ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 19 ΜΑΗ: Εμπρός για καταλήψεις μαζί με την Πανεργατική

Γίνονται, όμως, και σε μια στιγμή, που με αφετηρία τη φετινή Πρωτομαγιά ξεκινάει μια νέα κοινωνική έκρηξη, με την Πανεργατική απεργία στις 5 Μάη, τις καθημερινές κινητοποιήσεις των δασκάλων, με απεργίες σε μια σειρά απο χώρους, απο τα ΜΜΕ μέχρι τις Συγκοινωνίες.

Όπως και την Ανοιξη του 2006, ακριβώς πριν τέσσερα χρόνια οι φοιτητές έστειλαν το μήνυμα ότι οι επιθέσεις της Νέας Δημοκρατίας δεν θα περάσουν, με ένα μαζικό κίνημα καταλήψεων, έτσι και τώρα με το ίδιο νόμισμα πρέπει να πληρώσουν τη νέα επίθεση αφεντικών, κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ.

Με καταλήψεις στις σχολές και διαδηλώσεις, γενικές συνελεύσεις, μαζική συμμετοχή στο Πανεργατικό απεργιακό συλλαλητήριο, με οργάνωση της συμπαράστασης και συντονισμό με τους εργαζόμενους που βγαίνουν σε απεργίες. Ενάντια στο Πρόγραμμα Σταθερότητας, τη λιτότητα, τη ψήφιση και την εφαρμογή του Πολυνομοσχέδιου της Διαμαντοπούλου.

Γιατί βέβαια, η ανώτατη εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από τον σχεδιασμό των επιθέσεων του μαύρου μπλοκ κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ. Στα πανεπιστήμια, η προσπάθεια επιβολής του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων που αξιολογεί τους αποφοίτους, διαχωρίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα από το πτυχίο και διαλύει στην ουσία τις συλλογικές συμβάσεις οδηγώντας σε ατομική διαπραγμάτευση δεν είναι τίποτα άλλο από προσπάθεια εμπέδωσης των αντεργατικών μέτρων του προγράμματος σταθερότητας και των εντολών του ΔΝΤ και μέσα στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης.

Η πραξικοπηματική προσπάθεια της Διαμαντοπούλου να αναγνωρίσει τα ΚΕΣ παρά την μη ψήφιση των τροποποιήσεων στο άρθρο 16 και παρά τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, εντάσσεται στην ίδια λογική της εμπορευματοποίησης κάθε δημόσιου αγαθού και των περικοπών στις δημόσιες δαπάνες με σκοπό την μετατροπή της δημόσιας παιδείας σε ένα ακόμα κερδοφόρο τομέα παροχής υπηρεσιών.

Η καταστολή και η καταπάτηση του ασύλου είναι κομμάτι της προσπάθειας τρομοκράτησης, κατασυκοφάντησης και φίμωσης του φοιτητικού κινήματος.

Μιας προσπάθειας που έχει ως σκοπό την διάλυση των εστιών συλλογικής αντίστασης που υπάρχουν μέσα στα ΑΕΙ.

Μαζί

Οι φοιτητές δεν μπορούν να δώσουν αυτοτελώς αυτές τις μάχες. Η απάντηση των φοιτητών δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργάνωση του κοινού αγώνα με τους εργαζόμενους. Όπως όλο το προηγούμενο διάστημα πρωταγωνίστησαν στις πολιτικές μάχες ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες συμμετέχοντας στα μεγάλα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια και δυναμώνοντας την Κίνησης Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή. Όπως βρέθηκαν στην κορυφή της οργάνωσης της συμπαράστασης ενάντια στο κλείσιμο της ELITE και δίπλα στους απολυμένους της Ολυμπιακής που είχαν καταλάβει την Πανεπιστημίου, έτσι και τώρα το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βρεθεί στην πρωτοπορία της αγωνιστικής κλιμάκωσης.

Η προεκλογική περίοδος είναι μια περίοδος αγώνων και έντονης πολιτικοποίησης που πρέπει να οδηγήσει σε δυνάμωμα των πρωτοπόρων κομματιών του φοιτητικού κινήματος, των κομματιών της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς. Οι εκλογές είναι μια τεράστια ευκαιρία ώστε να εκφραστεί όλο εκείνο το πρωτοπόρο κομμάτι των φοιτητών που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης-Ε.Ε.- ΔΝΤ. Όμως μαζί με το δυνάμωμα της αντίστασης, στις φοιτητικές εκλογές φέτος γίνεται ακόμα πιο έντονη η μάχη των ιδεών. Η μάχη της καταδίκης της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ, η μάχη της άρνησης των ρεφορμιστικών πολιτικών των σχημάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς που, και το δυνάμωμα του πιο προχωρημένου κομματιού του φοιτητικού κινήματος. Η ψήφος στην ΕΑΑΚ είναι ψήφος ανατροπής.