Κυκλοφόρησε στις αρχές Δεκέμβρη το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά «Ο Αρχηγός – Το αίνιγμα του Νίκου Μιχαλολιάκου». Ο Δ. Ψαρράς είναι δημοσιογράφος στην ΕφΣυν και έχει μελετήσει το φαινόμενο του ναζισμού, του φασισμού και της ακροδεξιάς στην Ελλάδα όσο λίγοι. Το τέταρτο βιβλίο του για τη Χρυσή Αυγή, έρχεται την πιο κατάλληλη στιγμή στην εξέλιξη της δίκης της ναζιστικής οργάνωσης: την περίοδο που η υπεράσπιση έχει πάρει το λόγο για να ισχυριστεί ότι η Χρυσή Αυγή είναι ένα «νόμιμο πολιτικό κόμμα» και υφίσταται πολιτική δίωξη για τις ιδέες της, οι οποίες είναι «πατριωτικές». Τις επόμενες ημέρες ο αρχηγός της συμμορίας αναμένεται να καταθέσει τα αναγνωστέα έγγραφά του.
Ο Μιχαλολιάκος έχει ισχυριστεί ανάμεσα σε άλλα ότι δεν είναι δυνατόν να λογοδοτεί για οτιδήποτε κάνουν κάποιοι «θερμόαιμοι» οπαδοί της Χρυσής Αυγής. Το καταστατικό της οργάνωσης όμως τον προδίδει. Γραμμένο το 1986, στάλθηκε από την ίδια τη Χρυσή Αυγή το 1988 στο περιοδικό «Σχολιαστής». Τότε η οργάνωση δεν έκρυβε την πραγματική της ιδεολογία και θεώρησε ότι είναι η ευκαιρία της -αφού ο «Σχολιαστής» είχε αναφερθεί σε συνθήματα της ΧΑ σε τοίχους- να κερδίσει στέλνοντάς το λίγα λεπτά δημοσιότητας, όπως έχει καταθέσει ο Δ. Ψαρράς στη δίκη. Η «Αρχή του Αρχηγού» (επί λέξει μετάφραση της ναζιστικής έννοιας «Führerprinzip»), που περιγράφεται στο αντίστοιχο κεφάλαιο του καταστατικού, είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο έχει χτιστεί ολόκληρη η Χρυσή Αυγή με αρχηγό τον Μιχαλολιάκο. Και είναι το κέντρο του βιβλίου αυτού: «Ουδέποτε μέχρι σήμερα υπήρξε Χρυσή Αυγή χωρίς τον Μιχαλολιάκο, αλλά και ο ίδιος όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει να επιδείξει άλλη δραστηριότητα πλην εκείνης του αρχηγού της Χρυσής Αυγής».
Γίνεται σαφές ήδη από το πρώτο κεφάλαιο ότι «Ένας είναι ο Αρχηγός». Ο συγγραφέας παραθέτει το επίμαχο απόσπασμα του καταστατικού μαζί με κάποια από τα περιστατικά που το επιβεβαιώνουν: η Ουρανία Μιχαλολιάκου δηλώνει «Η Χρυσή Αυγή έχει μόνο έναν αρχηγό, δεν υπάρχει δεύτερος ούτε τρίτος μετά από αυτόν», ο Γερμενής απαιτεί από όλους μέσα στην αίθουσα της συνέντευξης Τύπου να σηκωθούν όρθιοι για να μπει ο αρχηγός και, φυσικά, ο Μιχαλολιάκος απομακρύνει όσους από τους «υπαρχηγούς» του τόλμησαν να τον «πλησιάσουν» στην ηγεσία (Περίανδρος, Κουσουμβρής, Ζαφειρόπουλος κ.α). Στον Μιχαλολιάκο και τη Χρυσή Αυγή η κατάθεση του καταστατικού κατά την προκαταρκτική εξέταση της δίκης προκάλεσε πανικό. Στο ίδιο κεφάλαιο του βιβλίου αναλύεται και αποδομείται κομμάτι-κομμάτι η προσπάθεια της οργάνωσης να αρνηθεί τη γνησιότητα του καταστατικού. Συνέπεια της Αρχής του Αρχηγού είναι η απαραβίαστη ιεραρχία και πειθαρχία των μελών στους ανωτέρους τους, χαρακτηριστικό της οργάνωσης που το βιβλίο αναδεικνύει σε επόμενα κεφάλαια.
Ο συγγραφέας αναφέρεται εκτεταμένα στην ναζιστική ιδεολογία τόσο της Χρυσής Αυγής σαν οργάνωση, όσο και του Μιχαλολιάκου προσωπικά, εξηγώντας πώς αυτή τον οδήγησε στις επιλογές του. Από τις πρώτες τρομοκρατικές του δράσεις και το χρίσμα του δικτάτορα Παπαδόπουλου να ηγηθεί της νεολαίας της ΕΠΕΝ, μέχρι το σπάσιμο από αυτήν και την ίδρυση της Χρυσής Αυγής καθώς και από τα πρώτα χρόνια της βίαιης συνωμοτικής δράσης της οργάνωσής του, μέχρι τον καιρό της εκλογικής της εκτίναξης και της κλιμάκωσης του τρόμου, το βιβλίο αναδεικνύει τον συνεκτικό ιστό. Δεν είναι άλλη από τη ναζιστική ιδεολογία, μαζί με τη γνώση των τακτικών που εφάρμοσαν κυρίως το ιταλικό φασιστικό κόμμα και το γερμανικό ναζιστικό κόμμα.
