των εκτάκτων του δημοσίου; Αμέσως! Αύξηση στους έμμεσους φόρους; Έφτασε! Καρατόμηση του 14 μισθού; Μάλιστα. Πετσόκομμα στις συντάξεις; Έγινε. Ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, απαγόρευση των προσλήψεων; Χαρά μας να σας εξυπηρετήσουμε!

Όπως ήταν αναμενόμενο, αντί να μειώνει τα spread, κάθε ανακοίνωση πρόσθετων μέτρων, κάθε καινούργιο πακέτο περικοπών, κάθε νέα επίθεση στους εργάτες και τους φτωχούς τα έστελνε ακόμα πιο ψηλά.

Στοιχήματα

Και τα στοιχήματα ότι η Ελλάδα τελικά θα χρεοκοπήσει -τα διαβόητα CDS (υποτίθεται ασφάλιστρα έναντι κινδύνου χρεοκοπίας)- έπαιρναν φωτιά. Όπως φάνηκε και από το σκάνδαλο της Γκόλντμαν Σακς, άλλωστε, αυτοί που απαιτούσαν τα ολοένα και μεγαλύτερα επιτόκια και αυτοί που τροφοδοτούσαν τα σενάρια της χρεωκοπίας ´επενδύοντας´ εκατομμύρια σε CDS κάθονταν απλά στα διπλανά γραφεία.

Αλλά η κυβέρνηση ´το χαβά της´. Τώρα με την προσφυγή στον ´μηχανισμό στήριξης´ του ΔΝΤ και της ΕΕ αποδεικνύεται έμπρακτα πόσο όχι μόνον μάταιες αλλά και καταστροφικές ήταν όλες αυτές οι θυσίες. Κι όμως η κυβέρνηση επιμένει και τώρα ότι θα «σωθούμε» με νέες και μεγαλύτερες θυσίες.

Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ κάνουν λόγο για ´πακέτο σωτηρίας´ και ´βοήθεια´: σωτηρία και βοήθεια για ποιούς όμως; Αυτοί που θα σωθούν από τα χρήματα του ΔΝΤ θα είναι οι διεθνείς και εγχώριοι ´επενδυτές´ που έχουν στα χέρια τους τα ομόλογα που μετατρέπονται σε κουρελόχαρτα. Οι κερδοσκόποι δηλαδή. Από την αρχή, άλλωστε, αυτούς ήθελε πάντα να διασώσει η κυβέρνηση. Δεν ήταν αποτέλεσμα βλακείας οι χειρισμοί όλων αυτών των μηνών. Αποτέλεσμα ταξικής επιλογής ήταν.

Για όλους τους άλλους, για τους απλούς ανθρώπους, τους εργάτες, τους φτωχούς, η προσφυγή στο μηχανισμό του ΔΝΤ και της ΕΕ μόνο σωτηρία δεν είναι. Η ´βοήθεια´ τους έρχεται με όρους -με δρακόντειους όρους: οι ´σωτήρες´ μας ζητάνε άμεσα έναν νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων, μειώσεων στις συντάξεις, περικοπών στους μισθούς και απολύσεων που θα περιλάβει αυτή τη φορά και τον ιδιωτικό τομέα. Ένα πρόγραμμα που -όπως γίνεται χρόνια τώρα στην βουτηγμένη μόνιμα στην κρίση Αφρική- απειλεί να βυθίσει όλη τη χώρα σε μια απύθμενη φτώχεια και δυστυχία.

Τα κανάλια θα βγούνε και πάλι να μας ζητήσουν να βάλουμε πλάτη. Το ίδιο θα κάνει και ο Σαμαράς -ας λέει ό,τι θέλει τώρα για το ΔΝΤ. Το ίδιο και ο Καρατζαφέρης. Θα τους ακούσουμε; Ούτε οι ίδιοι δεν το πιστεύουν.

«Ήμουν στη Λετονία το περασμένο καλοκαίρι», γράφει ο Γκιντεόν Ραχμάν στην εφημερίδα Financial Times, «μια χώρα που είχε ήδη αναγκαστεί να υποταχθεί σε ένα πρόγραμμα ΔΝΤ-ΕΕ... Οι συνέπειες ήταν εξαιρετικά άγριες. Είναι σαν να βλέπεις μια ολόκληρη χώρα να υπόκειται στο οικονομικό αντίστοιχο μιας χημειοθεραπείας... Εντυπωσιάστηκα από την στωικότητα με την οποία τις αποδέχτηκαν οι Λετονοί. Φοβάμαι, όμως, ότι οι Έλληνες δεν θα είναι τόσο δεκτικοί -και ότι σύντομα μπορεί να παρουσιαστούν ταραχές στους δρόμους...»

Εμείς δεν ´φοβόμαστε´ καθόλου ότι θα υπάρξουν ´ταραχές´. Το ελπίζουμε. Και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να γίνουν οι φόβοι τους και οι ελπίδες μας πραγματικότητα.