Κανένα μέσο μεταφοράς δεν κινήθηκε από τις 11 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα και οι απεργοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Κοτζιά για να ξεκινήσουν την πορεία τους προς το Σύνταγμα. Η πολιτική συζήτηση υπήρχε σε κάθε πηγαδάκι και η οργή για τα μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας και την προσφυγή στο ΔΝΤ ξεχείλιζε.
«Είναι πρωτόγνωρα τα μέτρα που πάνε να περάσουν. Δεν έχει ξαναγίνει παρόμοια επίθεση. Πρέπει να παλέψουμε και για μας, αλλά και για το μέλλον των παιδιών μας. Αυτή τη στιγμή αν περάσουν δεν θα μπορούν διάφοροι να επιβιώσουν. Νομίζω ότι μόνο με κλιμάκωση των αγώνων μπορούν να πάρουν πίσω τα μέτρα. Ο συντονισμός των συγκοινωνιών είναι πολύ καλό βήμα παρόλο που βρίσκεται σε αρχικό στάδιο», δήλωσε στην ΕΑ ο Γιάννης Καραμολέγκος, εργαζόμενος στον ΗΣΑΠ.
Όσο περνούσε η ώρα η συμμετοχή στη συγκέντρωση μεγάλωνε και οι συζητήσεις γίνονταν πιο πλούσιες. Σε αυτό βοηθούσαν και μέλη του ΣΕΚ που διακινούσαν την Εργατική Αλληλεγγύη μαζί με το πρόγραμμα του Μαρξισμού.
«Εγώ είμαι από τον ΗΣΑΠ. Επιτίθενται στα ασφαλιστικά και τα εργασιακά μας δικαιώματα που είναι κατακτημένα χρόνια τώρα, πάρα πολλά χρόνια. Θέλουν να καταργήσουν και τα πιο βασικά όπως είναι οι Συλλογικές Συμβάσεις που είναι η απαρχή της εργατικής δύναμης για να μας αποτελειώσουν. Για μένα το να συμμετέχω στις κινητοποιήσεις είναι αυτονόητο. Είναι βοηθητικό να συντονιστούν οι ομοσπονδίες. Δουλεύω πάνω από 15 χρόνια στον ΗΣΑΠ, αλλά δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Η κοινή στάση εργασίας αποφασίστηκε παρόλο που αυτά τα σωματεία έχουν δυνατές ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, δεν είναι αριστερά σωματεία, υπάρχει μεγάλη πίεση από τον κόσμο. Αυτό είναι που έχει αρχίσει να υπάρχει», μας είπε η Ευαγγελία Τσιλιβίδου. Εκείνη τη στιγμή έφτασαν και οι εργαζόμενοι από τον ΗΛΠΑΠ με πορεία αφού είχαν οργανώσει προσυγκέντρωση.
Σημασία
Στη συνέχεια υπήρχαν χαιρετισμοί από έναν εκπρόσωπο από κάθε συγκοινωνία. Όλοι τόνισαν την ιστορική σημασία που έχει ο συντονισμός των συνδικάτων στις συγκοινωνίες που δεν έχει επιτευχθεί εδώ και πολλά χρόνια και ότι χρειάζεται να αναβαθμιστεί.
Εξήγησαν ότι τα μέτρα που περνάει το Πρόγραμμα Σταθερότητας, αλλά και αυτά που θα έρθουν μέσω του ΔΝΤ θα είναι περικοπές στους μισθούς, απελευθέρωση των απολύσεων, ελαστικοποίηση της εργασίας. Τόνισαν ότι πρέπει να δώσουν μάχη για τις δημόσιες συγκοινωνίες και να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια και συντήρηση των μέσων για όλο το επιβατικό κοινό.
Αμέσως μετά ξεκίνησε η διαδήλωση προς το Υπουργείο. Στην κορυφή της πορείας υπήρχε ένα κοινό πανό από όλες τις ομοσπονδίες με σύνθημα «όχι στον εργασιακό Μεσαίωνα του ΔΝΤ» και πίσω από αυτό το πανό των εργαζόμενων στον ΟΑΣΑ που υπογράμμιζε ότι «η συγκοινωνία είναι κοινωνικό αγαθό».
