Όχι στον “άξονα” Ελλάδας – Ισραήλ

Μια ακόμα συνάντηση ανάμεσα σε έλληνες και ισραηλινούς υπουργούς, σαν αυτή που πραγματοποίησε ο Πάνος Παναγιωτόπουλος στο Ισραήλ την περασμένη βδομάδα, ίσως δεν θεωρείται πλέον άξια λόγου. Ομως, είναι φανερό ότι η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ έχει ξεπεράσει πλέον το επίπεδο των διερευνητικών επαφών και των δηλώσεων καλής θέλησης, και μετατρέπεται σε συγκεκριμένες μπίζνες πολέμου.

Ο Παναγιωτόπουλος βρέθηκε στο Τέλ Αβίβ, καλεσμένος της ισραηλινής ηγεσίας. Συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Μπένγιαμιν Νετανιάχου και με τον Αναπληρωτή πρωθυπουργό και Υπουργό Άμυνας, Εχούντ Μπάρακ. Ο Παναγιωτόπουλος στα τέλη του Ιούλη είχε συναντηθεί στην Ελλάδα με υψηλόβαθμα στελέχη του ισραηλινού στρατού, πάνω στην ισραηλινή κορβέτα Λαχάβ. Τότε, την ώρα που εξελισσόταν η συνάντηση, ισραηλινά πλοία έκαναν ασκήσεις, πραγματοποιώντας βολές με πραγματικά πυρά, βορειοδυτικά της Μήλου. Παράλληλα γίνονταν κοινές ασκήσεις των ειδικών δυνάμεων Ελλάδας – ΗΠΑ σε Αττική και Βοιωτία.

Τώρα ο Παναγιωτόπουλος δηλώνει: «Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο τις καλές σχέσεις αμυντικής συνεργασίας, μεταξύ των άλλων και στον τομέα της συνεργασίας, στην παραγωγή εξοπλιστικού υλικού, σε κοινά στρατιωτικά προγράμματα, σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και σε άλλους τομείς». Βασική κινητήρια δύναμη του εναγκαλισμού Ισραήλ – Ελλάδας είναι το παιχνίδι των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Η άνοδος της τιμής των πρώτων υλών υποτίθεται ότι μετατρέπει σε “συμφέρουσες” επενδύσεις την εξόρυξη σε περιοχές που ως τώρα θεωρούνταν απρόσιτες. Οι μοιρασιές όμως, αντί για εύκολα κέρδη, όπως φαντάζονται πολλοί, φέρνουν καινούργιες εντάσεις και απειλές πολέμου.

Δίπλα λοιπόν στην οικονομική συνεργασία, η ελληνική κυβέρνηση βλέπει το Ισραήλ και ως στρατιωτικό σύμμαχο. Ο Παναγιωτόπουλος ζήτησε από τους Ισραηλινούς να συμμετάσχουν στην άσκηση “Αργοναύτης” που θα γίνει στην Κύπρο το φθινόπωρο, η οποία θα εξομοιώνει την απομάκρυνση αμάχων από εμπόλεμες περιοχές της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ, δηλαδή, που απειλεί να ξεκινήσει πόλεμο κατά του Ιράν, θα... αναλαμβάνει και την σωτηρία των αμάχων.

Οι κινήσεις στο επίπεδο της “Άμυνας” συμπληρώνονται με αντίστοιχες κινήσεις στο επίπεδο της “δημόσιας τάξης”. Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, σε πρόσφατη συνέντευξή του μίλησε για το “νέο δόγμα” αντιμετώπισης των “επεισοδίων”, το οποίο θα αξιοποιήσει βοήθεια και τεχνογνωσία από το Ισραήλ. “Τεχνογνωσία από ΗΠΑ, Βρετανία και Ισραήλ εισάγει το υπουργείο Δημόσιας Τάξης για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας” γράφει χαρακτηριστικά η Καθημερινή.

