Η 24ωρη απεργία που ξεκίνησε ως συντονισμένη κινητοποίηση των εργαζόμενων στις ΔΕΚΟ, τις τράπεζες και τις άλλες δημόσιες επιχειρήσεις που απειλούνται με ιδιωτικοποίηση απλώνεται με γοργούς ρυθμούς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα θα γίνει στις 11πμ στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Στην απεργία συμμετέχουν τα συνδικάτα όλων των ΔΕΚΟ: ΓΕΝΟΠ, ΠΟΣΤ, ΟΜΕ-ΟΤΕ, ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, ΟΜΥΛΕ, ΠΟΣ. Επίσης, όλοι οι τραπεζοϋπάλληλοι με απόφαση της ΟΤΟΕ και αιχμή τον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Οι εργαζόμενοι στην ΕΘΕΛ προχωρούν σε στάσεις εργασίας πρωί-βράδυ και οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ από την έναρξη της βάρδιας ως τις 8πμ. Ενώ η απόφαση της ΑΔΕΔΥ για πανελλαδική στάση εργασίας στις 9 Ιούνη από τις 11πμ έως τη λήξη της βάρδιας και συμμετοχή στο συλλαλητήριο βάζει και τους εργαζόμενους στο δημόσιο στη μάχη. Η ΠΟΕΔΗΝ έχει κηρύξει 5ωρη στάση 10.00-15.00.
Η απεργία ανακοινώθηκε επίσημα μετά την σύσκεψη της ΓΣΕΕ με τις Ομοσπονδίες την περασμένη Τετάρτη 1/6. Ο προσανατολισμός όμως για μια συντονισμένη απεργιακή απάντηση όλων των υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων είχε “διαρρεύσει” αρκετές μέρες νωρίτερα. Στις οργισμένες κινητοποιήσεις που ξέσπασαν σε μια σειρά χώρους την επόμενη κιόλας μέρα των ανακοινώσεων της κυβέρνησης για τις ιδιωτικοποιήσεις, εκεί άρχισε να διαμορφώνεται η ανάγκη και η απαίτηση του απεργιακού συντονισμού.
Οι εργαζόμενοι στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ήταν οι πρώτοι που βγήκαν στη μάχη. Η κατάληψη των κεντρικών γραφείων της Διοίκησης για οχτώ ημέρες, η 48ωρη απεργία στις 30 και 31 Μάη και το μαζικότατο συλλαλητήριο την πρώτη ημέρα, άνοιξαν το δρόμο. Ακολούθησαν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ με το πανελλαδικό συλλαλητήριο της ΓΕΝΟΠ στην Αθήνα. Το γεγονός ότι έπεσε δύο μέρες μετά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, το έκανε πιο επίκαιρο ενώ ήταν και το πρώτο εργατικό κομμάτι που ενώθηκε με τους διαδηλωτές στο Σύνταγμα. Το κύμα παρέσυρε την ΟΜΕ-ΟΤΕ που ανακοίνωσε απεργιακό πρόγραμμα και διαδηλώσεις, την ΟΜΥΛΕ που προχώρησε σε στάσεις εργασίας και πορεία στον Πειραιά, την ΠΟΣΤ που συντονίστηκε απεργιακά με τους εργαζόμενους του ΤΤ.
Κλιμάκωση
Αυτή η έκρηξη ανάγκασε τη ΓΣΕΕ να καλέσει σύσκεψη με τις Ομοσπονδίες για συντονισμένη απεργιακή κινητοποίηση. Οταν έγινε η σύσκεψη, όμως, ακόμα και αυτή η πρωτοβουλία έμοιαζε πλέον να μην είναι αρκετή. Η πλειοψηφία των ομιλητών τόνισε την ανάγκη να μην περιοριστεί ο συντονισμός στην απεργία στις 9/6 αλλά να κλιμακωθεί. Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ συγκεκριμένα επανέλαβε την απόφαση της Ομοσπονδίας της ΔΕΗ για 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες και πρότεινε σαν συνέχεια τη συντονισμένη απεργία διαρκείας όλων των ΔΕΚΟ.
Οταν η απεργία διαρκείας έχει αρχίσει να συζητιέται στα “ανώτερα κλιμάκια” των συνδικάτων, τότε καταλαβαίνουμε ότι αυτή η ιδέα έχει αρχίσει να κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια στη βάση των εργαζόμενων. Χιλιάδες εργαζόμενοι αισθάνονται σήμερα πιο δυνατοί να τσακίσουν την κυβέρνηση. Οι εμπειρίες της τελευταίας χρονιάς, με τις δεκάδες πανεργατικές, τις απεργίες διαρκείας και τις καταλήψεις σε μια σειρά χώρους, με τις μαζικότερες απεργιακές διαδηλώσεις όλων των εποχών, ευνοούν αυτή την προοπτική.
Το Σύνταγμα και οι μαζικές διαδηλώσεις εκεί ενισχύουν με τη σειρά τους την απεργιακή διάθεση. Το κίνημα στις πλατείες δίνει αυτοπεποίθηση στον κόσμο στους εργατικούς χώρους ότι “είμαστε πολλοί, είμαστε αποφασισμένοι και δε θα κάνουμε πίσω μέχρι την ανατροπή των μέτρων”. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο απεργιακά.
Πόσο αλήθεια θα άντεχε η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή αν όλες μαζί οι ΔΕΚΟ προχωρούσαν σε απεργία διαρκείας; Αν συντονισμένα η ΓΕΝΟΠ κατέβαζε τους διακόπτες, η ΟΜΕ-ΟΤΕ έριχνε τα δίκτυα, η ΟΜΥΛΕ έκλεινε τα λιμάνια; Πόσο θα μπορούσε η κυβέρνηση να κρατηθεί στην εξουσία αν σε αυτό τον αγώνα έμπαιναν οι τραπεζοϋπάλληλοι μπλοκάροντας όλες τις οικονομικές συναλλαγές; Πόσες μέρες άραγε θα περνούσαν, αν σε μια τέτοια απεργιακή κλιμάκωση οι γιατροί και οι νοσηλευτές έκλειναν τα νοσοκομεία ή οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ δε μάζευαν τα σκουπίδια, μέχρι η κυβέρνηση να υποχωρήσει και να πέσει;
Η συνέχεια της συντονισμένης 24ωρης απεργίας στις 9 Ιούνη είναι η συντονισμένη απεργία διαρκείας. Ανεξάρτητα από τα χρονοδιαγράμματα της κυβέρνησης, πότε καταθέτει, πότε συζητά ή πότε ψηφίζει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η κλιμάκωση χρειάζεται να είναι απεργιακή τώρα. Αυτή είναι η προοπτική που ανοίγεται μπροστά και αυτό χρειάζεται να είναι το κεντρικό μήνυμα του συλλαλητηρίου την Πέμπτη.
Διαβάστε επίσης