Ενισχυτική στην αποδόμηση όλων των ισχυρισμών με τους οποίους οι δύο δολοφόνοι του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν -καταδικασμένοι πρωτόδικα σε ισόβια- επιχειρούν σε δεύτερο βαθμό να πέσουν στα μαλακά, ήταν η τέταρτη ημέρα του Μικτού Ορκωτού Εφετείου στις 22 Γενάρη. Το γεγονός της ρατσιστικής εν ψυχρώ δολοφονίας του Λουκμάν από δύο χρυσαυγίτες μαχαιροβγάλτες έβγαινε, μετά τις ερωτήσεις της έδρας αλλά και της Πολιτικής Αγωγής, μέσα από κάθε μάρτυρα που κατέθεσε.

Ούτε ο Διονύσης Μελιγκώνης, εν ενεργεία αστυνομικός στο Τμήμα Εγκλημάτων κατά της Ζωής την περίοδο της δολοφονίας και συνταξιούχος σήμερα, ο οποίος τόσο πρωτόδικα όσο και τώρα στήριξε τον ισχυρισμό των κατηγορούμενων περί τσαμπουκά του δρόμου, δεν κατάφερε να αλλάξει αυτή την εικόνα. Σε όλες τις ερωτήσεις για το πού στηρίζει αυτή την εκτίμησή του, ότι δηλαδή η δολοφονία του Λουκμάν ήταν αποτέλεσμα διαπληκτισμού όταν το θύμα έκλεισε με το ποδήλατό του το δρόμο στη μηχανή των δύο δραστών και ύστερα κινήθηκε απειλητικά εναντίον τους, δεν είχε να απαντήσει τίποτα. Και αναγκάστηκε τελικά να παραδεχτεί ότι πρόκειται για προσωπική του κρίση, μετά από μια σύντομη και “σε φιλικό τόνο” (!), όπως είπε χαρακτηριστικά, κουβέντα με τους κατηγορούμενους στο Τμήμα.

Από την κατάθεση του ιατροδικαστή Φ. Κουτσάφτη, που σχολίασε την ιατροδικαστική έκθεση του θύματος την οποία είχε συντάξει συνάδελφός του, παρουσιάστηκε στο δικαστήριο όλη η εικόνα του δολοφονικού χτυπήματος. Σύμφωνα με το μάρτυρα, το μαχαίρι-πεταλούδα του Διονύση Λιακόπουλου μπήκε ως και οκτώ εκατοστά μέσα στην καρδιά του Λουκμάν, την οποία και διαπέρασε, προκαλώντας εντός δύο τριών λεπτών το θάνατό του. Αυτό ήταν, όπως είπε, χωρίς καμία συζήτηση, το θανατηφόρο χτύπημα. Ωστόσο, προχωρώντας η κατάθεσή του, αναδείχτηκε ο ρόλος και του δεύτερου κατηγορούμενου Χρήστου Στεργιόπουλου, ο οποίος είχε ρίξει άλλες έξι πισώπλατες μαχαιριές στον Λουκμάν.

Παρότι ο μάρτυρας είχε κληθεί από τους συνήγορους υπεράσπισης του Στεργιόπουλου για να στηρίξει τον ισχυρισμό τους ότι τα χτυπήματα αυτά ήταν επιφανειακά, το γεγονός ότι τα δύο από τα έξι είχαν βάθος, το γεγονός ότι έγιναν πίσω στο ύψος του θώρακα -από τα πιο ευαίσθητα, μαζί με την καρδιά και την κοιλιά, σημεία του ανθρώπινου σώματος και άρα όχι τυχαία σαν επιλογή- το γεγονός ότι αυτά ήταν κάθετα, συνεχή και πολλαπλά, οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι όλες μαζί οι μαχαιριές, κι όχι μόνο αυτή στην καρδιά, συνέβαλλαν στην τέλεση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας. Σημαντικό ήταν επίσης ότι, σύμφωνα με τον Φ. Κουτσάφτη, δεν προκύπτει σε καμία περίπτωση ο ισχυρισμός της συμπλοκής.

Η διαδικασία έκλεισε με τις καταθέσεις του αδελφού του Λιακόπουλου και ενός παιδικού φίλου του Στεργιόπουλου, που, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους, ήταν αδύνατο να καταφέρουν να στηρίξουν τους κατηγορούμενους. Από την πρώτη ειδικά, ξεχώρισε η δικαιολογία ότι τα 117 προεκλογικά φυλλάδια, δύο αφισάκια και αυτοκόλλητα της Χρυσής Αυγής που βρέθηκαν στο δωμάτιο του Λιακόπουλου -ανάμεσα σε μαχαίρια, ένα αεροβόλο και ένα μπαστούνι του μπέηζμπολ- είχαν ρόλο... “γραφικής ύλης”(!). Το δικαστήριο θα συνεδριάσει ξανά στις 5 και 12 Φλεβάρη.

Στην απόρριψη εξέτασης των μαρτύρων της Πολιτικής Αγωγής προχώρησε, ύστερα από τις αντιδράσεις σύσσωμης της υπεράσπισης των δύο χρυσαυγιτών, η έδρα του δικαστηρίου. Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος της Πολιτικής Αγωγής, μας είπε:

“Το δικαστήριο αποφάσισε σήμερα να μην εξετάσει στο ακροατήριο τους έξι μάρτυρες της πολιτικής αγωγής που είχαν καταθέσει πρωτοδίκως για το ρατσιστικό κίνητρο της δολοφονίας, παρότι η πρόταση του εισαγγελέα ήταν θετική για την εξέταση των μαρτύρων αυτών και στο δεύτερο βαθμό. Η αιτιολογία ήταν ότι οι μάρτυρες αυτοί συνδέονται, όχι με τα πραγματικά περιστατικά, αλλά με την αξιολόγηση του ρατσιστικού κινήτρου, το οποίο όμως ως άρθρο έπαψε να υπάρχει το 2015, αντικαταστάθηκε δε από το άρθρο 81Α για το ρατσιστικό έγκλημα, το οποίο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί ως επιβαρυντική περίσταση στο δεύτερο βαθμό για πρώτη φορά.

Οι καταθέσεις των μαρτύρων πολιτικής αγωγής επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικώς όχι μόνο από την πρωτόδικη απόφαση που αναγνώρισε το ρατσιστικό κίνητρο, αλλά και τώρα στο Εφετείο από τη μαρτυρία αστυνομικού που συνέλαβε τους δράστες («καλά δεν του κάναμε;» ήταν τα λόγια τους, σύμφωνα με τον αστυνομικό). Οι καταθέσεις αυτές πλέον θα αναγνωστούν (όπως περιέχονται στα πρακτικά της πρωτόδικης απόφασης) και το δικαστήριο διά του Προέδρου δήλωσε ότι θα αξιολογήσει τους όρους κατά τους οποίους τελέστηκε το αδίκημα, δηλαδή τα κίνητρα των δραστών, τη συμπεριφορά τους κλπ, κατ' αρθρο 79 παρ 3, όπως κάνουν όλα τα ποινικά δικαστήρια. Η μάχη για την επαναβεβαίωση της δολοφονίας Λουκμάν ως ρατσιστικής είναι λοιπόν μπροστά μας”.