Πηγές
Καμιά αμφιβολία δεν μένει πάνω σε αυτό, καθώς μεγάλο μέρος από τις εκατοντάδες πηγές του βιβλίου είναι υλικό που έχει παράξει η ίδια η Χρυσή Αυγή και ιδιαίτερα ο Μιχαλολιάκος: ομιλίες, άρθρα στα τακτικά έντυπα της οργάνωσης, εσωτερικά έγγραφα που βρέθηκαν στους σκληρούς δίσκους της ηγεσίας, βίντεο που τράβηξαν τα ίδια τα στελέχη, ακόμη και «λογοτεχνικά» πονήματα ή «δοκίμια» του Αρχηγού. Ο Δ. Ψαρράς διερευνά οτιδήποτε έχει γράψει η Χρυσή Αυγή, βρίσκοντας την ταυτότητα ανώνυμων ή υπογεγραμμένων με ψευδώνυμο κειμένων (πολλά απ’ αυτά είναι γραμμένα από τον Μιχαλολιάκο), ενώ ταυτοποιεί κάθε κωδική φράση που απευθύνει ο αρχηγός στα στελέχη και στα μέλη του βρίσκοντας τις αντιστοιχίες με λόγια των ιστορικών προσώπων του φασισμού και του ναζισμού.
Ακρογωνιαίος λίθος της ύπαρξης της Χρυσής Αυγής είναι η βία. Το βιβλίο του Δ. Ψαρρά αναφέρεται στη βία ως συστατικό στοιχείο των νεοναζιστικών οργανώσεων, ήδη από το τέλος του Β'ΠΠ, σε ένα μοντέλο που η Χρυσή Αυγή θα ακολουθούσε πιστά. Αναφέρεται επίσης στην τρομοκρατική βία του ίδιου του Μιχαλολιάκου τα πρώτα χρόνια της δράσης του και, τέλος, στην οργανωμένη βία της Χρυσής Αυγής. Κεντρικό σημείο εδώ είναι η απόσυρση του Μιχαλολιάκου στα μετόπισθεν αρκετά νωρίς στην ιστορία της οργάνωσης. Ως απαραβίαστο πρόσωπο, ο αρχηγός πρέπει να γλιτώσει από οποιαδήποτε δίωξη, με κόστος τους ίδιους του τους συναγωνιστές. Μια τακτική που γνωρίζουμε πολύ καλά από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και το άδειασμα του Ρουπακιά, δεν είναι νέα στην ΧΑ: κάθε φορά που ο νόμος πλησίαζε τη Χρυσή Αυγή και δεν υπήρχε πια περιθώριο κάλυψης, ο Μιχαλολιάκος «αποκήρυσσε» τα εμπλεκόμενα μέλη, τεκμηριώνει στο βιβλίο του ο Δ. Ψαρράς.
Παράλληλα η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να έχει πάντα επαφές με όλα τα νεοναζιστικά και φασιστικά μορφώματα διεθνώς. Στο κεφάλαιο «Εισαγωγές – Εξαγωγές ναζισμού» ο τίτλος είναι κάτι παραπάνω από εύστοχος. Πέρα από τις σχέσεις της Χρυσής Αυγής με οργανώσεις από τις οποίες παίρνει ιδέες εγκληματικής δράσης και προσκαλεί διαβόητους τρομοκράτες στα συνέδρια και τα φεστιβάλ της, το κεφάλαιο αυτό αναδεικνύει την έμπνευση που άντλησε από την ίδια τη ΧΑ ο ακροδεξιός Χάιμπακ, αυτός που οργάνωσε την εθνικιστική συγκέντρωση στο Σάρλοτσβιλ, στην οποία δολοφονήθηκε το καλοκαίρι του 2017 η Χέδερ Χάγιερ. Τονίζει έτσι τη διεθνή σημασία της καταδίκης της εγκληματικής οργάνωσης και του ίδιου του Μιχαλολιάκου που συντονίζει προσωπικά αυτές τις σχέσεις.
Πρόκειται για ένα πολύτιμο βιβλίο που έρχεται στην τελευταία φάση μιας αποκαλυπτικής ακροαματικής διαδικασίας. Αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η Χρυσή Αυγή λειτουργεί με την ναζιστική Αρχή του Αρχηγού. Συμπυκνώνει οργανωμένα το σχετικό υλικό που έχει κατατεθεί και προβληθεί στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης απαντώντας ξεκάθαρα «ναι» στο ερώτημα αν ο αρχηγός έχει ευθύνη για τις εγκληματικές πράξεις που εξετάζονται. Ναρκοθετεί τη διαδικασία κατάθεσης εγγράφων από την υπεράσπιση Μιχαλολιάκου, αφού δεν έχει αφήσει καμία πτυχή της δημόσιας δραστηριότητάς του (από την οποία και θα γίνει η επιλογή των εγγράφων) ασύνδετη με τη ναζιστική ιδεολογία του, τις τακτικές ανάπτυξης της Χρυσής Αυγής και τη στρατηγική κατάκτησης της εξουσίας. Και, τέλος, η αδιάσειστη τεκμηρίωση ότι η Χρυσή Αυγή ταυτίζεται με τον Μιχαλολιάκο δείχνει καθαρά ποια πρέπει να είναι η έκβαση της δίκης για να μπορεί να σταματήσει την -αποδεδειγμένη και στο ακροατήριο πια- εγκληματική δράση της ναζιστικής συμμορίας: να μπει στη φυλακή όλη η ηγεσία, μαζί με τον αρχηγό της.
Διαβάστε επίσης

Θα τα βρείτε στο
Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο
Φειδίου 14 πίσω από Τιτάνια-ΡΕΞ
τηλ. 2105247584
www.marxistiko.gr