Μαζί με τους εργαζόμενους διαδήλωσαν με πανό και φοιτητές του ΣΕΚ από διάφορες σχολές. «Έχουμε έρθει σήμερα για συμπαράσταση στο δίκαιο αγώνα των εργατών. Θέλουμε να κάνουμε πράξη το σύνθημα ότι φοιτητές και εργάτες είναι ενωμένοι. Η πλειοψηφία της κοινωνίας διαφωνεί με τα βάρβαρα μέτρα του Παπανδρέου και του ΔΝΤ. Για αυτό και πρέπει να στηρίξουμε τα πιο πρωτοπόρα κομμάτια των εργατών που θα βγουν με απεργίες βάζοντας και την προοπτική για την ανατροπή αυτού του συστήματος», μας είπε ο Δημήτρης Αγωγιάτης, φοιτητής από το Μαθηματικό.
Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης μιλήσαμε με τον Σταύρο Μανίκα, εργαζόμενο στην ΕΘΕΛ για τη σημασία της κινητοποίησης και πως βλέπει τη συνέχεια. «Η κυβέρνηση ετοιμάζει μέτρα για μας. Πρέπει να δούμε τι θα γίνει με τις μεταφορές. Η ενοποίηση είναι προβληματική. Η κυβέρνηση δεν μας λέει τι σκέφτεται να κάνει, τι θα είναι το εργατικό καθεστώς. Εγώ πιστεύω ότι αν κατέβουν όλοι οι εργαζόμενοι στο δρόμο δεν θα περάσει τίποτα. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Η ουσία είναι ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να μαζέψουμε όλο τον κόσμο, να τους δείξουμε ότι είναι κοινό το πρόβλημα και ότι κοινά πρέπει να το αντιμετωπίσουμε».
Επιτυχία
Η επιτυχία της στάσης εργασίας και η μεγάλη συμμετοχή στην διαδήλωση ήταν σημαντική. Οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες μπορούν μέσω και του συντονισμού που έχουν ξεκινήσει να παίξουν σημαντικό ρόλο στην απόκρουση των επιθέσεων και να αποτελέσουν παράδειγμα και για άλλους κλάδους.
Έχουν πετύχει σημαντικές νίκες στο παρελθόν μέσα από τους αγώνες τους και έχουν συμβάλλει με τον καλύτερο τρόπο για να έχουμε δημόσιες συγκοινωνίες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα πολλοί αναφέρονται στην απεργία της ΕΑΣ (η σημερινή ΕΘΕΛ) που κράτησε 18 μήνες συγκρούστηκε με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη το ´90-´93 και κατάφερε να επιβάλλει την επανακρατικοποίηση των μπλε λεωφορείων.
Το 1996 με συντονισμένο αγώνα όλων των ομοσπονδιών κατάφεραν να αποκρούσουν τα σχέδια του Σημίτη για «νοικοκύρεμα» των συγκοινωνιών με πρόσχημα την Ολυμπιάδα που αρχικά θα σήμαινε περικοπές σε προσωπικό και δρομολόγια και στη συνέχεια καθαρές ιδιωτικοποιήσεις. Εκτός από την απόκρουση των επιθέσεων, κατάφεραν να επιβάλλουν την ανανέωση των στόλων για περισσότερο ασφαλείς συγκοινωνίες.
Το 2004 χωρίς να αποδεχτούν τις πιέσεις για «εθνική ομοψυχία» μέσα στην Ολυμπιάδα οργάνωσαν κοινές απεργιακές κινητοποιήσεις και κατάφεραν να πάρουν το επίδομα για την έξτρα δουλειά που έκαναν κατά τη διάρκεια των Αγώνων με υποχώρηση της κυβέρνησης Καραμανλή.
Αυτές οι εμπειρίες δείχνουν το δρόμο και για το σήμερα. Χρειάζεται να συνεχίσει ο συντονισμός και να διευρυνθεί και στις υπόλοιπες ΔΕΚΟ, να μπει η προοπτική της απεργίας διαρκείας. Η μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες στις 5 Μάη είναι ο τρόπος για να βγουν νέες Πανεργατικές, για να ανατρέψουμε τα μέτρα λιτότητας.