Ο Χρήστος Ευθυμίου από την ΠΟΕ-ΟΤΑ και μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, επεσήμανε ότι: «Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση προσπαθούσε να διαβάλλει κάθε κλάδο που έβγαινε στο δρόμο, να τα ρίξει στους ‘διεφθαρμένους συνδικαλιστές’ κλπ. Σήμερα δεν πάει άλλο. Περάσανε από το νομοσχέδιο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση την διαχείριση των απορριμμάτων από τους ιδιώτες, τις υποχρεωτικές μετατάξεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα γίνουν κι απολύσεις. Ζούμε μια αποδόμηση των υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και από προσωπικό κι από χρηματοδότηση. Ο Ραγκούσης λέει ότι επειδή οι Δήμοι είναι στο κόκκινο από τα δάνεια, να απολύσουν κόσμο, να μην κάνουν προσλήψεις, να τα δώσουν σε ιδιώτες, δηλαδή συρρικνώνουν υπηρεσίες.
Σαν Ομοσπονδία έχουμε πάρει απόφαση για καταλήψεις σε δημαρχεία, να μετατραπούν σε κέντρα αγώνα. Έρχεται η ώρα που πρέπει να αποφασίσεις να συγκρουστείς ανοιχτά, ολομέτωπα και να συντονιστείς με αυτούς που κάνουν το ίδιο». Κατόπιν ο Χρήστος περιέγραψε την αποδοκιμασία του Πεταλωτή στο ΚΑΠΗ της Αργυρούπολης όπου συμμετείχε ο ίδιος και εκατοντάδες εργαζόμενοι της περιοχής «ένα μεγάλο τμήμα τους ήμασταν ΠΑΣΟΚ», όπως τόνισε.
Κατόπιν πήρε το λόγο η Αναστασία Μουστάκα, εργαζόμενη στον ΟΤΕ. «Η μαζική συμμετοχή στην 24ωρη απεργία της 2 Ιούνη έδειξε ότι οι εργαζόμενοι δεν παραδίδουν τα όπλα τους. Θέλουν να συνεχιστεί ο αγώνας και να κλιμακωθεί με απεργίες. Το 10% των μετοχών έχει ήδη ξεπουληθεί και τώρα κυβέρνηση και Ντόιτσε Τέλεκομ παζαρεύουν για το υπόλοιπο 6% που πάει μαζί με την άρση της μονιμότητας όσων είχαν προσληφτεί πριν το 2005. Στη σειρά μπαίνουν κι οι υπόλοιπες ΔΕΚΟ. Οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες δεν κάνουν το καθήκον τους, δεν πρέπει να τους έχουμε καμιά εμπιστοσύνη. Αυτό που πρέπει να κάνουν όλα τα συνδικάτα των ΔΕΚΟ –και που δεν συμφωνούν οι ηγεσίες τους- είναι να κατεβάσουν όλους τους εργαζόμενους σε απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας. Αυτό που πρέπει να κάνουν οι εργαζόμενοι σε κάθε ΔΕΚΟ είναι να πιέσουν τις ηγεσίες τους να προχωρήσουν σ’ αυτή τη κατεύθυνση. Δεν θέλουμε σκόρπιες 24ωρες και ξαφνικές καταλήψεις, θέλουμε απεργίες διαρκείας. Χρειάζεται να πάμε παραπέρα, σε αντεπίθεση για να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα».
Ο Δημήτρης Καλπίδης, εργαζόμενος στο Δήμο του Κορυδαλλού ξεκίνησε την παρέμβασή του με τη διαπίστωση ότι σήμερα «κόσμος από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ που είχε πιστέψει ότι ήταν κάποιου είδους σοσιαλιστικό κόμμα βλέπει την αυταπάτη του να γκρεμίζεται βίαια. Άρα τώρα, ένας καινούργιος κόσμος μαχητικός, έμπειρος, βγαίνει στους αγώνες. Σήμερα οι εξελίξεις βιάζουν το εργατικό κίνημα να έχει πολιτικούς στόχους και δεν πρέπει να το φοβόμαστε αυτό. Η κυβέρνηση φοβάται τον πολιτικό λόγο του εργατικού κινήματος.
Δυναμική
Όταν λέγαμε και γράφαμε και στη ‘Σκουπιδιάρα’ ότι ο Καλλικράτης είναι το Μνημόνιο στην Τ.Α. πολλοί μας λέγανε υπερβολικούς. Σήμερα τι έχουμε; Λέει η κυβέρνηση απολύστε, φορολογήστε τους δημότες για να βγάλετε τα χρέη. Αλλά κι έτσι πάλι χρεωμένοι θα είναι οι Δήμοι. Και είδαμε τι σημαίνει απολύσεις, με τον αγώνα των 26 ημερών στο Δήμο της Αθήνας. Ακόμα και μικρές κινητοποιήσεις απελευθερώνουν μια δυναμική που η κυβέρνηση τη φοβάται. Όλο το κίνημα πρέπει να ενωθεί σε μια πολιτική πρόταση: δεν εξυπηρετούμε το χρέος, απαγόρευση των απολύσεων με νόμο, κρατικοποίηση των τραπεζών, εργατικός έλεγχος».
