Η κλασική κυβερνητική προπαγάνδα για τα “θετικά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας”, για τους ιδιώτες που θα “βελτιώσουν τις υπηρεσίες”, θα “περιορίσουν τις σπατάλες”, θα “μειώσουν τις τιμές” και θα “συγκρουστούν με τις συντεχνίες”, μοιάζει εκτός τόπου και χρόνου. Πώς ακριβώς θα βοηθήσει η είσοδος ιδιωτών τραπεζιτών στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο τους καταθέτες; Η εμπειρία από τις μέχρι τώρα ιδιωτικοποιήσεις είναι πιο δυνατή από την προπαγάνδα. Μήπως έγινε φθηνότερος ο ΟΤΕ από τότε που πήρε τον έλεγχο η Ντόιτσε Τέλεκομ; Εκατομμύρια συνδρομητές ξέρουν πως όχι. Αυτό που σίγουρα έγινε ήταν εκατοντάδες απολύσεις στην COSMOTE.
Παρόμοια επιχειρήματα χρησιμοποίησαν και στην περίπτωση του ΟΣΕ. Βελτιώθηκε, όμως, ο σιδηρόδρομος από τότε που πέρασε ο νόμος Ρέππα για τον ΟΣΕ; Πάνω από το μισό δίκτυο της χώρας έκλεισε και είναι αμφίβολο το μέλλον και των τελευταίων γραμμών, οι αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων άγγιξαν το 50%, κερδοφόρα κομμάτια όπως οι κλινάμαξες έβαλαν λουκέτο, το ήδη ελλιπές προσωπικό μειώθηκε.
Τα ίδια ισχύουν για την μετά Ολυμπιακή εποχή στις αεροπορικές μεταφορές. Επεσαν μήπως οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων από τότε που έκλεισε η Ολυμπιακή και ανέλαβαν η Aegean και η Easy Jet; Το αντίθετο συνέβη. Χωρίς αμφιβολία τα πράγματα δε θα είναι διαφορετικά αν πουληθεί η ΔΕΗ και η ΕΥΔΑΠ. Πιο ακριβό ρεύμα, πιο ακριβό νερό, αυτό είναι που θα ακολουθήσει.
Το τελευταίο άλλωστε που θα μπορούσε να ισχυριστεί αυτή η κυβέρνηση ότι την ενδιαφέρει είναι η βελτίωση των κοινωνικών υπηρεσιών. Αυτό που την απασχολεί είναι να μαζέψει τα απαραίτητα δις για να ξεπληρώσει τους τραπεζίτες και τους άλλους καπιτα-ληστές. Και πώς θα το κάνει αυτό; Μα, πουλώντας τους πρώτα κοψοχρονιά όλα τα φιλέτα του δημοσίου και ύστερα, επιστρέφοντάς τους την είσπραξη ως κομμάτι της αποπληρωμής του χρέους...
Οσο παράνοια κι αν είναι, αυτό είναι το σχέδιο της κυβέρνησης. Και γι' αυτό το σχέδιο, Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Σία βγάζουν τις ΔΕΚΟ και τις άλλες δημόσιες επιχειρήσεις κυριολεκτικά στο σφυρί. Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι των συνδικάτων και είναι αποκαλυπτικά:
ΟΛΠ-ΟΛΘ
Λιμάνι στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη χωρίς δημόσια αρχή για τον έλεγχο του εισαγωγικού-εξαγωγικού εμπορίου, της ναυσιπλοΐας, της ακτοπλοΐας και του τουρισμού, είναι έγκλημα. Στον Πειραιά, το ένα μεγάλο κομμάτι του εμπορευματικού σταθμού, δηλαδή της διακίνησης των εμπορευματοκιβωτίων, έχει παραχωρηθεί εδώ και ένα χρόνο στην COSCO. Σύμφωνα με την παραχώρηση, η κινεζική πολυεθνική θα δίνει ενοίκιο 25 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για 35 χρόνια. Εάν η COSCO που λέγεται ότι είναι η πρώτη που θα διεκδικήσει το λιμάνι, το αγοράσει, θα μιλάμε για ιδιωτικό μονοπώλιο. Και ποιο είναι το έσοδο που θα πάρει το κράτος μέσα από την πώληση του 75% των μετοχών; Μόλις 270 εκατομμύρια. Με άλλα λόγια, η COSCO δίνοντας το ενοίκιο δέκα χρόνων θα αγοράσει όλο το λιμάνι.
Κι αυτό, όταν την τελευταία δεκαετία ο ΟΛΠ έχει μέσο κέρδος γύρω στα 30 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος. Χωρίς να αναφερθούμε σε άλλα ζητήματα όπως οι κλιματολογικές συνθήκες, η γεωγραφική θέση, το λιμάνι του Πειραιά είναι το μοναδικό που δουλεύει 360 μέρες το χρόνο σε σχέση με τα άλλα της Μεσογείου.
