Μαρξισμός 2010: Xαιρετίσματα από την Τουρκία

Στις πάνω από δεκαπέντε συζητήσεις που οργανώθηκαν τις τρεις αυτές μέρες συμμετείχαν εκατοντάδες αγωνιστές, με τη νεολαία να δίνει δυναμικά το παρόν.

Το ΔΝΤ βρίσκεται εδώ και χρόνια στην Τουρκία πιέζοντας για όλο και περισσότερες και μεγαλύτερες επιθέσεις ενάντια στην εργατική τάξη. Μια από τις δυνατές στιγμές του τριημέρου ήταν η συζήτηση με τη συμμετοχή απεργών από την μεγάλη απεργία της Τεκέλ ενάντια στο κλείσιμο και τις μαζικές απολύσεις που έφερε η ιδιωτικοποίηση που προώθησε η κυβέρνηση Ερντογάν. Ο συνδικαλιστής Μετίν Κιλίντς ευχαρίστησε τους συντρόφους του DSIP στην Αγκυρα γιατί πρωταγωνίστησαν στη συμπαράσταση στους απεργούς, αλλά και γιατί συγκρούστηκαν με την προσπάθεια διάσπασης των εργαζομένων σε κούρδους και τούρκους και ζήτησε τη συνέχιση αυτής της συμπαράστασης στους αγώνες που έρχονται.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε και η ίδια η συζήτηση για το ζήτημα της καταπίεσης των Κούρδων, στην οποία στο πάνελ ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Σεμπαχάτ Τουντσέλ από το φιλοκουρδικό Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας που συνεχίζει να είναι στόχος των επιθέσεων των φασιστών, αλλά και του στρατού και της αστυνομίας. Τονίστηκε ιδιαίτερα από όλους τους ομιλητές ότι η απάντηση στην καταπίεση βρίσκεται στην ενότητα και την κοινή δράση τούρκων και κούρδων εργατών. Προβλήθηκε επίσης βίντεο από την περσινή μαζική οργισμένη διαδήλωση στο Ταξίμ της Ιστανμπούλ, διαδήλωση που ακολούθησε τη δολοφονία της 14χρονης κούρδης Σειλάν από τον στρατό το περασμένο φθινόπωρο.

Μεγάλη συζήτηση έγινε, βέβαια, για την πρόσφατη αποκάλυψη της συνομωσίας «Εργκενεκον» - η τουρκική επιχείρηση gladio - με την οποία πολλοί στρατιωτικοί, ανάμεσά τους και οι αρχηγοί των τριών όπλων, δικαστές, επιχειρηματίες και πολλοί άλλοι, ετοίμαζαν αποσταθεροποίηση με προβοκάτσιες, δολοφονίες, συλλήψεις και στη συνέχεια πραξικόπημα. Επισημάνθηκε η ανάγκη στήριξης της προτεινόμενης για τους επόμενους μήνες αναθεώρησης του Συντάγματος που είχε διαμορφωθεί από τη χούντα του Εβρεν στις αρχές της δεκαετίας του ´80.

Αλλαγές

Τονίστηκε η υποχωρητικότητα και η αδυναμία της κυβέρνησης Ερντογαν να τα βάλει με αυτές τις δυνάμεις κι η ανάγκη αγώνων από τα κάτω για να επιβληθούν ακόμα πιο ριζικές αλλαγές από αυτές που προτείνονται στο Σύνταγμα - όπως η τιμωρία των ενόχων του πραξικοπήματος του 1980. Εντονη κριτική έγινε, από την άλλη, για την αδυναμία της πλειοψηφίας της σύγχρονης αριστεράς στην Τουρκία να συγκρουστεί αποτελεσματικά με το μιλιταρισμό, θεωρώντας την κεμαλική παράδοση και τους σημερινούς εκφραστές της «πιο προοδευτικούς» από την κυβέρνηση Ερντογάν.

Στη συζήτηση για την κρίση στην Ελλάδα ομιλητές ήταν ο Γιώργος Πίττας από την Εργατική Αλληλεγγύη που μετέφερε τις εικόνες της σκληρής επίθεσης κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και της εργατικής αντίστασης, ενώ ο Ερσίν Τεκ, φοιτητής, μίλησε για τη σπουδαιότητα του Πολυτεχνείου ´73 και της Μεταπολίτευσης που έβαλαν στην άκρη την άκρα δεξιά και τους μιλιταριστές δημιουργώντας μια παράδοση αγώνων. Στην συζήτηση για την παγκόσμια Αριστερά ο Στέφαν Μπορνόστ από το Die Linke και το Marx21 μίλησε για την εμπειρία στη Γερμανία, ενώ ο Γιώργος Πίττας από το ΣΕΚ ενημέρωσε για τις εξελίξεις που οδήγησαν τα τελευταία δύο χρόνια στη δημιουργία και τον καθοριστικό ρόλο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Σίγουρα, μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές του τριημέρου ήταν η συζήτηση την τρίτη μέρα, αφιερωμένη στην επέτειο του ξεκινήματος της σφαγής των Αρμενίων το 1915 η οποία δεν αναγνωρίζεται από το σύγχρονο τουρκικό κράτος. Θυμίζουμε ότι η δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου-εκδότη Χραν Ντινκ από τους φασίστες το 2007 είχε ξεσηκώσει την οργή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που ξεχύθηκαν τότε στους δρόμους της Ιστανμπούλ.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, για πρώτη φορά στην ιστορία, οργανώθηκε στο κέντρο της Ιστανμπούλ εκδήλωση μνήμης της σφαγής των Αρμενίων. Παρά την παρουσία των τουρκικών ειδικών δυνάμεων που είχαν περικυκλώσει το σημείο της συγκέντρωσης - έπρεπε να περάσεις από την αλυσίδα τους για να φτάσεις - πάνω από χίλια άτομα συγκεντρώθηκαν σε μια σιωπηλή καθιστική διαμαρτυρία με δεκάδες κάμερες και δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο να καλύπτουν το γεγονός. Η προσπάθεια των φασιστών Γκρίζων Λύκων να προβοκάρουν τη συγκέντρωση έπεσε στο κενό καθώς ήταν πολύ λιγότεροι. Η συγκέντρωση έκλεισε με μια δυναμική πορεία στον κεντρικό δρόμο Ιστικλάλ, με συνθήματα «εργάτες ενωμένοι ποτέ νικημένοι» στα τούρκικα και άλλα. Ο ρόλος του DSΙP στην οργάνωση της συγκέντρωσης ήταν κεντρικός, με τη μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων της αριστεράς να απέχει, αλλά πλήθος κόσμου να συμμετέχει σε αυτήν.

Το τριήμερο Μαρξισμός έκλεισε με τη Διεθνή, ενώ στη γιορτή που ακολούθησε, όπως και στα διαλείμματα του τριημέρου, τα πηγαδάκια διέκοπταν συχνά τα έντονα χειροκροτήματα και οι πανηγυρισμοί των συντρόφων κάθε φορά που ένας νέος σύντροφος έπαιρνε την κάρτα μέλους. Eπόμενα βήματα η διαδήλωση ενάντια στα πυρηνικά και η συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς.

• Η Γιλντίζ Ονέν από το DSIP θα είναι ομιλήτρια στις συζητήσεις του Μαρξισμός 2010.