«Συνάδελφοι που δεν είχαν κατέβει σε πανεργατικές απεργίες έρχονται τώρα στη δουλειά και λένε ότι είχαν κατέβει στο Σύνταγμα», είπε ο Κώστας Καταραχιάς ειδικευόμενος γιατρός στο «Αγία Σοφία» και μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ: «Το σωστό δεν είναι να ρωτάς αυτόν τον κόσμο γιατί δεν κατέβηκε στις προηγούμενες φάσεις, αλλά να δεις ότι εξελίσσεται, ότι μπαίνει στον αγώνα, και να μπεις μπροστά για να εκφραστεί αυτό σε απεργίες. Στα νοσοκομεία ο Λοβέρδος εξαπολύει τη πιο σκληρή επίθεση. Δεν είναι μόνο οι συγχωνεύσεις νοσοκομείων, είναι και τα πιο μικρά κι εκεί φαίνεται η βαρβαρότητα αυτής της κυβέρνησης για παράδειγμα κόβει τις ακτινολογικές άδειες σε μας τους ακτινολόγους.
Παντού ξεσπάνε μάχες γι’ αυτά τα ζητήματα και πρέπει να είμαστε εκεί για να τις συνδέουμε με τις συνολικές. Έχει μεγάλη σημασία η συμπαράσταση στις ΔΕΚΟ γιατί ο αγώνας είναι κοινός. Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε μεγαλύτερο συντονισμό, στις 30 Μάρτη είδαμε τη δυναμική πρέπει να πάμε παρακάτω. Η ΕΠΑΣΣ είναι η προσπάθεια να χτιστεί το δίκτυο που θα οργανώνει τις απεργίες διαρκείας, την αλληλεγγύη, τον συντονισμό, τις επιτροπές στους χώρους δουλειάς».
Ο Κώστας Σαρρής, δημοσιογράφος στην «Ημερησία» και μέλος των Financial Crimes μίλησε για τα μηνύματα που έρχονται από τον κλάδο του. «Τα ΜΜΕ είναι πιο αδύναμα σήμερα από ποτέ», τόνισε. «Όχι μόνο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι βαρόνοι τους, όλο και λιγότερος κόσμος τσιμπάει στα ψέματα των Πρετεντέρηδων. Είναι δεμένα με μια κυβέρνηση και ένα καπιταλισμό που δεν έχει τον έλεγχο.
Η είσοδος των αντικαπιταλιστών στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ μετά τις εκλογές που έγιναν την περασμένη βδομάδα, αποτελεί τεράστια στροφή, ιδεολογική και πολιτική. Αυτό μαζί με την άνοδο της αριστεράς συνολικά. Αυτό δεν ήταν κάτι εύκολο να γίνει. Όλοι γνωρίζουμε τι προβλήματα προκαλούν στους αγώνες οι ηγεσίες τύπου Παναγόπουλων, σκεφτείτε τι σημαίνει μια ηγεσία τύπου Σόμπολου στο χώρο των ΜΜΕ. Όλο το προηγούμενο διάστημα είδαμε όλες τις μάχες να δίνονται από τα κάτω, από ένα κόσμο με διάθεση και τσαμπουκά.
Απεργιακή επιτροπή
Αυτό σήμαινε ότι στήθηκε εργασιακή επιτροπή στο ΔΟΛ, έγιναν προσπάθειες συντονισμού από τα κάτω κλπ. Σήμερα είναι πιο ‘εύκολο’ να φτιάξεις απεργιακή επιτροπή στο χώρο σου. Έτσι θα μετατρέψουμε το ‘δεν φεύγουμε μέχρι να φύγετε’ που ακούγεται στο Σύνταγμα στο ‘δεν δουλεύουμε μέχρι να φύγετε’.
Και μέσα σ’ αυτά έχει σημασία η πολιτική πρόταση που προκύπτει από τις πιέσεις που βάζουν τα αφεντικά όχι μόνο στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα: να βάλουν οι εργαζόμενοι πλάτη για το χρέος. Η δικιά μας απάντηση είναι η διαγραφή του χρέους και όλο το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα».
