Ετσι ξεπήδησε το αντικαπιταλιστικό κίνημα

Η διαδήλωση στη Γένοβα ήταν 5 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Σιάτλ. 300.000 κόσμος κυρίως από την Ιταλία, έφτασε να πλημμυρίσει την πόλη, παρά την τεράστια καταστολή με την οποία προσπάθησε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι να επιβάλει στο κίνημα, προκειμένου να το τρομοκρατήσει και να το διαλύσει. Η Corso italia η παραλιακή λεωφόρος της Γένοβα, έμοιαζε με ένα ατέλειωτο ποτάμι διαδηλωτών, μία λαοθάλασσα με πολύχρωμα πλακάτ, σημαίες, πανώ, τύμπανα και τρομπέτες, φαντασία που ξεχύλιζε όπου και αν γυρνούσες το κεφάλι σου. Εκκλησίες με πλακάτ “καταργήστε το χρέος”, κόσμος που έβγαινε από τα μπαλκόνια και πετούσε νερό για να δροσιστούν οι διαδηλωτές από τον καυτό ήλιο, αλλά και μπαλκόνια με κρεμασμένα εσώρουχα, ήταν η απάντηση των γενοβέζων στις εκκλήσεις του Μπερλουσκόνι για ευπρεπή παρουσία της πόλης τις ημέρες που θα φιλοξενούνταν στο λιμάνι της Γένοβα οι 8 «πλανητάρχες».

Οι 8 ηγέτες των πλουσιότερων κρατών του κόσμου είχαν στο πλευρό τους μόνο τους Ιταλούς μπάτσους. Η Γένοβα μετατράπηκε σε μία στρατιωτικοποιημένη πόλη, προκειμένου να αποκλείσει την είσοδο των διαδηλωτών στο λιμάνι, όπου συνεδρίαζαν οι G8 μέσα σε κρουαζιερόπλοιο. Το 1/3 της πόλης μετατράπηκε σε “κόκκινη ζώνη” που σφραγίστικε με έναν συρμάτινο φράχτη, ίδιο με αυτόν που έστησε η κυβέρνηση Παπανδρέου 10 χρόνια αργότερα στην είσοδο της Βουλής στις 15 Ιούνη 2011, την ημέρα της μεγάλης Πανεργατικής Απεργίας. Εξω από τον φράχτη είχαν παραταχθεί 16 χιλιάδες πάνοπλοι καραμπινιέροι με στολή και πολιτικά, αύρες, πυροσβεστικά οχήματα και οχήματα της αστυνομίας.

Η κυβέρνηση της Ιταλίας με τη σύμφωνη γνώμη των 15 ηγετών της ΕΕ, είχαν συμφωνήσει να ανασταλεί προσωρινά η συνθήκη Σέγκεν, που προβλέπει την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών της ΕΕ μέσα στα σύνορά της, προκειμένου να εμποδίσουν τη συμμετοχή των διεθνών αντιπροσωπειών. Το ίδιο το βράδυ της διαδήλωσης εκατοντάδες αστυνομικοί εισέβαλαν στο Κέντρο Τύπου του Κοινωνικού Φόρουμ της Γένοβα όπου στεγάζονταν το ανεξάρτητο δίκτυο Indymedia και δεκάδες δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο. Η αστυνομία “σεβάστηκε” την ελευθερία του Τύπου, σπάζοντας κεφάλια και καταστρέφοντας υπολογιστές και φωτογραφικές μηχανές, για να εξαφανίσουν το υλικό που είχαν συλλέξει τις προηγούμενες μέρες που αποδείκνυε το μέγεθος της αστυνομικής βαρβαρότητας.

Την Πέμπτη 19 Ιούλη, έγινε η πρώτη μεγάλη διαδήλωση, που ήταν αφιερωμένη στους μετανάστες. 50.000 διαδηλωτές, κυρίως από τη Γενοβα, βάδισαν από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη. Στην αρχή της πορείας υπήρχε ένα μεγάλο πανώ που έγραφε: “ελευθερία στη μετακίνηση, ελευθερία χωρίς περιορισμούς”.