Από τον ΟΛΘ, το κράτος θα εισπράξει 103,5 εκατομμύρια αν πουλήσει το 75% των μετοχών, την ίδια ώρα που η εταιρία καταγράφει 75 εκατομμύρια ευρώ μόνο ως αποθεματικό κάτι που θα ενσωματωθεί στην αξία που θα πάρει ο ιδιώτης.
ΟΠΑΠ
Τα τυχερά παιχνίδια είναι δημόσιο αγαθό που χρειάζεται να ανήκουν στο κράτος; Είναι το επιχείρημα που χρησιμοποιείται για να δικαιολογηθεί το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ. Πώς όμως θα ασκείται ο κοινωνικός έλεγχος; Ποιος θα προστατεύει τις ευπαθείς ομάδες από την ασυδοσία, ποιος θα ελέγχει τα παράνομα μηχανήματα, ποιος εγγυάται ότι δε θα μεταβληθεί η χώρα σε απέραντο καζίνο; Ο δημόσιος χαρακτήρας του ΟΠΑΠ είναι απαραίτητος.
Επιπλέον, ο οργανισμός, χωρίς να παίρνει μία από το ελληνικό δημόσιο, δίνει στο κράτος -που κατέχει το 34%- κάθε χρόνο 700 εκατομμύρια άμεσα ως μέρισμα και άλλα 100 εκατομμύρια ως χορηγίες και δωρεές στον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την υγεία και την παιδεία. Ηδη, από την πώληση των μετοχών του ΟΠΑΠ τα προηγούμενα χρόνια, οι απώλειες για το δημόσιο ήταν πενταπλάσιες από τα χρήματα που κέρδισε με την μετοχοποίηση.
ΟΔΙΕ
Ο Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος είναι μία ακόμα ΔΕΚΟ προς πώληση. Λειτουργεί σε 1200 περίπου στρέμματα με τις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις σε όλη την Ευρώπη, έχει ένα δίκτυο 600 πρακτορείων σε όλη την Ελλάδα και άλλα τόσα υπό ίδρυση. Πρόκειται για τεράστιο φιλέτο και το ξεπούλημά του κάνει το Βατοπέδι να μοιάζει με σκάνδαλο δεύτερης κατηγορίας.
ΛΑΡΚΟ
Μία από τις πέντε μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κόσμο, στην Ευρώπη η μοναδική εταιρία που παράγει νικέλιο. Δραστηριοποιείται σε έξι νομούς, το 3% των εξαγωγών της χώρας προέρχεται από το νικέλιο. «Όταν μιλάμε για ΛΑΡΚΟ μιλάμε για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, αυτός δεν πωλείται, πολύ περισσότερο δεν ξεπουλιέται, μιλάμε για μισό εκατομμύριο στρέμματα, για μεταλλευτικές παραχωρήσεις, για Λιμάνια, για ένα εργοστάσιο μεταλλουργικό πρότυπο», αναφέρει ανακοίνωση των εργαζόμενων.
ΟΤΕ
Η ολοκλήρωση του εγκλήματος με πλήρη παράδοση του ΟΤΕ στη Ντόιτσε Τέλεκομ. Η ιδιωτικοποίηση σημαίνει αλλαγή λειτουργιών με μοναδικό προσανατολισμό το κέρδος, με εγκατάλειψη μη αποδοτικών περιοχών, με μείωση επενδύσεων. Μελέτες ευρωπαϊκών πανεπιστημίων αποδεικνύουν ότι τα τιμολόγια των επιχειρήσεων που έχουν ιδιωτικοποιηθεί αυξήθηκαν σε βάρος του καταναλωτή και αυτό είναι πραγματικότητα και στη χώρα μας. Η εξαιρετικά χαμηλή τιμή της μετοχής με την οποία επιδιώκεται να πωληθεί το τελευταίο τμήμα του μετοχικού κεφαλαίου του δημοσίου, του 10%, στη γερμανική εταιρία σημαίνει ότι το δημόσιο θα πάρει μόλις 410 εκατομμύρια ευρώ.