Ο Τάσος Τζατζάνης, εργαζόμενος στο Βρεφοκομείο του Δήμου Αθήνας είπε: «Πριν δυο μήνες κάναμε κατάληψη στο δημαρχείο της Αθήνας, κάτι που ταρακούνησε δήμαρχο και κυβέρνηση. Μετά φάνηκε να σβήνουμε τις μηχανές. Η συμπεριφορά της δημοτικής αρχής από την εντελώς γλοιώδη φάση στη διάρκεια της κατάληψης πέρασε στην εκδίκηση αυτή την περίοδο. Είτε στρεφόμενη εναντίον των εργαζόμενων που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια είτε καθυστερώντας με πάρα πολλές δικαιολογίες την πληρωμή όπως στο Δημοτικό Γηροκομείο της Αθήνας. Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν και κατόπιν αυτής της συμπεριφοράς στο Δήμο της Αθήνας οι μηχανές θα πάρουν πάλι μπροστά και το επόμενο θα ’ναι διάστημα γκαζιού».
Η Θάλεια Γεωργοπούλου δικαστική υπάλληλος, μίλησε για την εμπειρία του περασμένου διαστήματος από τον χώρο της, ιδιαίτερα σε σχέση με τις τρικλοποδιές που έβαζε η συνδικαλιστική ηγεσία στην υλοποίηση των αγωνιστικών αποφάσεων. Η Ιωάννα Λούβρου, εργαζόμενη στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας μίλησε για τον αγώνα που εκτυλίσσεται στο Ευγενίδειο πανεπιστημιακό νοσοκομείο.
«Οι περικοπές στα πανεπιστήμια έχουν φτάσει πολύ βαθιά. Στο Ευγενίδειο έχουν επιβάλλει την εκ περιτροπής εργασία, δουλειά τέσσερις μέρες τη βδομάδα. Αυτό σημαίνει ότι από την 1η του μηνός τις Κυριακές δεν θα υπάρχει ηλεκτρολόγος στο νοσοκομείο. Πιέζουν τις τραπεζοκόμες να κάνουν και τη δουλειά του μαγειρέματος. Την Τετάρτη έγινε σύσκεψη με σωματεία. Έχει σημασία να βγουν ψηφίσματα από σωματεία, από τους φοιτητές. Κανένας χώρος δεν πρέπει να μένει μόνος του. Και από άποψη αλληλεγγύης αλλά και από την ανάγκη για πολιτική στήριξη με επιχειρήματα».
Ο Τέλης, οδηγός στην ΕΘΕΛ, τους «εφοπλιστές της ασφάλτου» όπως είπε κάνοντας μια ειρωνική αναφορά στη μαύρη προπαγάνδα της κυβέρνησης, μίλησε για το «καπάκι» που έβαλε η συνδικαλιστική ηγεσία στον αγώνα την περασμένη περίοδο. «Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να ανάψουν ξανά τη φωτιά. Είναι δύσκολο και γι’ αυτό θέλουμε βοήθεια» κατέληξε.
Ο Γιώργος Τσιρώνης, ειδικευόμενος στο Θριάσιο Νοσοκομείο τόνισε ότι: «Στα νοσοκομεία αυτή τη στιγμή έχουμε να παλέψουμε το τι σημαίνει το Μνημόνιο συγκεκριμένα, δηλαδή στάση πληρωμών από την κυβέρνηση στα νοσοκομεία. Έχουμε ένα κύμα επισχέσεων εργασίας από κόσμο που θέλει να πληρωθεί. Παράλληλα με το ζήτημα των συγχωνεύσεων, των ιδιωτικοποιήσεων κλπ. Κι εκεί ανοίγει μάχη, από την 1η Ιούλη ξεκινάνε οι συγχωνεύσεις τμημάτων. Επίσης χρειάζεται να βγούμε στη συνολική μάχη. Πώς θα συμμετέχουμε στην απεργία της 9 Ιούνη; Η δίωρη στάση δεν φτάνει, το πρωτοβάθμιο σωματείο πρέπει να προσθέσει και τη δική του στάση εργασίας. Έτσι ώστε να γίνει δυνατή η συμμετοχή. Τις επιτροπές ενάντια στις συγχωνεύσεις πρέπει να τις δυναμώσουμε και να τις κάνουμε επιτροπές ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις με τη συμμετοχή του τοπικού ΟΤΕ, της τοπικής ΔΕΗ κλπ».
Ο Γιάννης Θεοχάρης από την Πρωτοβουλία Γένοβα της Ιντρακόμ και μέλος του απερχόμενου ΔΣ του σωματείου μίλησε για τις εκλογές που θα γίνουν στο σωματείο. Εξήγησε πόσο σημαντικό είναι να δυναμώσει η αντικαπιταλιστική αριστερά «αυτοί που αύριο θα πάρουν στην πλάτη τους το καθήκον της μάχης». Αυτό που χρειάζεται για να κερδηθεί η μάχη είναι «να υπάρχουν οχυρά» που θα αποκρούσουν τις επιθέσεις που έρχονται και στον ιδιωτικό τομέα.