Η επόμενη μέρα, Παρασκευή 20 Ιούλη, είχε οριστεί από το Κοινωνικό Φόρουμ της Γενοβα, που διοργάνωσε όλη την καμπάνια, σαν μέρα δράσης ενάντια στην “κόκκινη ζώνη”. Από το πρωί 60 χιλιάδες διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί σε 7 σημεία με στόχο να την σπάσουν. Όλες οι προσυγκεντρώσεις αντιμετώπισαν τη σκληρή επίθεση της αστυνομίας με δακρυγόνα, χημικά, αντλίες νερού, γκλοπς, αλλά και με τζίπ που περνούσαν με μεγάλη ταχύτητα μέσα από τους διαδηλωτές. Κάποιες από τις προσυγκεντρώσεις όπως αυτή του Globalize Resistance στο οποίο συμμετείχε το πρώτο κομμάτι της αποστολής της Πρωτοβουλίας Γένοβα, ανασυγκροτήθηκε και κατάφερε να φτάσει σε ένα κομμάτι της “κόκκινης ζώνης”. Εκείνη τη μέρα ήταν που ο 23χρονος αναρχικός Κάρλο Τζουλιάνι δολοφονήθηκε από σφαίρα αστυνομικού στο κεφάλι.

Η επίθεση είχε στόχο να τρομάξει τον κόσμο που ετοιμαζόταν τόσο από την ίδια την Ιταλία όσο και από τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Ελλάδα και δεκάδες άλλες χώρες να φτάσουν στη Γένοβα για το μεγάλο ραντεβού του Σαββάτου. Τα νέα της δολοφονίας αντί να τρομάξουν τους διαδηλωτές τους εξόργισαν ακόμα περισσότερο. Στην ίδια την Ιταλία, παρά την προπαγάνδα και την καταστολή τα ποσοστά ήταν συντριπτικά υπέρ των διαδηλωτών. Το Κοινωνικό Φόρουμ της Γένοβα είχε δηλώσει ότι προσδοκούσε περίπου 100.000 διαδηλωτές το Σάββατο 21 Ιούλη. Επεσε έξω. 300.000 βάδισαν σε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που είχαν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες στην Ιταλία.

Επαναστατικά τραγούδια

Ο συντριπτικός όγκος των διαδηλωτών, ένα 85% περίπου, ήταν από την Ιταλία. Στην κεφαλή της πορείας ήταν το πανώ του Κοινωνικού Φόρουμ της Γένοβα με το σύνθημα “είστε G8 είμαστε 6 δισεκατομμύρια”. Η “Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ 2001” που είχε καταφέρει να στείλει στη Γένοβα τη μεγαλύτερη αποστολή από άλλη χώρα εκτός Ιταλίας, διαδήλωσε στην κορυφή μαζί με την Πρωτοβουλία Globalize Resistance της Βρετανίας και το ATTAC. Τα συνθήματα στα ιταλικά και στα αγγλικά: “Assassini” (Δολοφόνοι) και “L' unica soluzione la rivoluzione” (μία μόνο λύση επανάσταση) εναλάσσονταν με επαναστατικά τραγούδια όπως το Μπαντιέρα Ρόσα και το Μπέλα Τσάο.

Η συμμετοχή των συνδικάτων ήταν πολύ μεγάλη. Η FIOM, η Ομοσπονδία των εργαζόμενων στο μέταλλο είχε κινητοποιήσει δεκάδες χιλιάδες μεταλλεργάτες, με μεγάλη αντιπροσωπεία των εργαζόμενων της FIAT. Η CGIL που πρόσκειταν στη σοσιαλδημοκρατία, δεν είχε καλέσει επίσημα στη διαδήλωση, όμως με πρωτοβουλίες αγωνιστών της βάσης, τμήματα της CGIL από την Πάντοβα, την Μπολόνια, την Μπριάνζα συμμετείχαν με τα πανώ και τις σημαίες τους. Αλλα συνδικάτα όπως οι COBAS και η BAS έκαναν εντυπωσιακή κινητοποίηση. Εκεί βρίσκονταν το πανώ των εργαζόμενων της γαλλικής πολυεθνικής DANONE που πριν λίγους μήνες είχαν κάνει κατάληψη του εργοστασίου στο Καλαί ενάντια στις απολύσεις. Τα συνδικάτα βάδισαν μαζί με τα μπλοκ της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, τα μπλοκ των οικολογικών οργανώσεων όπως τη WWF, τις οργανώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης, οργανώσεις για την κατάργηση του χρέους του Τρίτου Κόσμου με πλακάτ που έγραφαν “Ακυρώστε το χρέος”.

