Σκέψεις για το προχώρημα του κινήματος

Το μεσοπρόθεσμο και ο εφαρμοστικός ψηφίστηκαν. ΟΜΩΣ κυβέρνηση και καπιταλιστές ΕΛΛΗΝΕΣ και ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ξέρουν καλά ότι κρατάνε μια επιταγή η οποία δεν μπορεί να εισπραχθεί προς το παρόν.

Το κίνημα επιμένει ν’ αντιστέκεται ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΠΑΝΤΟΥ.

Η παρουσία υπουργών και βουλευτών των τριών κομμάτων σε διάφορες εκδηλώσεις έχουν γίνει μαρτύριο (που θα συνεχιστεί μέχρι το οριστικό διώξιμο τους). Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) έχει μουγκαθεί λες και δεν υπάρχει, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές επίσης. Μόνο τα ΜΜΕ επιμένουν, άλλοτε με το να μας κατασυκοφαντούν, άλλοτε με το να προσπαθούν να μας χειραγωγήσουν και άλλοτε σπέρνοντας το φόβο (τακτική τόσο παλιά όσο και η ύπαρξή τους).

ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ-ΤΡΟΪΚΑ-Μέρκελ κ.α. χαιρετίζουν την ψήφιση (του μεσοπρόθεσμου) από το κοινοβούλιο και την ίδια στιγμή τονίζουν, «Αρκεί να γίνουν πράξη».

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΟΥΣ. ΚΙ ΕΜΕΙΣ;

Ενώ η δυσαρέσκεια και η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ με την ΠΙΣΤΗ ΟΤΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ μεγαλώνει, συνεχίζουμε να λειτουργούμε σαν να μην έχει συμβεί τίποτα απ’όλα αυτά.

Θέματα όπως κλιμάκωση μετά την 48ωρη, λείπει από το λεξιλόγιο.

Πώς απαντάμε στην βία των σιδερόφρακτων ένστολων δολοφόνων  του κράτους;

Πώς μπορούμε να ασκήσουμε ακόμα μεγαλύτερη πίεση στις ξεπουλημένες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ; Στους ρεφορμιστές και τους γραφειοκράτες κοντράροντας την πολιτική τους που οδηγεί στο συμβιβασμό και στην ηττοπάθεια. Πώς απλωνόμαστε παρά πέρα στην κοινωνία μαζικοποιώντας την πλατεία, τις πλατείες στις γειτονιές; Πώς συντονιζόμαστε μαζί τους και πανελλαδικά; Πώς συνδεόμαστε με τους εργασιακούς χώρους βοηθώντας τους εργάτες να ξεπεράσουν τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες; Πού βρίσκεται η επαφή και ο συντονισμός με τα πρωτοβάθμια σωματεία του διήμερου;

Τα παραπάνω δείχνουν ότι οι αγώνες περνάνε σε νέα φάση πολύ πιο σκληρή και γι’ αυτό πρέπει να δούμε πώς θα πάμε παρακάτω. Το πολιτικό και ιδεολογικό ξεκαθάρισμα είναι απαραίτητο.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ. Το κλίμα που επικρατεί δεν βοηθάει σ’ αυτή την κατεύθυνση. ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν είναι το δικαίωμα της πλειοψηφίας να αποφασίζει και της μειοψηφίας να υποτάσσεται (κάτι μας θυμίζει αυτή η διαδικασία). Η άρνηση των διαφορετικών απόψεων (που έτσι και αλλιώς υπάρχουν) και των συλλογικοτήτων (ομάδες, οργανώσεις, κόμματα) από το φόβο του καπελώματος από μόνη της γίνεται καπέλο. Και το χειρότερο: μπαίνουν εμπόδιο στο βάθεμα της συζήτησης, την ενοποίηση των απόψεων (όσο είναι δυνατόν), την κοινή καθημερινή δράση επιτρέποντας τη διατήρηση των ψευδαισθήσεων και των εθνικοπατριωτικών απόψεων.

Ο αγώνας μας είναι από χέρι ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ για μια κοινωνία της ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ, ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ, ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ και σε αυτή τη φάση αντικυβερνητικός ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης και καπιταλιστών. Το σύνθημά μας είναι, ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΤΩΡΑ, ανάκληση όλων των μέτρων.

Η κυβέρνηση ετοιμάζει την αντεπίθεσή της. Δηλώσεις (αποκαλύψεις) Παπουτσή, Καχριμάνη και του πασοκικού κρατικού και μιντιακού συρφετού είναι σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ας τους δώσουμε την απάντηση που τους αξίζει.

Σύντροφοι και συναγωνιστές, να παλέψουμε από κοινού για ουσιαστικές διαδικασίες συζήτησης (και όχι του ενάμιση λεπτού), αποφάσεων, καθώς και το δικαίωμα του καθένα να εμφανίζεται σαν αυτό που είναι: οργάνωση, ομάδα, κόμμα κι ας τα απορρίψει ή τα υιοθετήσει το ίδιο το κίνημα. Το αντίθετο είναι υποκρισία, απόκρυψη της πραγματικότητας και ευνοεί τις γραφειοκρατικές αντιλήψεις, τον συντηρητισμό, το καπέλωμα, και την αδρανοποίηση.

Σύντροφοι του διημέρου στην πλατεία, στους γύρω δρόμους και στα γύρω οδοφράγματα, πάρτε την κατάσταση στα χέρια σας. Οργανωθείτε στη βάση των ερωτημάτων σας (τι κάνουμε; Η αστυνομία και η κυβέρνηση δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. ΠΩΣ ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ;) Αυτά τα ερωτήματα κυριαρχούσαν (την ώρα των συγκρούσεων) και εκφράζονταν επιτακτικά κυρίως από τους νέους, από τους οποίους είδαμε απίστευτες σκηνές θάρρους και αλληλεγγύης προς μεγαλύτερους διαδηλωτές.

Νέοι και νέες, κάντε τις επιθυμίες και την αγωνία σας οργανωμένη δύναμη. Πάρτε μαζικά μέρος στις συνελεύσεις της πλατείας, στις γειτονιές και τα σωματεία. Εκφράστε ανοιχτά τις απόψεις σας, τις αγωνίες και τις επιθυμίες σας. Μόνο έτσι βοηθάτε να ξεπεραστούν και οι όποιες αναστολές, ψευδαισθήσεις και αυταπάτες κομματιών του κινήματος και της κοινωνίας.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ. ΣΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΜΑΧΕΣ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΩΜΑΡΑ ΤΟΥΣ, ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΨΕΙ.

Νίκος Γεωργίου, Μέλος του κινήματος των πλατειών