ΚΥΠΡΟΣ: Αυτό το κίνημα δεν εκτονώνεται με παραιτήσεις

Αυτή η έκρηξη τίναξε στον αέρα και κάθε αξιοπιστία της κυβέρνησης, του στρατού, της αστυνομίας, της πυροσβεστικής, της Βουλής και των πολιτικών κομμάτων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την πολιτική ευθύνη την έχει πρώτα και κύρια η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας τόσο για τους χειρισμούς  διαχείρισης αυτών των εκρηκτικών όσο και για την επιλογή των συνεργατών του και των αξιωματούχων που διόρισε στα διάφορα πόστα από τα οποία εξαρτιόταν η αποτροπή της έκρηξης.

Οι διάφοροι πολιτικοί ηγέτες όμως της αντιπολίτευσης αλλά και της συμπολίτευσης που σήμερα ζητούν τη κεφαλή του Χριστόφια δεν μπορούν να παριστάνουν τις αθώες περιστερές. Κανείς τους δεν ήταν αμέτοχος σε αυτή τη τραγωδία. Η επιτροπή άμυνας της Βουλής και η επιτροπή ελέγχου είχαν για μήνες στα χέρια τους την έκθεση της γενικής ελεγκτού που αναφέρονταν στην επικινδυνότητα του φορτίου. Διαφώνησε κανείς με τους χειρισμούς της κυβέρνησης που οδήγησαν το σκάφος με το εκρηκτικό φορτίο του στη Κύπρο για να κάνουν το χατίρι στους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς και να σφραγίσουν τις συμφωνίες για την ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αεριού; Ποιος δεν ήξερε ότι τα εμπορευματοκιβώτια με τα εκρηκτικά ήταν στοιβαγμένα τόσο καιρό στη ναυτική βάση στο Μαρί;

Εξάλλου παρόμοια περιστατικά έγιναν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεκάδες εθνοφρουροί, έφεδροι και άλλο προσωπικό της Εθνικής Φρουράς έχει χάσει τη ζωή του μετά τον πόλεμο του ’74 σε παρόμοια «ατυχήματα». Αν σε αυτό τον αριθμό προσθέσουμε και τις αυτοκτονίες στο στρατό τότε οι νεκροί πιθανό να φτάνουν σε τριψήφιο αριθμό.

Το κίνημα

Αυτή η έκρηξη πυροδότησε και ένα τεράστιο κύμα αντιδράσεων μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινωνία. Για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις οικογένειες των θυμάτων, να θρηνήσουν μαζί τους αλλά και να απαιτήσουν την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων. Ένα κίνημα αυθόρμητο που αγκαλιάζει πολλά στρώματα της κοινωνίας αλλά κυρίως όλους εκείνους που βρίσκονται στα χαμηλά στρώματα της κοινωνικής και οικονομικής πυραμίδας. Όλους εκείνους που νοιώθουν ότι συνθλίβονται από μια πολιτική που κάνει τη ζωή τους κάθε μέρα και πιο δύσκολη, που σκοτώνει κάθε ελπίδα στους νέους που  ανάμεσα τους η ανεργία ξεπερνά το 20% και που τώρα ερχόταν να τινάξει στον αέρα και τα κορμιά αθώων παλικαριών που έκαναν με ευσυνειδησία τη δουλειά τους. Το ποτήρι της οργής ξεχείλισε και ένα ποτάμι κυλά στους δρόμους της Λευκωσίας αλλά και των άλλων πόλεων.

Οι πρώτοι που έτρεξαν να εκμεταλλευτούν αυτόν τον κόσμο που κατέβηκε στους δρόμους είναι οι ακροδεξιές ομάδες που υπάρχουν μέσα και έξω από τα κόμματα που θέλουν να ξεφορτωθούν τον Χριστόφια και την πολιτική του στο Κυπριακό, που θέλουν να κλείσουν την οποιαδήποτε προοπτική για μια συμβιβαστική διευθέτηση του κυπριακού. Μαζί με όλους αυτούς συμπαρατάχθηκε και προσπάθησε να μπει μπροστά και το ναζιστικό ΕΛΑΜ (η αδελφή οργάνωση της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο). Αυτούς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να φύγει ο Χριστόφιας και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη νίκη του απορριπτικού μετώπου στις εκλογές που θα ακολουθήσουν. Αυτό από μόνο του είναι αρκετός λόγος για να μην υποστηρίζουμε το σύνθημα για άμεση παραίτηση του Χριστόφια. Επιπλέον η παραίτηση Χριστόφια βολεύει και πολλούς άλλους διότι αν φύγει ο Χριστόφιας θα εκτονωθεί ένα μεγάλο μέρος της οργής και πολύ πιθανόν όλοι αυτοί που με τις πράξεις και παραλείψεις τους οδήγησαν σε αυτό το μεγάλο έγκλημα θα την βγάλουν στο τέλος καθαρή.

Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που κινητοποιείται και ζητά κάθαρση και δικαίωση των νεκρών από το έγκλημα στο Μαρί και Βασιλικό δεν έχει καμιά σχέση με αυτές τις ιδέες και τους σκοπούς αυτών των ομάδων. Δεν είναι ούτε φασίστες, ούτε ρατσιστές, ούτε όργανα του αρχιεπισκόπου που ηγείται αυτής της ανίερης συμμαχίας που θέλει να ξεφορτωθεί τον Χριστόφια. Δικαιολογημένα θέλουν να εκφράσουν τη λύπη τους και την αγανάκτηση τους γι αυτή τη τραγωδία και θέλουν να δουν τους υπεύθυνους να τιμωρούνται. Ανάμεσα σε αυτούς εξάλλου ήταν και πολλοί από αυτούς που ψήφισαν τον Χριστόφια ακόμη και μέλη του ΑΚΕΛ. 

Πρωτοβουλίες

Θα είναι λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτό το κίνημα σαν ακροδεξιό επειδή προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν  οι ακροδεξιοί και οι φασίστες. Αντίθετα θα πρέπει να είμαστε εκεί για να αποτρέψουμε μια τέτοια εξέλιξη. Προς αυτήν την κατεύθυνση είναι που έχουμε αναλάβει κάποιες πρωτοβουλίες για συντονισμό των αντιφασιστικών δυνάμεων που παρεμβαίνουμε σε αυτό το κίνημα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα πράγματα μετά από αυτήν την καταστροφή δεν θα είναι όπως πριν. Το ποτάμι που ξεχύθηκε στους δρόμους δεν γυρίζει πίσω, ή θα πνίξει στην πορεία του τα σάπια και βρώμικα ενός συστήματος που ήταν στηριγμένο, στο κέρδος, στο συμφέρον, στον ατομικισμό στο ρουσφέτι, την αδιαφορία και τον ετσιθελισμό και θα επιβάλει μια κοινωνία δίκαιη, δημοκρατική, πολυπολιτισμική, ανεχτική που να χαρακτηρίζεται από την κοινωνική αλληλεγγύη ή θα κυριαρχήσουν οι ακροδεξιοί και οι φασίστες και θα έχουμε μια κοινωνία της πατριδολατρίας, της «καθαρότητας της φυλής», του ρατσισμού, των ναζιστικών παρελάσεων και των πογκρόμ.

Μπορούμε και πρέπει να εμποδίσουμε μια τέτοια εξέλιξη.