Την Κυριακή άνοιξε πυρ κατά Παλαιστίνιων διαδηλωτών από τη Συρία, σκότωσε περισσότερους από 20 ανθρώπους και τραυμάτισε πάνω από 300. Οι διαδηλωτές βάδιζαν εντελώς ειρηνικά μέσα στα χωράφια της περιοχής κοντά στα Υψώματα του Γκολάν και οι ισραηλινοί στρατιώτες έριξαν στο ψαχνό. Τα υψώματα του Γκολάν είναι η περιοχή που άρπαξε το Ισραήλ από τη Συρία στον πόλεμο του 1967 και αυτές τις μέρες ήταν η επέτειος εκείνων των γεγονότων. Παλαιστίνιοι πρόσφυγες συνεχίζουν να ζουν σε καταυλισμούς στη Συρία, όπως και στο Λίβανο και στην Ιορδανία. Από αυτούς τους καταυλισμούς ήταν οι διαδηλωτές που δολοφονήθηκαν. Στο Λίβανο, η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει τη μεθόριο για να μην μπορέσουν να γίνουν αντίστοιχες κινητοποιήσεις, όμως οι Παλαιστίνιοι απάντησαν με γενική απεργία στους καταυλισμούς.
Το Ισραήλ συνεχίζει να βλέπει το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια του. Η στρατιωτική κυβέρνηση της Αιγύπτου, όσο κι αν συνεχίζει να βάζει εμπόδια στη μετακίνηση των Παλαιστίνιων, έχει αναγκαστεί να ανοίξει τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας. Η τελευταία ομιλία του Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή θεωρήθηκε επίσης κόκκινο πανί, γιατί μέσα σε ένα ρεσιτάλ υπέρ του Ισραήλ, μίλησε για επιστροφή στα σύνορα του '67. Η αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Άσαντ, παρότι δεν πρόκειται για ένα καθεστώς φιλικό προς το Ισραήλ, δημιουργεί μια ακόμα άγνωστη μεταβλητή για τους σιωνιστές. Δεν έχουν πρόσβαση για να ελέγξουν τη διάδοχη κατάσταση. Και με εγκλήματα σαν αυτά της περασμένης Κυριακής δείχνουν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα.
Οι Παλαιστίνιοι για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες βλέπουν τη δυνατότητα ο αγώνας τους να μην μένει στα στενά όρια των κατεχόμενων περιοχών, αλλά να μετατρέπεται σε ένα ευρύτερο κίνημα που αποκτά νέα δυναμική καθώς απλώνεται στις μεγάλες αραβικές πρωτεύουσες. Αυτή είναι η τεράστια αλλαγή που έχουν φέρει οι επαναστάσεις του 2011.