Εικαστικό Επιμελητήριο

Τα αιτήματά μας αφορούσαν τα χρόνια προβλήματα του κλάδου που είναι η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό, καθώς και η δυσμενής θέση που έχουμε έρθει επαγγελματικά μετά την ψήφιση πολλών αντιλαϊκών μέτρων που αφορούν τον κλάδο μας όπως με την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών στους μουσικούς των νυχτερινών κέντρων.

Οι καλλιτέχνες πλήττονται από την ανεργία σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από τους άλλους κλάδους και η τέχνη κατάντησε πολυτέλεια για την πλειοψηφία του κόσμου. Ανάμεσα στα συνθήματα που φωνάξαμε ήταν «Πολιτισμός δεν γίνεται στον καπιταλισμό, θα τους ανατρέψουμε μαζί με το λαό», «Ο καλλιτέχνης είναι εργάτης του λαού και όχι ο παλιάτσος του κάθε αφεντικού», «Η τέχνη ανήκει σε όλο το λαό και όχι στο κεφάλαιο το ιδιωτικό».

Ο Υπουργός Πολιτισμού δεν μπόρεσε να μας δει. Ήταν στην Ολυμπία. Το ίδιο πρωί είχε «παραιτηθεί» για την κλοπή του Μουσείου. Η ελλιπής φύλαξη των αρχαιολογικών χώρων δείχνει ότι για τον πολιτισμό δεν περισσεύει τίποτα. Ο Υπουργός Εργασίας δεσμεύτηκε να συζητήσει με τους εκπροσώπους μας.

Η συνάντηση πράγματι έγινε στις 21/2 και καταθέσαμε τις προτάσεις μας για δημόσια ασφάλιση στους καλλιτέχνες. Η πρόταση του Υπουργού ήταν να κάνουμε επαγγελματικά ταμεία ιδιωτικά, δηλαδή να μας ασφαλίζουν ιδιωτικές επιχειρήσεις που θα τις πληρώνουμε. Όταν εξηγήσαμε το λόγο που αυτό δεν γίνεται, πρότεινε να πληρώνει ο κόσμος μέσα από τα εισιτήρια. «Μα, τα θέατρα είναι άδεια», απαντήσαμε. Μια άλλη μας πρόταση να πληρώνουν οι μεσάζοντες-θεατρικοί επιχειρηματίες, γκαλερίστες κλπ- χαρακτηρίστηκε μη βιώσιμη από τον Υπουργό.

Τελικά, ο Υπουργός πήρε τη θέση ότι δεν μπορεί να συμφωνηθεί τίποτα εν όψει εκλογών επειδή θα είναι προσωρινό. Τα χρόνια προβλήματα του κλάδου εξακολουθούν να μένουν άλυτα.

Ζωή Παπαδημητροπούλου