Περίπου 3.500 διαδηλωτές συμμετείχαν από την Ελλάδα, κάνοντας όλα τα ΜΜΕ να μιλούν για τη μεγαλύτερη διεθνή αντιπροσωπεία. Η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ 2001, από το Μάρτη του 2001 είχε ξεκινήσει να οργανώνει τη συμμετοχή, στείνοντας επιτροπές σε δεκάδες πόλεις, χωριά, γειτονιές, εργατικούς χώρους και σχολές. Η ανταπόκριση σε αυτήν την καμπάνια δημιούργησε ένα μεγάλο ρεύμα. Στη Γένοβα πήγαν αντιπροσωπείες από το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, την Ελληνική Επιτροπή για τη Γένοβα, την Αντικαπιταλιστική Επιτροπή Ενάντια στους G8, ενώ μαζικά συμμετείχε και ο αντιεξουσιαστικός χώρος.

Το μπλοκ της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ είχε επικεφαλής το πανώ του σωματείου του εργοστασίου της MISKO -BARILLA στην Πάτρα που έγραφε “Αυτοί είναι G8 εμείς είμαστε 6 δις”, των εργατικών Κέντρων Θεσσαλονίκης και Πειραιά, της ΕΙΝΑΠ, με σύνθημα “οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη, δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους, παγκοσμιοποιήστε την αντίσταση”. Επίσης συμμετείχε με πανώ ο Δήμος Ν. Ιωνίας, οι Οικολόγοι Πράσινων και το ΣΕΚ. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή και των φοιτητικών συλλόγων. Με πρωτοβουλία των συντρόφων της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ αποφάσεις συμμετοχής στη Γενοβα είχαν πάρει δεκάδες Γενικές Συνελεύσεις. Κοινό πανώ με σύνθημα “Οι σχολές μας δεν είναι για πούλημα” είχαν κατεβάσει οι Σύλλογοι Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων, Τοπογράφων, Φιλολογικού, Ψυχολογικού, Νομικής Θεσσαλονίκης.

Αυτή η μεγαλειώδης αποστολή ήταν αποτέλεσμα μίας τεράστιας προσπάθειας που ξεκίνησε μήνες πριν. Η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ συγκροτήθηκε τον Μάρτη του 2001. Οι πρώτες υπογραφές στήριξης κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα αγωνιστών, από συνδικάτα, κόμματα της αριστεράς, οικολόγους, καλλιτέχνες, φοιτητές, που εμπνέονταν από το Σιάτλ και την Πράγα και έδωσαν τη μάχη για να απλωθεί το μήνυμα του αντικαπιταλιστικού κινήματος παντού. Ανάλογες επιτροπές συγκροτήθηκαν σε δεκάδες σημεία και άρχισαν να οργανώνουν εκδηλώσεις, βιντεοπροβολές για το Σιάτλ και την Πράγα, συναυλίες, εξορμήσεις σε νοσοκομεία, μεγάλα συγκροτήματα ΜΜΕ, εργοστάσια. Κορυφαίος σταθμός αυτής της καμπάνιας ήταν η συμμετοχή του μπλοκ της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ 2001 στη μεγαλειώδη πανεργατική απεργία τον Απρίλη του 2001 ενάντια στο ασφαλιστικό του Γιαννίτση. Επίσης, το διήμερο που διοργάνωσαν οι Λιμενεργάτες του Πειραιά με τίτλο “Πειραιάς -Γένοβα τα λιμάνια της Αντίστασης” με εκδήλωση στον ΟΛΠ, αλλά και στην πλατεία Κοραή του Πειραιά. Εκδηλώσεις -συζητήσεις έγιναν σε δεκάδες πλατείες σε όλη την Ελλάδα με τεράστια συμμετοχή, από την Ξάνθη και την Ζάκυνθο μέχρι το Ξυροκάμπι, ένα μικρό χωριό στη Λακωνία. Χιλιάδες συμμετείχαν στη συναυλία αλληλεγγύης στους διαδηλωτές στο Γκέτεμποργκ που έγινε στο Γκάζι στην Αθήνα.

Μέσα από όλη αυτή την προσπάθεια μεγάλα ακροατήρια πήραν το μήνυμα, ότι για πρώτη φορά μετά το Μάη του '68, η δύναμη να παλέψουν με το σύστημα του καπιταλισμού που καταδικάζει όλο τον πλανήτη στη φτώχεια, την ανεργία, την καταπίεση, την οικολογική καταστροφή, είναι τεράστια. 10 χρόνια μετά οι σπόροι των αντικαπιταλιστικών ιδεών έχουν πια μπει σε κάθε μάχη, απεργία, κατάληψη, λαϊκή συνέλευση που παλεύει κόντρα στο μνημόνιο και το ΔΝΤ. Οσοι συμμετείχαμε στη Γένοβα, είμαστε περήφανοι γι' αυτή τη συμβολή.