Τα αίσχη του Λοβέρδου

Συγχωνεύσεις νοσοκομείων, ευνοϊκότερες συμβάσεις με τα νοσοκομεία για τις ιδιωτικές ασφαλιστικές και άνοιγμα των νοσοκομείων στην αγορά, καθυστέρηση έως και 4 χρόνια για την εισαγωγή καινοτόμων φαρμάκων για σοβαρά νοσήματα (καρκίνο κλπ) που θα εισάγονται στην Ελλάδα, μόνο αφού πρώτα θα έχουν κυκλοφορήσει σε 18 χώρες της ΕΕ. Προβλέπεται, επίσης ότι τα γενόσημα φάρμακα που μέχρι τώρα καταλάμβαναν το 18% της αγοράς θα πρέπει να καταλάβουν το 50% της αγοράς, καθώς και ότι οι γιατροί του ΕΟΠΠΥ από εδώ και στο εξής θα συνταγογραφούν τη δραστική ουσία, ενώ οι φαρμακοποιοί θα προμηθεύουν τα φθηνότερα γενόσημα που κυκλοφορούν στην αγορά.

Ετσι, τα γενόσημα φάρμακα (δηλαδή τα φάρμακα που έχουν την ίδια δραστική ουσία με τα πρωτότυπα και μπορούν να μπαίνουν στην αγορά μετά από μια δεκαετία περίπου κυκλοφορίας του πρωτότυπου και πατενταρισμένου από την εταιρία που το κυκλοφορεί φαρμάκου) ορίζεται να πωλούνται στο 40% της τιμής των πρωτοτύπων, τιμή που μέχρι τώρα καθοριζόταν με κρατική παρέμβαση στο 70-80% των πρωτοτύπων φαρμάκων.

Πρόκειται για μια επικίνδυνη για τη Δημόσια Υγεία πολιτική. Οσο κι αν παλεύει ο Λοβέρδος ή καλοθελητές σαν τον Τάσο Τέλλογλου στην Καθημερινή - που γράφει ότι “η ομάδα δράσης της Ε.Ε. (task force) προτείνει για την επίτευξη του στόχου μία σειρά εργαλείων για τη χρησιμοποίηση των οποίων αντιδρά το λόμπι της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αλλά και οι γιατροί που διατηρούν στενές σχέσεις και χρησιμοποιούνται σαν τμήμα του δικτύου διανομής” - η αλήθεια είναι ακριβώς ανάποδη:

Μείωση των δαπανών

Το βασικό κριτήριο της κυβέρνησης και της τρόικας για την επιβολή της νέας αυτής πολιτικής αναφέρεται ρητά στο εισαγωγικό του νομοσχέδιο και είναι: “Ο στόχος της μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 1.000.0000 ευρώ για το έτος 2012”.

Δεν είναι ούτε η καταπολέμηση της πολυφαρμακίας, ούτε βέβαια ο κατά φαντασίαν 'πόλεμος' του Λοβέρδου με τις μεγάλες πολυεθνικές του φαρμάκου που κερδοσκοπούν ανελέητα εις βάρος των ασφαλισμένων πάνω στο μονοπώλιο της πατέντας. Αυτό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η μείωση των δαπανών χωρίς να δίνει δεκάρα τσακιστή για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής στη Δημόσια Υγεία (αν και πλέον ακούγονται συγκεκριμένα ονόματα εταιριών γενοσήμων που αναμένεται να επωφεληθούν από τη νέα κατάσταση).

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον ΕΟΦ, το ποσοστό των γενοσήμων που είναι ελαττωματικά ανέρχεται ήδη συνολικά σε 4%”, ένα ποσοστό που πρόκειται να ανέβει όσο μεγαλώνει η συμμετοχή τους στην αγορά. Πληθαίνουν οι καταγγελίες, όπως αυτή ενός από τα μέλη της Επιτροπής Εγκρίσεων Φαρμάκων του ΕΟΦ, καθηγητή Κλινικής Φαρμακολογίας και προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας Δημήτρη Κούβελα (στο Real news):

«“Πολλά από τα αντίγραφα που κυκλοφορούν στη χώρα μας είναι αναποτελεσματικά και δυνητικά επικίνδυνα... Yπάρχουν δεκάδες εταιρίες της συμφοράς που διακινούν φάρμακα, των οποίων τόσο η παραγωγή όσο και η μελέτη βιοϊσοδυναμίας που έχουν καταθέσει είναι από χώρα του Τρίτου Κόσμου που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Πολλές φορές βλέπουμε την ίδια μελέτη βιοϊσοδυναμίας για 15 ή 20 διαφορετικά σκευάσματα που ζητούν έγκριση!”. Παράλληλα, ο Δ. Κούβελας υποστηρίζει ότι η απόκλιση στη θεραπευτική ισοδυναμία με το πρωτότυπο φάρμακο μπορεί να φτάσει μέχρι και το 40%. «Όταν είναι σε μικρότερη ποσότητα, το φάρμακο είναι αναποτελεσματικό, ενώ σε μεγαλύτερη γίνεται δηλητήριο. Για παράδειγμα, εάν πρόκειται για αντιπηκτικό ή ογκολογικό φάρμακο, ο ασθενής μπορεί να πεθάνει».

Ολα αυτά βέβαια δεν έχουν να κάνουν με αυτήν καθ΄ εαυτή την έννοια του γενοσήμου, αλλά με το γεγονός ότι σε συνθήκες άγριου ανταγωνισμού οι εταιρίες γενοσήμων ρίχνουν την ποιότητα προκειμένου να ανταγωνιστούν την αθλιότητα της πατέντας.

Αντίστοιχες καταγγελίες έρχονται και από τα δημόσια νοσοκομεία τα οποία έχουν επίσης γεμίσει με φθηνούς επικίνδυνους ελαττωματικούς καθετήρες, σύριγγες, πεταλούδες, ορούς κλπ. Οπως καταγγέλλει, πολύ σωστά ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, η ουσία είναι ότι “οι έχοντες θα θεραπεύονται με τα φάρμακα της επιλογής τους, οι μη έχοντες με ό,τι και αν τους προσφέρεται, δέσμιοι και υπάκουοι της ανέχειας που τους επιβάλλεται”.

Η μόνη απάντηση στον εκβιασμό της 'πατέντας' των πολυεθνικών ή των αμφιβόλου ποιότητας γενόσημων των ανταγωνιστών τους, η μόνη απάντηση στην αθλιότητα των “συνεδρίων” και των “ταξιδιών” ή των ποσοστών στο φασονάρισμα, είναι η εξής:

Το φάρμακο, από την παραγωγή μέχρι την χρήση του, είτε πρωτότυπο, είτε γενόσημο, να γίνει υπόθεση ενός μεγάλου Κρατικού Φορέα Φαρμάκου με την κρατικοποίηση όλων των φαρμακοβιομηχανιών που θα βάλουν τέρμα στην κερδοσκοπία εκατέρωθεν. Ενος φορέα που θα λειτουργεί με βάση τις ανάγκες του λαού και θα βρίσκεται κάτω από τον εργατικό και επιστημονικό έλεγχο όλων των εμπλεκομένων - χημικών, φαρμακοποιών, γιατρών και εργαζόμενων στα νοσοκομεία, τα ταμεία και τη φαρμακοβιομηχανία.