ΔΕΗ
Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες που το ρεύμα ιδιωτικοποιήθηκε, ακολούθησε τεράστια αύξηση της κιλοβατόρας της τάξης του 100, 110, 120%. Η προάσπιση των συμφερόντων των καταναλωτών, το δικαίωμα και η δυνατότητα και ο πιο φτωχός καταναλωτής να κάνει χρήση του κοινωνικού αυτού αγαθού είναι που υπερασπίζονται οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ με τον αγώνα τους. Ηδη οι αριθμοί των καταναλωτών που είτε κόντεψαν να μείνουν χωρίς ρεύμα είτε μένουν αναγκαστικά στο σκοτάδι, είναι ανατριχιαστικοί. Το 2010 η ΔΕΗ εξέδωσε 1.160.000 εντολές για διακοπή ρεύματος σε καταναλωτές που για δεύτερη φορά δεν κατάφεραν να πληρώσουν το λογαριασμό τους. Από αυτές, υλοποιήθηκαν οι εντολές σε 250.000 καταναλωτές. Από αυτούς, οι 97.000 δεν κατάφεραν να κάνουν επανασύνδεση. Μέσα σε αυτούς ήταν μια σειρά επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο λόγω της κρίσης, αλλά και περίπου 30.000 φτωχά νοικοκυριά.
Τα τελευταία χρόνια, το κράτος εισέπραξε από τη ΔΕΗ πάνω από 1,5 δις από φόρους και μερίσματα, μόνο από μερίσματα εισέπραξε 645 εκατομμύρια ευρώ. Αν πουληθεί σήμερα το 17% των μετοχών του δημοσίου, το κράτος δε θα εισπράξει πάνω από 400 εκατομμύρια ευρώ όταν μονάχα ένα εργοστάσιο που έχει εξαγγείλει ότι θα φτιάξει η ΔΕΗ κοστολογείται 1 δις 330 εκατομμύρια ευρώ.
ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ
Μετά τα λιμάνια, τους δρόμους, τον αέρα, στο στόχαστρο και το νερό με ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Ενα φυσικό αγαθό, σε ανεπάρκεια λόγω των κλιματικών αλλαγών, αναγκαίο για την ίδια τη ζωή του ανθρώπου, θα πέσει στα χέρια αδίστακτων ιδιωτών.
Η ΕΥΔΑΠ είναι μονοπώλιο. Είναι η μοναδική εταιρία που διαχειρίζεται και διανέμει το νερό, έχει εξασφαλισμένη πελατεία -το μισό πληθυσμό της Ελλάδος- και φυσικά εξασφαλισμένη κατανάλωση καθώς το νερό δεν είναι κάτι που μπορεί κάποιος να περικόψει... Το ενδιαφέρον άρα των ιδιωτών είναι σίγουρο. Αν προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση, η κυβέρνηση θα εισπράξει μόλις 150 εκατομμύρια όταν η πραγματική αξία της ΕΥΔΑΠ –δίκτυα, υποδομές κλπ- αποτιμάται πάνω από 2 δις. Την ίδια στιγμή, το κράτος χρωστά στην ΕΥΔΑΠ πάνω από 250 εκατομμύρια ευρώ για έργα που έχει κάνει η εταιρία για λογαριασμό του, πάνω από 190 εκατομμύρια μόνο από την κατανάλωση νερού στις δημόσιες υπηρεσίες, πάνω από 185 εκατομμύρια από τους δήμους. Συνολικό ποσό 650 εκατομμύρια ευρώ. Παρά τα χρέη, η εταιρία έκλεισε με σημαντικά κέρδη πέρσι. Οσο για την εμπειρία από τις ευρωπαϊκές χώρες, αυτή έχει δείξει ότι, όπου το νερό πέρασε στα χέρια ιδιωτών, τα τιμολόγια εκτινάχτηκαν και η ποιότητα άρχισε να αμφισβητείται.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ
Το ΤΤ ανήκει στις επιχειρήσεις της πρώτης φάσης των εκποιήσεων. Δεν είναι μόνο ο ρόλος του, ως μοναδική τράπεζα λαϊκής αποταμίευσης, που θα χαθεί αν πουληθεί. Το ελληνικό δημόσιο θα χάσει και μερικά δισεκατομμύρια ευρώ.
Το ΤΤ, από το 2002 μέχρι σήμερα, έδωσε στο ελληνικό δημόσιο 2 δις 682 εκατομμύρια 858 χιλιάδες ευρώ, ήτοι κατά μέσο όρο το έτος 472.991.596 ευρώ... Αν η κυβέρνηση προχωρήσει στην πώληση του 34% των μετοχών του δημοσίου θα πάρει, με τη σημερινή τιμή στο Χρηματιστήριο, 270 εκατομμύρια ευρώ περίπου, τα μισά δηλαδή από αυτά που του προσφέρει το ΤΤ κάθε χρόνο! Και κανείς φυσικά δεν μπορεί να κατηγορήσει τους εργαζόμενους στο ΤΤ ως “συντεχνία” που παλεύουν να μη χάσουν τα προνόμιά τους. Οι εργαζόμενοι στο ΤΤ αμείβονται με το ενιαίο μισθολόγιο του συνόλου των τραπεζοϋπαλλήλων.