Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο στην Θεσσαλονίκη

Γίναμε κέντρο για ένα ολόκληρο κόσμο που σταματούσε, συζητούσε και αγόραζε «δύσκολους» τίτλους. Σε διάφορες στιγμές οι σύντροφοι βρίσκονταν κυριολεκτικά περικυκλωμένοι από κόσμο προσπαθώντας να συζητήσουν ταυτόχρονα με δυο και τρεις ανθρώπους ενώ άλλοι άκουγαν με ενδιαφέρον την ώρα που έψαχναν για το δικό τους βιβλίο. Μπορεί να γίνει κάτι με τις απεργίες; Τι κάνει η αριστερά και ποια αριστερά; Ποιος φταίει για την κρίση; Και δεκάδες άλλα ερωτήματα είναι μόνο μερικά παραδείγματα από τις θερμές συζητήσεις που εξελίχθησαν μπροστά στην αρένα του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου.

Αν στεκόσουν έξω και παρακολουθούσες στην σειρά των περιπτέρων την ροη του κόσμου, αυτές οι εκρήξεις ζωντάνιας μπροστά από το ΜΒ ήταν εντυπωσιακές. Όταν οι σύντροφοι όρθιοι μοίραζαν το τετρασέλιδο του Μαρξισμού 2010 και πρότειναν επίκαιρους τίτλους αυτό οδηγούσε πολύ συχνά το ΜΒ στο κέντρο του ενδιαφέροντος.

Οι τρεις τίτλοι που κυριάρχησαν, νομίζω πως είναι χαρακτηριστικοί της περιόδου. Το ΔΝΤ του Κρις Χάρμαν είχε την τιμητική του και σχεδόν εξαντλήθηκε δίνοντας μέσα από τις λίγες σελίδες του με απλό τρόπο την εικόνα που λείπει γύρω από το περίφημο «δίχτυ» ασφαλείας που εξοικονόμησε ο Γιωργάκης με «τόσο κόπο», όπως μας λέει. Από κοντά ακολουθεί ο «Εμφύλιος 46-49», το νέο βιβλίο του Λέανδρου Μπόλαρη, πολύτιμη βοήθεια για όλους όσους ψάχνουν τι συνέβη στην προηγουμένη επαναστατική προσπάθεια. Ενώ τρίτο στην κατάταξη έρχεται το κλασικό «Μισθωτή Εργασία και Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ όπλο για όλους εμάς που προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στους μισθούς μας και στην ζωή μας την ιδία -πως δουλεύει το σύστημα. Ελάχιστοι τίτλοι έμειναν παραπονεμένοι κυρίως γιατί δεν χωρούσαν στο τραπέζι.

Το τέλος της ΔΕΒΘ μας βρίσκει πιο πλούσιους σε εμπειρία την οποία θα χρησιμοποιήσουμε σύντομα στην επόμενη έκθεση (παραλία) ώστε να οργανώσουμε καλύτερα την παρέμβαση μας και να έρθουμε σε επαφή με ακόμη περισσότερους ανθρώπους που ψάχνουν για απαντήσεις.

Λάκης Κουτσίλας