Η συνέλευση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στον Κεραμεικό. Βήμα συγκρότησης

«Σήμερα, εδώ υπάρχει συμμετοχή, υπάρχει ζωντάνια και αυτό είναι ενθαρρυντικό. Για να υπάρξουν δυναμικές φωνές στο δρόμο και τις απεργίες» σχολίασε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Γιάννης Μαρκάκης πρώην πρόεδρος των Σωματείου Εργαζομένων Ιονικής Τράπεζας, την περίοδο της μεγάλης απεργίας διάρκειας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, που παραβρέθηκε στη συνέλευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον Κεραμεικό.

Την πρώτη μέρα άνοιξε τη συζήτηση εκ μέρους του Συντονιστικού ο Γιάννης Σηφακάκης, τη δεύτερη μέρα την εισήγηση για το οργανωτικό έκανε ο Γιώργος Μπαρούτας, ενώ 51 συνολικά εργαζόμενοι, φοιτητές, σύντροφοι και συντρόφισσες, από Aθήνα-Πειραιά και άλλες πόλεις πήραν το λόγο τις δύο μέρες των διαδικασιών. Πέρα από τις τοποθετήσεις των συνιστωσών της ΑΡΑΝ, της ΑΡΑΣ, της ΟΚΔΕ Σπάρτακος, του ΝΑΡ, του ΕΚΚΕ , της Κομμουνιστικής Ανανέωσης, των Οικολόγων Εναλλακτικών, του ΣΕΚ το λόγο πήραν μια σειρά από ανένταχτοι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Παρεμβάσεις στη συνέλευση έγιναν και εκ μέρους της Κομμουνιστικής Ανασύνταξης, του ΚΚΕμλ, του ΜΛ-ΚΚΕ. 

Στη συνέλευση μεταφέρθηκαν μια σειρά από εμπειρίες και εικόνες της δράσης των τοπικών επιτροπών: «Στην επιτροπή Πετρούπολης- Ιλίου-Καματερού έχουμε υιοθετήσει εργασιακούς χώρους της γειτονιάς με τους οποίους έχουμε σταθερή σχέση και οργανώνουμε μόνιμη παρέμβαση» είπε ο Μιχάλης Βερβέρης εργαζόμενος στο Καρφούρ. Αλλά και η συζήτηση γύρω από το χαρακτήρα και την προοπτική των αγώνων μέσα στους εργατικούς χώρους: «Η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα στα σχήματα των εκπαιδευτικών, στις ΕΛΜΕ και στους συλλόγους πρέπει να είναι η απεργία διάρκειας, με απεργιακές επιτροπές και οργάνωση από τα κάτω» ήταν η τοποθέτηση της Ντίνας Γκαρανέ εκπαιδευτικού από τη Γ´ ΕΛΜΕ Αθήνας. 

«Λύσεις όπως η στάση πληρωμών στα χρέη, η μείωση των εξοπλισμών, η αποδέσμευση από την ΕΕ μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη και γίνονται θέμα πλατιάς συζήτησης» τόνισε ο Αντώνης Δραγανίγος. «Από τώρα μέχρι το φθινόπωρο είναι το κρίσιμο διάστημα για να καταφέρουμε να οργανώσουμε σε κάθε γειτονιά και εργατικό χώρο δυνατές τοπικές και κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ» είπε από την πλευρά του ο Πέτρος Κωνσταντίνου. 

«Δεν υπάρχουν σινικά τείχη ανάμεσα στο οικονομικό και το πολιτικό, το ένα βοηθάει το άλλο» είπε ο Σεραφείμ Ρίζος, δάσκαλος, που μετέφερε την εικόνα από τις πρωτοβουλίες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα Χανιά, συνδέοντας τις πρόσφατες αντιφασιστικές διαδηλώσεις και δράσεις που οδήγησαν στην καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής στην πόλη με την μεγάλη συμμετοχή στις πανεργατικές απεργίες του Μαρτίου. 

Ο Κώστας Σαρρής, δημοσιογράφος, μίλησε για τις μάχες των εργαζόμενων ενάντια στις απολύσεις που ετοιμάζονται στον χώρο των ΜΜΕ φέρνοντας το παράδειγμα των εργαζόμενων στον ΔΟΛ που με τις κινητοποιήσεις προσπαθούν να επιβάλλουν στην πράξη θέσεις όπως η απαγόρευση των απολύσεων. «Εχω να μιλήσω σε συνέλευση είκοσι χρόνια, ήμουν στο αμφιθέατρο Γκίνη όταν διαλύθηκε η Ενωτική Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση και ενεργοποιήθηκα ξανά μετά από τόσα χρόνια τώρα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ» είπε στην τοποθέτησή του τη δεύτερη μέρα ο Μπάμπης Μ. από την τοπική επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Περιστέρι. «Η σημερινή συνέλευση πρέπει είναι ένα βήμα για να οργανωθούμε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορεί να είναι σκορποχώρι».

Η συζήτηση τις δύο μέρες άγγιξε μια σειρά από ζητήματα: Τη φύση της οικονομικής κρίσης και των επιθέσεων της άρχουσας τάξης. Το ρόλο και την αντιμετώπιση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Το ρόλο που μπορεί να παίξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην κλιμάκωση των αντιστάσεων και οι δυνατότητες μετωπικής σύγκρουσης με απεργίες διαρκείας και καταλήψεις. Την ανάγκη προώθησης μετωπικών αγώνων χωρίς όμως «προνομιακές» συνεργασίες με το ένα ή το άλλο κομμάτι της αριστεράς. Την αντίσταση στον Καλλικράτη και τη συμμετοχή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις επερχόμενες τοπικές εκλογές. Την οργανωτική συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τοπικές και κλαδικές επιτροπές με μέλη με συνδρομή, την εκλογή τοπικών συντονιστικών επιτροπών, καθώς και τη διοργάνωση συνδιάσκεψης αντιπροσώπων μετά από τις τοπικές εκλογές του επόμενου Νοέμβρη. 

Για όλα αυτά τα θέματα, στη διάρκεια της διαδικασίας κατατέθηκαν στο κεντρικό Συντονιστικό μια σειρά από προτάσεις συντρόφωνισσών. Τονίστηκε ακόμα η ανάγκη της αλληλεγγύης ενάντια στα θύματα της κρατικής καταστολής και της εργοδοτικής βαρβαρότητας όπως ο Μάριος Ζ. που η αστυνομία συνέλαβε φορτώνοντάς του ένα σωρό αυθαίρετες κατηγορίες στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάρτη και η εργαζόμενη Κάρμεν Μ. που δέχτηκε τη βίαια επίθεση του εργοδότη της πριν από λίγες μέρες.