Χρήση νερού

Από τις ΗΠΑ ο Δένδιας λέει ότι θα πάρει τη “μηδενική ανοχή” προς την εγκληματικότητα που εφάρμοσαν οι Δήμαρχοι της Νέας Υόρκης. Από τη Βρετανία, θα αξιοποιήσει την εμπειρία σε θέματα καταστολής της τρομοκρατίας που έχουν αποκομίσει οι Βρετανοί από τη Βόρεια Ιρλανδία. Από το Ισραήλ, τι άλλο; Την εμπειρία σε καταστολή πλήθους που διαδηλώνει, “με χρήση νερού αντί δακρυγόνων”. “Σχεδιάζουμε μια νέου τύπου διαχείριση, με τη ρίψη νερού”, δηλώνει.

Όσο για τα χημικά: “Το να καταργηθούν είναι μια μεγάλη λέξη. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι θα ελαχιστοποιηθούν. Ταυτόχρονα προχωράμε στην εκπόνηση νομοθετήματος με βάση την πρόταση του Δήμου Αθηναίων για τις προϋποθέσεις των συγκεντρώσεων στο Κέντρο και με σεβασμό στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας. Δεν μπορούν 100 άτομα να κλείνουν την Πανεπιστημίου και την πλατεία Συντάγματος και η πόλη να ασφυκτιά.” Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ισραηλινές αντλίες νερού για την καταστολή των διαδηλώσεων έχουν ήδη φτάσει στην Ελλάδα, απλώς έχουν κολλήσει χάρη σε προβλήματα εκτελωνισμού.

Αν ο Δένδιας έλεγε την αλήθεια, θα εξηγούσε ότι η μόνη “τεχνογνωσία” στην καταστολή που μπορεί να εξαγάγει το Ισραήλ είναι οι δολοφονίες εν ψυχρώ. Είναι πρόσφατο το ρεσάλτο και οι δολοφονίες ακτιβιστών πάνω στα πλοία του “Στόλου της Ελευθερίας” που μετέφεραν βοήθεια στη Γάζα. Είναι πρόσφατη η αθώωση των δολοφόνων της ακτιβίστριας Ρέιτσελ Κόρι, η οποία δολοφονήθηκε από ισραηλινή μπουλντόζα όταν προσπαθούσε να σώσει τα χωράφια και τα σπίτια Παλαιστίνιων. Το Ισραήλ είναι η χώρα – τραμπούκος της περιοχής, που θεωρεί “δίκαιο” να στέλνεις τανκς εναντίον παιδιών που διαδηλώνουν με σφεντόνες, να στέλνεις βομβαρδιστικά πάνω από μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη (τη Γάζα). Είναι η χώρα που παραβιάζει ανοιχτά όλες τις συνθήκες για τα πυρηνικά όπλα, για τις νάρκες, για τη βία κατά αμάχων, κι όμως θεωρείται “ισότιμο μέλος της διεθνούς κοινότητας”.

Μάλιστα, ο Παναγιωτόπουλος σε μια κρίση μεγαλείου, ανήγαγε την Ελλάδα και το Ισραήλ σε “περιούσια έθνη” στις δηλώσεις του. “Οι δύο λαοί, ο λαός της Ελλάδος και ο λαός του Ισραήλ είναι δύο λαοί με λαμπρή παράδοση και πολύ μεγάλο πολιτισμό. Ο δυτικός πολιτισμός βασίζεται σ’ αυτούς τους δύο πολιτισμούς κυρίως. Οι δύο λαοί μπορεί και πρέπει να είναι πολύ πιο κοντά ο ένας με τον άλλον, μιας και στην μακρά ιστορική τους διαδρομή πέρασαν και οι δύο από κρίσιμες φάσεις, από δύσκολες περιστάσεις, απέδειξαν όμως ότι μπορούν να στέκονται όρθιοι και να περνάνε μέσα από τις συμπληγάδες της Ιστορίας”.

Το Ισραήλ έχει πιαστεί στον ύπνο από τις αραβικές εξεγέρσεις. Η κυβέρνηση Σαμαρά μάλλον κοιμάται ακόμη, αν νομίζει ότι θα μπορέσει να προχωρήσει τέτοιου είδους συνεργασίες, σε βάρος όλων όσοι ξεσηκώνονται, από την Αθήνα ως το Κάιρο και τη Δαμασκό.